به گزارش پتروشیمی ها؛ در واکنش به مطرح‌شدن نام محمد اسلامی برای وزارت نفت، سه نگرانی درباره غیرنفتی بودن، تحصیلات و قرار داشتن او در فهرست تحریم‌ها مطرح شده است.

اما آیا غیرنفتی بودن به‌تنهایی می‌تواند معیار رد یک گزینه مدیریتی باشد؟ تجربه مدیریتی در پروژه‌های بزرگ، مدیریت اجرایی و مواجهه با شرایط پیچیده نیز بخشی از کارنامه یک مدیر است و نمی‌توان صرفاً بر اساس رشته تحصیلی درباره توانایی اداره وزارت نفت قضاوت کرد.

در مورد تحریم نیز واقعیت این است که اسلامی در حال حاضر با محدودیت‌های ناشی از تحریم و ممنوعیت سفر مواجه است و اخیراً همین موضوع مانع حضور او در یک نشست بین‌المللی شد. با این حال، از این واقعیت نمی‌توان به‌طور خودکار نتیجه گرفت که حضور او در وزارت نفت، جایگاه ایران در اوپک را تضعیف خواهد کرد؛ این ادعا به شواهد و ارزیابی مشخص‌تری درباره آثار حقوقی و دیپلماتیک آن نیاز دارد.

از سوی دیگر، این ادعا که بدنه وزارت نفت الزاماً یک مدیر غیرنفتی را نمی‌پذیرد نیز نیازمند شواهد است. وزارت نفت در یک سال اخیر با حاشیه‌ها و مناقشات متعددی روبه‌رو بوده و همین وضعیت، بحث درباره تغییر در رأس و حتی بازنگری در ساختار مدیریتی آن را جدی‌تر کرده است.

بنابراین سؤال اصلی شاید این نباشد که اسلامی نفتی هست یا نیست؛ بلکه این است که آیا وزارت نفت برای عبور از شرایط فعلی به تغییر جدی در مدیریت، تیم مدیریتی و شیوه تصمیم‌گیری از رأس تا بدنه نیاز دارد یا ادامه مسیر فعلی با اصلاحات محدود می‌تواند پاسخگو باشد.

۵/۵ - (۱ امتیاز)