بر اساس گزارش بلومبرگ، برخی از مشتریان سیتی تردید دارند که کف قیمتی ۶۰ دلار برای هر بشکه نفت برنت بتواند تعادل میان عرضه و تقاضای جهانی را برقرار کند؛ در حالی‌که گروهی دیگر انتظار دارند اصلاح قیمت‌ها تدریجی باشد، زیرا افزایش موجودی انبارها عمدتاً در مناطق خارج از آمریکا مشاهده شده است.

سیتی همچنین به عواملی چون کندی رشد تولید غیرعضو اوپک‌ پلاس، انعطاف‌پذیری بیشتر اعضای اوپک‌پلاس در تنظیم عرضه، و ریسک‌های ژئوپلیتیکی در کشورهای بزرگ تولیدکننده اشاره کرده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد قیمت نفت برنت از ابتدای سال تاکنون حدود ۱۰ درصد کاهش یافته و در ماه‌های آگوست و سپتامبر نیز با افت ماهانه روبه‌رو بوده است. داده‌های شرکت Vortexa نشان می‌دهد حجم نفت در حال حمل‌ونقل دریایی در جهان به ۱.۲ میلیارد بشکه رسیده که بالاترین سطح از سال ۲۰۱۶ تاکنون است. با این حال، چین همچنان در حال

ذخیره‌سازی گسترده نفت است و تاکنون بخش عمده مازاد عرضه جهانی را جذب کرده است.

هشدار سیتی‌گروپ درباره چرخش منفی احساس بازار نفت در پی نشانه‌های مازاد عرضه

بیشتر در همین زمینه: کارکنان پیمانکاری حراست وزارت نفت بخوانند

تحلیل فنی (Technical Analysis)

۱. افزایش حجم نفت در حال حمل: رسیدن سطح نفت در حمل‌ونقل به ۱.۲ میلیارد بشکه، شاخصی فنی از اشباع مسیرهای عرضه جهانی است و می‌تواند ظرف ۴ تا ۶ هفته آینده منجر به فشار نزولی بر قیمت‌ها شود.
۲. کاهش رشد تولید غیرعضو اوپک‌پلاس: این عامل می‌تواند بخشی از مازاد عرضه را جبران کرده و از سقوط شدید قیمت جلوگیری کند.
۳. رفتار چین در ذخیره‌سازی: ادامه خریدهای راهبردی چین در حال حاضر عامل اصلی حفظ تعادل موقت بازار است؛ در صورت توقف آن، قیمت‌ها احتمالاً به محدوده ۶۵ دلار برای برنت خواهند رسید.
۴. کف قیمتی ۶۰ دلار: از نظر فنی، محدوده ۶۰ تا ۶۵ دلار برای برنت به‌عنوان سطح حمایتی تاریخی شناخته می‌شود، اما در صورت افزایش ناگهانی عرضه یا ضعف تقاضا، احتمال شکستن این کف وجود دارد.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

۱. چرخش بازار از فاز تنگنا به مازاد: بازار جهانی نفت وارد فاز جدیدی از اشباع عرضه شده است که می‌تواند سیاست‌های تولیدی اوپک‌پلاس را به سمت کاهش مجدد تولید سوق دهد.
۲. افزایش فشار بر بودجه کشورهای تولیدکننده: افت قیمت‌ها در صورت تداوم، بودجه دولت‌های متکی بر نفت، از جمله روسیه، ایران، عربستان و عراق را تحت فشار قرار می‌دهد و ممکن است به رقابت در تخفیف فروش منجر شود.
۳. نقش چین به عنوان متغیر کلیدی: پکن اکنون به تنظیم‌کننده غیررسمی بازار جهانی نفت تبدیل شده است؛ هر تصمیم آن در زمینه واردات یا آزادسازی ذخایر، به‌طور مستقیم جهت بازار را تعیین می‌کند.
۴. ریسک‌های ژئوپلیتیکی: اگرچه احساس بازار نزولی است، اما خطر درگیری‌های جدید در خاورمیانه یا شرق اروپا می‌تواند مانع از سقوط شدید قیمت‌ها شود و محدوده حمایتی مصنوعی برای برنت ایجاد کند.

تحلیل سیاسی (Political Analysis)

کاهش قیمت نفت در زمانی رخ می‌دهد که چندین محور ژئوپلیتیکی در حال تغییر است: از جمله مذاکرات احتمالی ایران و آمریکا، تداوم جنگ اوکراین، و سیاست جدید ترامپ در قبال خاورمیانه. افت قیمت نفت می‌تواند اهرم اقتصادی غرب در برابر ایران و روسیه را تقویت کند و از درآمدهای نفتی آن‌ها بکاهد. در مقابل، ممکن است کشورهایی چون عربستان و امارات برای حفظ توازن سیاسی و درآمدی، مجدداً طرح کاهش تولید را مطرح کنند تا از سقوط بیشتر جلوگیری شود.

بینش اجرایی (Executive Insight)

• روند فعلی بازار نشانگر ورود به یک چرخه میان‌مدت کاهش قیمت‌ها است؛ از این‌رو لازم است شرکت‌های نفتی و دولت‌ها در سیاست‌های فروش، قیمت‌گذاری و پوشش ریسک بازنگری کنند.
• برای ایران، تداوم صادرات به چین و انعقاد قراردادهای سوآپ منطقه‌ای می‌تواند نقش ضربه‌گیر اقتصادی را ایفا کند.
• در سطح جهانی، سرمایه‌گذاران باید توجه داشته باشند که گرچه بازار فعلاً نزولی است، اما ترکیب ریسک ژئوپلیتیکی و ظرفیت محدود ذخیره‌سازی جهانی می‌تواند به بازگشت ناگهانی قیمت‌ها در فصل زمستان منجر شود.