به گزارش پتروشیمی ها؛منظور از «برنت دِیتد» شاخص قیمت محموله‌های واقعی نفت برنت با زمان تحویل مشخص در بازار فیزیکی است؛ بنابراین حرکت آن می‌تواند تصویر مستقیم‌تری از وضعیت عرضه و تقاضای واقعی ارائه کند.

در همین حال، اختلال در حمل‌ونقل نفتکش‌ها در تنگه هرمز، کاهش صادرات فرآورده‌های چین، محدودیت صادرات دیزل روسیه و کاهش ذخایر فرآورده‌ها، فشار بازار را افزایش داده‌اند.

تحلیل فنی

مهم‌ترین علامت بازار، فاصله حدود ۱۹ دلاری میان قیمت نفت فیزیکی و قیمت آتی برنت است.

در شرایط عادی، قیمت بازار فیزیکی و قراردادهای آتی برنت باید حرکت نسبتاً هماهنگی داشته باشند. افزایش شدید قیمت نفت فیزیکی در حالی که قیمت آتی کاهش یافته، نشان‌دهنده افزایش «صرف کمبود فیزیکی» است؛ یعنی خریداران برای دسترسی فوری به محموله واقعی حاضر به پرداخت قیمت بسیار بالاتری هستند.

بنابراین مسئله فعلی صرفاً کاهش عرضه نفت خام نیست. محدودیت حمل‌ونقل، افزایش ریسک مسیرهای دریایی، کاهش صادرات فرآورده و کمبود دیزل نیز به تنگنای بازار اضافه شده‌اند.

این وضعیت اهمیت بیشتری دارد زیرا کمبود فرآورده‌های پالایشی می‌تواند حتی در شرایطی که نفت خام کافی در برخی مناطق وجود دارد، قیمت سوخت نهایی را بالا نگه دارد.

تحلیل استراتژیک

چند تحول هم‌زمان فشار بازار را تشدید کرده‌اند:

• چین بخش عمده صادرات فرآورده‌های پالایشی خود در ماه اکتبر را متوقف کرده است. این اقدام عرضه دیزل و بنزین در بازار آسیا را محدود می‌کند.

• روسیه ممنوعیت صادرات دیزل را تا پایان اکتبر تمدید کرده است؛ تصمیمی که بخشی از عرضه دریایی جهانی دیزل را از بازار خارج می‌کند.

• اوپک‌پلاس با وجود افزایش تولید در اوت، هنوز حدود ۵ میلیون بشکه در روز پایین‌تر از سطح تولید اعضای اصلی پیش از جنگ قرار دارد.

• عربستان توانسته جریان خط لوله شرق به غرب را به حدود ۶ میلیون بشکه در روز برساند و حدود ۴.۵ میلیون بشکه در روز ظرفیت صادرات از مسیر دریای سرخ ایجاد کند. این موضوع بخشی از ریسک وابستگی به تنگه هرمز را کاهش می‌دهد، اما مشکل کلی بازار را به‌تنهایی حل نمی‌کند.

در نتیجه، بازار با یک مسئله چندلایه مواجه است: عرضه نفت خام، دسترسی فیزیکی به محموله، ظرفیت حمل‌ونقل و عرضه فرآورده‌ها هم‌زمان تحت فشار قرار گرفته‌اند.

ذخایر اضطراری؛ راه‌حل کوتاه‌مدت

آزادسازی ذخایر استراتژیک می‌تواند در کوتاه‌مدت فشار بازار را کاهش دهد. آمریکا آخرین بخش از برنامه برداشت اضطراری خود را با عرضه ۴۰ میلیون بشکه نفت خام برای تحویل نوامبر و دسامبر وارد بازار کرده است.

همچنین گروه هفت و شرکای آن با آزادسازی مجموعاً تا ۱۰۰ میلیون بشکه از ذخایر اضطراری برای مقابله با بحران سوخت موافقت کرده‌اند.

با این حال، آزادسازی ذخایر جایگزین بازگشت پایدار عرضه فیزیکی نمی‌شود. ذخایر اضطراری یک منبع موقت هستند و اثر آن‌ها به سرعت ورود بشکه‌ها به بازار و محل مصرف آن‌ها بستگی دارد.

تحلیل اگزکیتیو

برای ارزیابی وضعیت بازار، تمرکز صرف بر قیمت برنت کافی نیست. مهم‌ترین شاخص‌های مکمل عبارت‌اند از:

• فاصله قیمت نفت فیزیکی با برنت آتی

• وضعیت ذخایر دیزل و بنزین

• حجم واقعی صادرات نفت و فرآورده از خلیج فارس

• وضعیت صادرات فرآورده چین و روسیه

• میزان استفاده از مسیرهای جایگزین تنگه هرمز

اگر قیمت نفت فیزیکی همچنان بالاتر از قیمت آتی باقی بماند، می‌توان آن را نشانه استمرار تنگنای عرضه واقعی دانست. اگر این فاصله کاهش یابد، احتمالاً ورود ذخایر اضطراری، بهبود جریان صادرات یا کاهش ریسک حمل‌ونقل در حال اثرگذاری بر بازار است.

تحلیل سیاسی

بحران سوخت اکنون به موضوعی فراتر از بازار انرژی تبدیل شده است. فشار آمریکا برای آزادسازی ذخایر اروپا، تصمیم گروه هفت برای عرضه ذخایر اضطراری و اقدامات چین و روسیه در حوزه صادرات فرآورده، نشان می‌دهد که مدیریت عرضه انرژی به بخشی از سیاست اقتصادی و امنیت انرژی دولت‌ها تبدیل شده است.

تداوم قیمت بالای نفت و دیزل می‌تواند تورم، هزینه حمل‌ونقل و هزینه تولید را افزایش دهد و دولت‌ها را به سمت حمایت‌های قیمتی و یارانه‌ای بیشتر سوق دهد.

جمع‌بندی

مهم‌ترین پیام این گزارش، عبور قیمت نفت فیزیکی برنت از ۱۲۰ دلار نیست؛ بلکه شکاف غیرعادی میان قیمت نفت فیزیکی و قیمت آتی برنت است.

این شکاف نشان می‌دهد بازار در تأمین محموله‌های واقعی و قابل تحویل با فشار جدی مواجه است.

بنابراین، در شرایط فعلی قیمت آتی برنت به‌تنهایی تصویر کاملی از وضعیت بازار ارائه نمی‌کند. وضعیت بازار فیزیکی، ذخایر فرآورده‌ها، جریان صادرات و هزینه و ریسک حمل‌ونقل باید هم‌زمان مورد توجه قرار گیرد.

ارزیابی نهایی: شواهد موجود نشان می‌دهد ریسک اصلی بازار نفت در کوتاه‌مدت از «کمبود کلی نفت خام» به سمت کمبود نفت و فرآورده در زمان، مکان و مسیر مناسب تغییر کرده است؛ وضعیتی که می‌تواند نوسان قیمت‌ها را حتی در صورت کاهش نسبی قیمت آتی برنت بالا نگه دارد.
همچنین بخوانید: روسیه: تا زمان رفع تحریم‌ها، دیزل خود را به بازار جهانی عرضه نمی‌کنیم

Rate this post