پالایشگاه تهران در آستانه یک انتصاب جنجالی؛ آیا باقری دوباره با حمایت عظیمیفر به مدیریت میرسد؟
همزمان با مطرح شدن نام امیرحسین باقری بایگی بهعنوان یکی از گزینههای مدیرعاملی پالایشگاه تهران، سابقه همکاری او با محمدصادق عظیمیفر و پرسشها درباره کارنامه مدیریتیاش، بار دیگر بحث شایستهسالاری و شفافیت در انتصاب مدیران صنعت نفت را به صدر توجه کارشناسان آورده است.
پالایشگاه تهران؛ جایی برای آزمون و خطا نیست
پالایشگاه تهران یکی از مهمترین پالایشگاههای کشور است و سهم قابل توجهی در تأمین سوخت پایتخت و استانهای همجوار دارد. در شرایطی که صنعت نفت با ناترازی انرژی، فشار بر تولید و تهدیدهای خارجی روبهرو است، انتخاب مدیرعامل این مجموعه نمیتواند صرفاً یک جابهجایی مدیریتی معمولی باشد.
به همین دلیل، هر گزینهای که برای این مسئولیت مطرح میشود، باید از نظر تخصص، تجربه و کارنامه مدیریتی زیر ذرهبین قرار گیرد.
همکاری قدیمی با عظیمیفر؛ آیا این بار هم تکرار میشود؟
نام امیرحسین باقری بایگی این روزها بهعنوان یکی از گزینههای احتمالی مدیرعاملی پالایشگاه تهران مطرح شده است.
باقری پیشتر نیز در دورهای که محمدصادق عظیمیفر مدیرعامل هلدینگ انرژی گستر سینا بود، با حکم وی به مدیرعاملی شرکت صنعتی دودهفام منصوب شد. اکنون نیز در حالی نام او برای پالایشگاه تهران مطرح شده که عظیمیفر مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران است.
همین موضوع باعث شده این پرسش در میان فعالان صنعت نفت مطرح شود که آیا این انتخاب صرفاً بر پایه ارزیابی تخصصی انجام شده یا ارتباطات مدیریتی گذشته نیز در آن نقش دارد؟
کارنامه مدیریتی؛ پرسشهایی که نیاز به پاسخ دارد
باقری پس از حضور در دودهفام، مدیریت شرکت نفت پاسارگاد را نیز برعهده گرفت. اکنون منتقدان معتقدند پیش از سپردن مدیریت یکی از مهمترین پالایشگاههای کشور به هر فرد، لازم است عملکرد وی در مسئولیتهای قبلی بهصورت شفاف بررسی و برای افکار عمومی تشریح شود.
اگر کارنامه مدیریتی یک گزینه موفق بوده است، وزارت نفت باید شاخصهای موفقیت او را اعلام کند و اگر چالشهایی در دوره مدیریت وی وجود داشته، توضیح دهد چرا همچنان او در فهرست گزینههای یک مسئولیت مهمتر قرار دارد.
آیا صنعت پالایش مدیر ندارد؟
یکی از جدیترین پرسشهایی که این روزها مطرح میشود این است:
آیا در میان مدیران باسابقه پالایشگاه تهران، اصفهان، آبادان، بندرعباس، تبریز، اراک، لاوان و سایر پالایشگاههای کشور، فردی با تجربه مستقیم بهرهبرداری و مدیریت پالایشی وجود ندارد که بتواند این مسئولیت را برعهده بگیرد؟
اگر چنین مدیرانی وجود دارند، چرا گزینهای خارج از بدنه تخصصی پالایشگاهها مطرح شده است؟
صرف داشتن مقاله علمی، معیار مدیریت پالایشگاه نیست
در سوابق امیرحسین باقری بایگی، همکاری در نگارش مقالهای با عنوان «تبدیل گاز طبیعی به مایع (GTL)، مروری بر تکنولوژی، پروژهها، اقتصاد و آینده» در کنار محمدصادق عظیمیفر دیده میشود.
اما کارشناسان تأکید میکنند مدیریت پالایشگاه تهران نیازمند تجربه عملیاتی، مدیریت بحران، شناخت فرآیندهای پالایشی و توان تصمیمگیری در شرایط حساس است؛ ویژگیهایی که صرف سوابق پژوهشی جایگزین آنها نمیشود.
وزارت نفت باید پاسخگو باشد
اگر امیرحسین باقری بهترین گزینه برای مدیریت پالایشگاه تهران است، وزارت نفت باید بهصورت شفاف اعلام کند:
- معیارهای انتخاب او چه بوده است؟
- چه گزینههای دیگری بررسی شدهاند؟
- مزیت تخصصی او نسبت به مدیران باسابقه پالایشگاهها چیست؟
- برنامه او برای اداره پالایشگاه تهران چیست؟
شفافیت در این زمینه میتواند بسیاری از ابهامها را برطرف کند.
جمعبندی
در شرایطی که کشور با چالشهای جدی در حوزه انرژی و تأمین سوخت روبهرو است، افکار عمومی انتظار دارد انتصاب مدیران راهبردی صنعت نفت صرفاً بر پایه تخصص، تجربه، کارنامه قابل دفاع و شایستهسالاری انجام شود.
پالایشگاه تهران یکی از مهمترین داراییهای صنعت انرژی کشور است و انتخاب مدیرعامل آن نباید با هیچگونه ابهام درباره معیارهای انتخاب همراه باشد. اکنون توپ در زمین وزارت نفت و شرکت ملی پالایش و پخش است تا با شفافسازی فرآیند انتخاب، به پرسشهای مطرحشده پاسخ دهد.
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما