بزرگنماییهای بیثمر؛ چرا روابطعمومی آریاساسول از رسالت خود دور شده است؟
رفتار اخیر روابطعمومی آریاساسول در بزرگنمایی یک اقدام کاملاً معمولی، بار دیگر این پرسش را زنده کرده که چرا برخی روابطعمومیها بهجای اطلاعرسانی دقیق، به سمت تولید ریپورتاژهای بیارزش حرکت میکنند.
به گزارش پتروشیمی ها؛ رفتار اخیر روابطعمومی آریاساسول در بزرگنمایی یک اقدام کاملاً معمولی – بازطراحی درب صندوق گاز لیفتراکهای لینده تولید ۲۰۰۶ – نمونهای روشن از فاصله گرفتن روابطعمومیها از رسالت واقعیشان است. اقدامی که در فضای صنعتی عسلویه و میان نیروهای متخصص، نه تنها «دستاورد خارقالعاده» محسوب نمیشود، بلکه در مقایسه با کارهای پیچیدهتر و ارزشمندتری که روزانه توسط نیروهای بومی و متخصص انجام میشود، حتی در حد یک خبر قابل توجه هم نیست.
وقتی یک کارگاه جوشکاری و فلزکاری، یک قطعه ساده را بازطراحی میکند و روابطعمومی آن را در قالب «نوآوری بزرگ» منتشر میکند، مسئله فقط یک خبر اشتباه نیست؛ مسئله یک نگاه اشتباه است.
اما مشکل اصلی فقط این نیست که یک خبر کماهمیت منتشر شده؛ مشکل این است که رسانهها بدون بررسی، بدون تحلیل و بدون شناخت، همین محتوا را بازنشر میکنند و به آن اعتبار میدهند.
۱. روابطعمومیهایی که به جای شناسایی نخبگان، دنبال ساختن قهرمانهای کاغذیاند
در عسلویه، نیروهای متخصص بارها پکیجها و تجهیزات پیچیده را بدون حضور وندورهای خارجی راهاندازی کردهاند؛ کاری که ارزش فنی و مهندسی واقعی دارد و در بسیاری از موارد، معادل یک پروژه کامل مهندسی است. اما چون این افراد «رسانه» ندارند، نامشان جایی ثبت نمیشود.
در مقابل، یک اقدام ساده و روزمره – مانند بازطراحی درب کپسول گاز یک لیفتراک – با چند عکس و تیتر پرطمطراق، تبدیل میشود به «دستاورد بزرگ».
این یعنی روابطعمومیها به جای شناسایی و معرفی نیروهای واقعی، ترجیح میدهند خبرسازی کنند؛ آن هم خبرسازی از جنس کممایه و بیاثر.
۲. رسانههایی که نقش فیلتر را فراموش کردهاند
رسانه باید غربال کند، تحلیل کند، ارزشگذاری کند. اما وقتی رسانهها به جای روزنامهنگاری، تبدیل به «بلندگوی روابطعمومیها» میشوند، نتیجه همین میشود:
- انتشار اخبار بیارزش
- بدون آگاهی
- بدون بررسی
- بدون درک فنی
این رفتار دو آسیب جدی دارد:
- بیاعتبار شدن رسانهها
- نادیده گرفته شدن تلاش متخصصان واقعی
وقتی رسانهها بدون هیچ پرسشی، هر محتوایی را منتشر میکنند، عملاً نقش نظارتی خود را کنار گذاشتهاند و به بخشی از چرخه تبلیغاتی شرکتها تبدیل شدهاند.
۳. نتیجه نهایی: بیاعتمادی عمومی
وقتی مردم و متخصصان میبینند که کوچکترین کارها با بزرگنمایی منتشر میشود، اما کارهای واقعی و ارزشمند دیده نمیشود، اعتمادشان به رسانه و روابطعمومی از بین میرود. و این بزرگترین خسارت است؛ خسارتی که نه با یک خبر، بلکه با یک روند تکرارشونده ایجاد میشود.
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما