براساس گزارش MOMR، اوپک انتظار دارد بازار جهانی نفت در سال آینده متعادل بماند. تقاضا برای نفت کشورهای عضو اوپک پلاس در سال ۲۰۲۶ حدود ۴۳ میلیون بشکه در روز برآورد شده که نسبت به سال ۲۰۲۵ حدود ۶۰ هزار بشکه بیشتر است. تولید واقعی اوپک پلاس در نوامبر ۲۰۲۵ کمی افزایش یافته و به ۴۳.۰۶ میلیون بشکه در روز رسیده است.

اوپک پلاس از ابتدای ۲۰۲۶ افزایش‌های برنامه‌ریزی‌شده تولید را در سه‌ماهه نخست متوقف خواهد کرد.

در سوی عرضه، پیش‌بینی می‌شود تولید کشورهای غیرعضو اوپک پلاس در سال ۲۰۲۶ حدود ۶۰۰ هزار بشکه در روز رشد کند؛ رشدی کمتر از افزایش یک میلیون بشکه‌ای سال ۲۰۲۵. این افزایش عمدتاً از پروژه‌های فراساحل در آمریکای لاتین و خلیج مکزیک، رشد تولید NGL در آمریکا، توسعه نفت تنگه در آرژانتین و پروژه‌های ماسه‌های نفتی کانادا ناشی خواهد شد. دو سوم این رشد از آمریکای لاتین خواهد بود.

اوپک همچنین تکرار کرد که رشد تولید نفت آمریکا در سال آینده کاهش خواهد یافت و نشانه‌هایی از محدود شدن توسعه شیل در قیمت‌های کمتر از ۶۰ دلار برای WTI مشاهده می‌شود.

بیشتر در همین زمینه: پتروشیمی اصفهان پارازایلین مورد نیاز شرکت پلی اکریل ایران را تامین خواهد کرد

تحلیل فنی

۱. پایداری تقاضا:
برآورد رشد ۱.۴ میلیون بشکه‌ای نشان می‌دهد اوپک بر استمرار رشد مصرف انرژی مایع—even با وجود کندی برخی اقتصادها—حساب باز کرده است. ثبات این پیش‌بینی نسبت به ماه گذشته نیز بیانگر اطمینان نسبی اوپک از محرک‌های کلان اقتصادی و حمل‌ونقل است.

۲. تراز عرضه و تقاضا:
تطابق تقریباً کامل بین تقاضا برای نفت اوپک پلاس (۴۳.۰ میلیون بشکه) و تولید فعلی (۴۳.۰۶ میلیون بشکه) نشانه‌ای از یک بازار نزدیک به تعادل است. تعادل بازار از دید موسسات دیگر کمتر قطعی است، اما اوپک بر کف‌سازی قیمت‌ها تاکید ضمنی دارد.

۳. رشد محدود غیر اوپک پلاس:
کاهش قابل توجه رشد عرضه غیر اوپک پلاس (از یک میلیون بشکه به ۶۰۰ هزار بشکه) فشار رقابتی بر سهم بازار اوپک را کاهش می‌دهد. استناد به عوامل فنی مانند NGL آمریکا، تنگه آرژانتین و پروژه‌های ماسه‌های نفتی نشان می‌دهد رشد غیر اوپک پلاس بیشتر از مناطق با CAPEX سنگین و ظرفیت‌های بلندمدت خواهد آمد.

۴. قیمت و شیل آمریکا:
اشاره مستقیم به آستانه حساس ۶۰ دلار برای شیل آمریکا، پیام روشنی در مورد شکنندگی رشد تولید این بخش دارد. این سطح قیمتی به‌نوعی «کف عملیاتی» تولید آمریکاست و زیر آن احتمال افت دکل‌ها و کاهش سرمایه‌گذاری افزایش می‌یابد.

تحلیل استراتژیک

۱. تثبیت پیام اوپک به بازار:
اوپک با حفظ پیش‌بینی خوش‌بینانه، پیام اعتماد به بازار ارسال می‌کند. این پیام به منزله حمایت از قیمت‌ها و جلوگیری از شکل‌گیری انتظارات کاهشی است.
۲. مدیریت روانی بازار در آستانه ۲۰۲۶:
توقف افزایش تولید در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ به شکل‌گیری فضای کنترل‌شده در سمت عرضه کمک می‌کند و از سیگنال‌دهی منفی پیش از ورود به سال جدید میلادی جلوگیری می‌کند.
۳. برتری نسبی اوپک در فضای رقابتی:
کاهش سرعت رشد تولید آمریکا و غیر اوپک پلاس باعث تقویت موقعیت اوپک پلاس در تعیین مسیر بازار می‌شود. این پیام به‌طور ضمنی به بازار می‌گوید که توان مدیریت سمت عرضه همچنان در دست اوپک پلاس قرار دارد.
۴. اهمیت آمریکای لاتین:
پیشتازی آمریکای لاتین در رشد عرضه غیر اوپک پلاس، به معنای انتقال وزن بخشی از تولید جهانی از مناطق شیل‌محور به پروژه‌های سرمایه‌بر فراساحل است؛ این نوع تولید کمتر به نوسانات کوتاه‌مدت قیمت حساس است و پیامدهای میان‌مدت برای ساختار عرضه جهانی دارد.

تحلیل اگزکیتیو (Executive Insight)

۱. بازار ۲۰۲۶ با ریسک کمتر از سمت عرضه مواجه است، اما ریسک تقاضا همچنان تابع شرایط اقتصاد جهانی خواهد بود.

۲. اوپک پلاس با توقف افزایش تولید در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ عملاً از بازار در برابر فشارهای احتمالی ناشی از عرضه محافظت می‌کند.

۳. تداوم فشار بر شیل آمریکا در قیمت‌های پایین‌تر از ۶۰ دلار می‌تواند موجب حفظ قدرت چانه‌زنی اوپک پلاس در بازار جهانی شود.

۴. رشد پروژه‌های فراساحل در آمریکای لاتین و خلیج مکزیک عمدتاً اثر بلندمدت دارد و تأثیر آن‌ها در کوتاه‌مدت محدودتر خواهد بود.

تحلیل سیاسی

۱. ثبات پیام اوپک به بازار جهانی می‌تواند در فضای سیاسی انرژی جهان نوعی «اعتمادسازی مدیریت‌شده» ایجاد کند؛ خصوصاً در دوره‌ای که برخی کشورها با انتخابات، ریسک‌های ژئوپلیتیک و نوسانات اقتصاد کلان مواجه‌اند.

۲. اشاره به محدودیت شیل آمریکا در سطح قیمت ۶۰ دلار به‌نوعی بیانگر نقش ساختاری اوپک پلاس در ایجاد کف قیمتی در بازار انرژی است، که در تعاملات سیاسی انرژی نیز انعکاس خواهد داشت.

همچنین در ادامه بخوانید؛اوپک از تعادل بازار جهانی نفت در ۲۰۲۶ خبر می‌دهد؛ در تقابل با سناریوی مازاد عرضه