آیا موج جدید افزایش قیمت نفت در راه است؟
به گزارش پتروشیمیها: در ماههای اخیر، کاهش بیسابقه واردات نفت چین نقش مهمی در جلوگیری از جهش شدید قیمت نفت ایفا کرد. این کشور با اتکا به ذخایر عظیم راهبردی و تجاری خود، نیاز وارداتی را بهطور محسوسی کاهش داد و عملاً فشار تقاضا بر بازار جهانی را مهار کرد.
آمار رسمی گمرک چین نشان میدهد واردات نفت خام این کشور در ژوئن با کاهش ۴۱.۳ درصدی نسبت به سال گذشته به ۷.۱۲ میلیون بشکه در روز رسید؛ پایینترین سطح از اکتبر ۲۰۱۶ تاکنون. برآوردها نشان میدهد چین تنها در ماه ژوئن حدود ۴۱ میلیون بشکه از ذخایر خود برداشت کرده است.
با این حال، بسیاری از تحلیلگران معتقدند ادامه برداشت از ذخایر برای مدت طولانی منطقی نیست و احتمال دارد پکن از ماههای ژوئیه و اوت خرید نفت را افزایش دهد؛ بهویژه آنکه تولیدکنندگان خلیج فارس قیمت رسمی فروش نفت خود را کاهش دادهاند.
همزمان، کاهش شدید ذخایر نفت در جهان نیز ادامه دارد. به گفته شرکت مشاوره «انرژی اسپکتس»، از آغاز بحران تاکنون حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون بشکه از ذخایر جهانی مصرف شده و موجودیهای مازاد بازار تقریباً به پایان رسیده است. در چنین شرایطی، هرگونه تداوم اختلال در حملونقل نفت از تنگه هرمز میتواند بازار را با کمبود عرضه و افزایش بیشتر قیمتها مواجه کند.
تحلیل فنی:
• بازار نفت اکنون تقریباً تمام ضربهگیرهای سنتی خود را از دست داده است؛ شامل ذخایر تجاری، ذخایر آزادشده اضطراری و کاهش تقاضای چین.
• چین طی ماههای گذشته نقش «تقاضای شناور» (Swing Demand؛ تقاضایی که با کاهش یا افزایش خود تعادل بازار را تغییر میدهد) را ایفا کرد. کاهش خرید این کشور موجب شد بخش مهمی از فشار ناشی از محدودیت عرضه جذب شود.
• با آغاز مجدد خرید چین، همزمان با محدودیت عرضه، بازار وارد مرحلهای میشود که حتی افزایش اندک تقاضا نیز میتواند رشد قابل توجه قیمتها را رقم بزند.
• کاهش موجودی انبارها به این معناست که توان بازار برای جبران اختلالات کوتاهمدت بسیار محدود شده و نوسانات قیمت میتواند شدیدتر از گذشته باشد.
• اگر محدودیت صادرات از منطقه خلیج فارس ادامه یابد، احتمال شکلگیری بازار دچار کمبود عرضه (Tight Market؛ بازاری که عرضه پاسخگوی تقاضا نیست) افزایش خواهد یافت.
تحلیل استراتژیک:
• رفتار چین اکنون به یکی از مهمترین متغیرهای تعیینکننده بازار جهانی نفت تبدیل شده است. برخلاف گذشته که تمرکز بازار بر تولید اوپک یا تولید نفت شیل آمریکا بود، اکنون زمانبندی بازگشت تقاضای چین اهمیت راهبردی پیدا کرده است.
• کاهش واردات چین در ماههای اخیر در عمل همان نقشی را ایفا کرد که در گذشته ظرفیت مازاد تولید اوپک انجام میداد؛ یعنی جلوگیری از جهش شدید قیمتها.
• پایان این دوره میتواند باعث همزمانی سه عامل افزایشی شود:
۱. افزایش دوباره تقاضای چین.
۲. کاهش شدید ذخایر جهانی.
۳. استمرار محدودیت عرضه از مسیر تنگه هرمز.
• در چنین شرایطی، بازار نفت از وضعیت نسبتاً متعادل وارد مرحلهای میشود که حساسیت آن نسبت به هر خبر یا حادثه ژئوپلیتیکی بسیار بیشتر خواهد بود.
تحلیل سیاسی:
این گزارش نشان میدهد تحولات ژئوپلیتیکی منطقه خلیج فارس همچنان مهمترین عامل تعیینکننده بازار انرژی جهان است. هرچه اختلال در حملونقل دریایی طولانیتر شود، اثر عوامل بنیادین بازار نیز تشدید خواهد شد.
از سوی دیگر، رفتار خرید چین صرفاً یک تصمیم تجاری نیست، بلکه به یکی از ابزارهای اثرگذار بر تعادل بازار جهانی انرژی تبدیل شده است. زمانبندی بازگشت این کشور به بازار میتواند جهت حرکت قیمت نفت را در نیمه دوم سال تعیین کند.
همزمان، کاهش ذخایر نفت در کشورهای مصرفکننده نیز موجب شده انعطافپذیری بازار در برابر شوکهای جدید به پایینترین سطح خود برسد و هرگونه تنش جدید، آثار قیمتی بزرگتری نسبت به گذشته ایجاد کند.
همچنین بخوانید: ژاپن: تردد از تنگه هرمز ممنوع
نظرات کاربران (۰ نظر)