بازگشت خرید نفت چین؛ جهش ۲۹ درصدی صادرات فرآوردههای سوختی
به گزارش پتروشیمی ها؛این افزایش پس از افت شدید خرید نفت چین در ماههای قبل رخ داده است. واردات در ژوئن به حدود ۷.۱ میلیون بشکه در روز سقوط کرده بود؛ پایینترین سطح در حدود یک دهه گذشته.
طبق گزارش، چین پیش از آغاز جنگ حدود ۱.۴ میلیارد بشکه نفت خام ذخیره کرده بود و همین ذخایر به پکن امکان داد در دوره قیمتهای بالا و محدودیت عرضه خاورمیانه، خرید نفت خارجی خود را بهشدت کاهش دهد.
در ماههای ژوئیه و اوت، خرید نفت چین مجدداً افزایش یافت. علاوه بر بهبود جریان نفت خاورمیانه، پالایشگران چینی خرید نفت روسیه، بهویژه نفت سبک و شیرین ESPO، را افزایش دادند و حتی به منابع کمتر متعارفی مانند آرژانتین روی آوردند.
عامل مهم دیگر، کاهش محدودیتهای صادرات فرآوردههای نفتی چین بود. پالایشگاهها با توجه به شرایط مناسب حاشیه سود پالایش و کمبود جهانی برخی فرآوردهها، بهویژه گازوئیل، ذخایر نفت خام خود را افزایش دادند تا خوراک بیشتری برای تولید و صادرات فراهم کنند.
صادرات فرآوردههای پالایشی چین در اوت با ۲۹ درصد افزایش نسبت به ژوئیه، به ۶ میلیون تن رسید و حتی از رقم ۵.۳۳ میلیون تن اوت سال گذشته نیز فراتر رفت.
اما نکته مهم این است که افزایش خرید نفت چین الزاماً به معنای بازگشت کامل تقاضای داخلی نیست؛ بخش قابلتوجهی از این افزایش با افزایش صادرات فرآوردههای پالایشی ارتباط دارد.
منبع: گزارش تسوتانا پاراسکوا در Oilprice. com، بر اساس دادههای رسمی گمرک چین و اظهارات تحلیلگر شرکت ورتکسا، ۸ سپتامبر ۲۰۲۶.
تحلیل فنی
از منظر بازار نفت، مهمترین پیام دادههای اوت، تغییر جهت چین از کاهش شدید خرید به بازسازی تدریجی خوراک پالایشگاهی است.
افت واردات به ۷.۱ میلیون بشکه در روز در ژوئن نشان داد چین توانسته بود با اتکا به ذخایر انباشتهشده، برای مدتی فشار عرضه و قیمت را جذب کند. افزایش واردات به ۸.۹۳ میلیون بشکه در روز در اوت نشان میدهد این سیاست اکنون در حال تعدیل است.
عامل تعیینکننده، حاشیه سود پالایش است. زمانی که صادرات فرآوردههایی مانند گازوئیل از نظر اقتصادی جذاب میشود، پالایشگاهها انگیزه بیشتری برای خرید نفت خام پیدا میکنند. بنابراین، رابطه فعلی چین با بازار نفت صرفاً از سمت «تقاضای نفت خام» قابل تحلیل نیست و باید همزمان بازار فرآوردهها، ظرفیت پالایش و سهم صادرات را نیز در نظر گرفت.
افزایش خرید نفت روسیه و ورود محمولههایی از مقاصد غیرمتعارف نیز نشاندهنده انعطاف بالای سبد تأمین چین است. این انعطاف، وابستگی پالایشگاههای چینی به یک منطقه یا مسیر خاص را کاهش میدهد.
تحلیل استراتژیک
این دادهها یک نکته مهم برای بازار جهانی دارد: چین همچنان یکی از مهمترین متغیرهای تنظیمکننده بازار نفت است، اما الگوی خرید آن نسبت به گذشته پیچیدهتر شده است.
چین ابتدا با استفاده از ذخایر بزرگ خود، خرید خارجی را در دوره اختلال عرضه کاهش داد. اکنون که بخشی از محدودیتهای عرضه و صادرات فرآورده تغییر کرده، خرید نفت خام در حال افزایش است.
همزمان، افزایش صادرات فرآوردههای چین میتواند بخشی از کمبود ایجادشده در بازار جهانی سوخت را جبران کند. بهخصوص در شرایطی که بازار گازوئیل با محدودیت عرضه روبهرو است، ظرفیت پالایش چین میتواند نقش مهمی در توازن بازار ایفا کند.
از طرف دیگر، افزایش خرید از روسیه و منابع غیرخاورمیانهای نشان میدهد پالایشگران چینی در شرایط اختلال ژئوپلیتیکی، تنوعبخشی به مبادی تأمین را به یک ابزار عملیاتی مهم تبدیل کردهاند.
تحلیل اجرایی و بازار
برای بازار نفت، سه شاخص در ادامه اهمیت ویژه دارند:
۱. آیا واردات نفت چین در سپتامبر نیز بالاتر از اوت باقی میماند یا افزایش اوت صرفاً یک بازگشت مقطعی بوده است؟
۲. آیا صادرات فرآوردههای چین در سطوح بالای فعلی ادامه پیدا میکند؟ استمرار آن میتواند فشار عرضه در بازار جهانی فرآوردهها، بهخصوص گازوئیل، را کاهش دهد.
۳. ترکیب نفت وارداتی چین چگونه تغییر خواهد کرد؟ افزایش سهم نفت روسیه و منابع غیرمتعارف میتواند جریانهای تجارت دریایی و الگوی قیمتگذاری گریدهای مختلف نفت خام را تحت تأثیر قرار دهد.
در مجموع، افزایش واردات چین در اوت برای بازار نفت یک سیگنال مثبت از سمت تقاضای پالایشگاهی است، اما هنوز نمیتوان آن را نشانه بازگشت کامل تقاضای نفت چین دانست؛ زیرا بخش مهمی از رشد با افزایش صادرات فرآوردهها و استفاده از فرصت حاشیه سود پالایش مرتبط است.
ارزیابی نهایی
تصویر فعلی بیشتر از یک بازگشت تدریجی و تاکتیکی خرید نفت چین حکایت دارد تا بازگشت کامل به الگوی عادی واردات.
نکته کلیدی برای بازار این است که چین همزمان در حال افزایش خرید نفت خام و افزایش صادرات فرآوردههای پالایشی است. بنابراین اثر نهایی آن بر بازار جهانی به تداوم این روند، سطح ذخایر چین، حاشیه سود پالایش و وضعیت عرضه فرآوردهها بستگی خواهد داشت.
اگر این روند در ماههای آینده تثبیت شود، چین میتواند بار دیگر به یکی از عوامل مهم حمایت از تقاضای جهانی نفت خام تبدیل شود؛ در حالی که صادرات فرآوردههای آن همزمان بخشی از فشار عرضه در بازار سوخت را کاهش خواهد داد.
همچنین بخوانید: کربن ایران نشان عالی «ساخت ایران» را دریافت کرد
نظرات کاربران (۰ نظر)