وقتی پای معیشت مردم وسط است؛ ۹۸ درصد ارز فن‌آوران را نباید نادیده گرفت
لطفاً منافع سیاسی را با یک شرکت موفق قاطی نکنید؛ ماجرای «شفن» چیست؟
گاهی یک موضوع فنی، وقتی وارد فضای سیاسی می‌شود، دیگر فقط یک موضوع فنی باقی نمی‌ماند.
ماجرای اخیر پیرامون پتروشیمی فن‌آوران نیز از همین جنس به نظر می‌رسد؛ به‌ویژه آنکه هم‌زمان با بالا گرفتن بحث استیضاح احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، برخی بحث‌های تخصصی درباره این شرکت نیز به فضای سیاسی و رسانه‌ای کشیده شده است. این در حالی است که صنعت پتروشیمی کشور با محدودیت‌های جنگی، تحریم، دشواری حمل‌ونقل و چالش‌های یوتیلیتی روبه‌روست.
اما یک نکته را نباید فراموش کرد:
پتروشیمی جای تسویه‌حساب سیاسی نیست.
هر اختلاف‌نظر مدیریتی یا فنی را می‌توان بررسی کرد، اسنادش را روی میز گذاشت و از مدیران توضیح خواست؛ اما وقتی مسائل تخصصی صنعت به ابزاری برای فشارهای سیاسی تبدیل شود، هزینه آن فقط متوجه یک مدیر یا یک شرکت نخواهد بود.
هزینه چنین روایتی می‌تواند به تولید، صادرات، ارزآوری و در نهایت اقتصاد و معیشت مردم برسد.
عددی که باید دیده شود؛ ۹۸ درصد
در میانه تمام این حاشیه‌ها، یک عدد بیش از بقیه اهمیت دارد:
۹۸ درصد.
بر اساس گزارش حسابرسی، پتروشیمی فن‌آوران طی سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ بیش از ۹۸ درصد از مجموع ۳۲۷ میلیون دلار تعهد ارزی خود را ایفا کرده است.
در شرایطی که بازگشت ارز صادراتی یکی از مسائل مهم اقتصاد کشور است، بازگشت این حجم از ارز را نمی‌توان یک عدد معمولی تلقی کرد.
۳۲۷ میلیون دلار تعهد ارزی و بیش از ۹۸ درصد ایفای آن، برای یک شرکت پتروشیمی در شرایط محدودیت‌های تحریمی و جنگی، یک عملکرد قابل توجه است.
پس قبل از آنکه درباره فن‌آوران روایت بسازیم، بهتر است همین عدد را دقیق ببینیم.
صنعت در شرایط عادی نیست
واقعیت این است که پتروشیمی‌ها امروز در شرایطی فعالیت می‌کنند که بسیاری از متغیرهایشان خارج از کنترل مستقیم مدیرعامل است؛ از محدودیت‌های صادراتی و حمل دریایی گرفته تا تأمین یوتیلیتی و مشکلات زیرساختی.
در چنین شرایطی، اختلاف یا چالش فنی طبیعی است و باید درباره آن پاسخ کارشناسی خواست.
اما سیاسی‌کردن مشکلات صنعتی، راه‌حل مشکلات صنعت نیست.
اگر برق، یوتیلیتی، صادرات یا تعهدات ارزی مسئله‌ای دارد، راهش بررسی فنی و ارائه سند است؛ نه آنکه هر مسئله صنعتی به پرونده‌ای سیاسی تبدیل شود.
فروش و صادرات هم بی‌حرف نیستند
اعداد عملکردی فن‌آوران نیز تصویری متفاوت ارائه می‌کنند.
فروش شرکت در شهریورماه با رشد ۷۹ درصدی به حدود ۳.۱۶ همت رسیده و درآمد تجمیعی شش‌ماهه نیز حدود ۷.۰۸ همت بوده است.
در بخش صادرات نیز فن‌آوران در شهریورماه تقریباً به اندازه مجموع پنج ماه نخست سال متانول صادر کرده و ارزآوری صادرات متانول در همین ماه به ۱۳.۲۲ میلیون دلار رسیده است.
ماجرای برق را هم فنی ببینیم، نه سیاسی
در موضوع برق نیز بحث بر سر نبود شبکه انتقال اختصاصی مطرح شده است؛ در حالی که ساختار صنعتی منطقه ماهشهر بر استفاده از زیرساخت‌های مشترک بنا شده و پتروشیمی‌های منطقه، از جمله فن‌آوران، از خدمات و زیرساخت‌های فجر انرژی استفاده می‌کنند.
بنابراین اگر درباره تأمین یا انتقال برق مسئله‌ای وجود دارد، باید متخصصان صنعت درباره آن اظهارنظر کنند؛ نه اینکه یک موضوع فنی به محملی برای ایجاد حاشیه سیاسی تبدیل شود.
فن‌آوران را سیاسی نکنید
نقد مدیران حق رسانه است.
پرسشگری درباره عملکرد شرکت‌ها هم حق سهامداران و افکار عمومی است.
اما یک مرز مهم وجود دارد:
منافع سیاسی نباید با منافع یک شرکت تولیدی و صادراتی گره بخورد.
وقتی یک پتروشیمی تولید می‌کند، صادرات انجام می‌دهد و ارز را به چرخه اقتصادی کشور برمی‌گرداند، بحث فقط درباره یک مدیرعامل یا یک برند بورسی نیست؛ پای تولید، ارزآوری و اقتصاد کشور در میان است.
پس اگر ایرادی در عملکرد فن‌آوران وجود دارد، بگذارید با سند و عدد مطرح شود.
اما لطفاً مشکلات صنعت را سیاسی نکنیم و منافع سیاسی را با عملکرد یک شرکت موفق گره نزنیم.
چون در نهایت، هزینه این بازی را نه یک مدیر و نه یک جریان سیاسی؛ بلکه تولید و اقتصاد کشور و معیشت مردم پرداخت خواهد کرد.
نظرات کاربران (۰ نظر)