وزارت کشور آمریکا اعلام کرده است که ۱.۵ میلیون هکتار از دشت ساحلی این منطقه برای واگذاری مجدد آماده شده و امتیازهای لغوشده پیشین نیز به «سازمان توسعه و صادرات صنعتی آلاسکا» بازگردانده می‌شود.

علاوه بر این، دولت ترامپ قصد دارد در ۸۲ درصد از «ذخیره‌گاه ملی نفت آلاسکا» (NPR-A) که ۲۳ میلیون هکتار وسعت دارد، مجوزهای جدید حفاری صادر کند. در مجموع، بیش از ۱۲ میلیون هکتار از اراضی شمال آلاسکا بار دیگر در اختیار توسعه انرژی قرار می‌گیرد؛ اقدامی که با استقبال سیاست‌مداران و صنعت نفت آلاسکا روبه‌رو شده است.
گروه‌های محیط‌زیستی اما این تصمیم را حمله‌ای مستقیم به یکی از آخرین زیست‌بوم‌های دست‌نخورده آمریکای شمالی توصیف کرده‌اند و هشدار داده‌اند که دعاوی قدیمی درباره حقوق بومیان و حفاظت از حیات‌وحش مجدداً شعله‌ور خواهد شد.

تولید نفت آلاسکا که در سال ۱۹۸۸ به اوج ۲ میلیون بشکه در روز رسیده بود، اکنون تنها ۳ درصد از تولید نفت آمریکا را تشکیل می‌دهد. دولت ترامپ این تصمیم را بخشی از راهبرد «استقلال انرژی آمریکا» و بازگرداندن آلاسکا به نقشه انرژی جهان معرفی کرده است.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

بازگشایی مناطق قطبی آلاسکا می‌تواند ظرفیت تولید بالقوه نفت خام آمریکا را در میان‌مدت (۳ تا ۵ سال آینده) بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار بشکه در روز افزایش دهد. هرچند هزینه‌های حفاری در محیط‌های قطبی بالا است (حدود ۶۵ تا ۸۰ دلار در هر بشکه)، اما با قیمت‌های فعلی بالای ۸۵ دلار، پروژه‌ها توجیه اقتصادی پیدا می‌کنند.

در سطح زنجیره تأمین، این اقدام احتمالاً باعث افزایش سرمایه‌گذاری در خطوط لوله ترنس‌آلاسکا (TAPS)، احیای فعالیت شرکت‌های خدمات حفاری آمریکایی (به‌ویژه در سیبریا و دِنوِر) و کاهش فشار بر ذخایر استراتژیک انرژی آمریکا خواهد شد.

بیشتر در همین زمینه: پتروشیمی بندر امام پیشگام جمع‌آوری گازهای مشعل و کاهش ناترازی گاز کشور است

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

از منظر راهبردی، این تصمیم بیانگر بازگشت به سیاست انرژی مستقل ملی است که ترامپ در دوره نخست خود دنبال می‌کرد. هدف آن، کاهش وابستگی به واردات خاورمیانه و کنترل بازار از طریق افزایش عرضه داخلی است.

همچنین این اقدام پیام روشنی به چین و اروپا دارد: واشنگتن در دوره تحریم نفت روسیه و محدودیت انرژی جهانی، دست بازتری در افزایش صادرات انرژی خود خواهد داشت و می‌تواند جایگزین بخشی از نفت روسیه در بازار آسیا شود.

در سطح داخلی، این سیاست پایگاه رأی ترامپ در ایالت‌های انرژی‌محور نظیر آلاسکا، تگزاس و داکوتا را تقویت می‌کند.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

از منظر مدیریتی، احیای پروژه‌های قطبی نیازمند بازنگری در زیرساخت‌های لجستیکی و زیست‌محیطی آلاسکاست. دولت باید برای جلب سرمایه‌گذاری خصوصی، مشوق‌های مالیاتی و بیمه‌ای جدیدی طراحی کند.

در سطح بین‌المللی، این تصمیم می‌تواند جذابیت پروژه‌های نفت قطبی روسیه (آرکتیک ال‌ان‌جی ۲ و وست سیبریا) را کاهش دهد و بخشی از سرمایه‌های غربی را به سمت بازار داخلی آمریکا بازگرداند.

پیشنهاد اجرایی برای شرکت‌های نفتی این است که در فاز نخست، بر میادین نزدیک به خط لوله فعلی آلاسکا تمرکز کنند تا هزینه انتقال کاهش یابد و پروژه‌ها سریع‌تر وارد مرحله تولید شوند.

تحلیل سیاسی (Political Analysis)

این تصمیم عملاً یکی از نمادهای لغو سیاست‌های زیست‌محیطی بایدن است و می‌تواند در انتخابات ۲۰۲۶ کنگره به عنوان محور مناقشه بین جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها مطرح شود. دموکرات‌ها آن را عقب‌گردی در مسیر مقابله با تغییرات اقلیمی می‌دانند، در حالی که جمهوری‌خواهان آن را احیای «اقتدار انرژی آمریکا» قلمداد می‌کنند.

در سطح بین‌المللی نیز، فعال شدن مجدد ظرفیت نفتی آلاسکا بر موازنه عرضه در بازار جهانی نفت و بر رفتار اوپک‌پلاس تأثیر خواهد گذاشت و ممکن است منجر به واکنش‌های تعدیلی در سیاست تولید عربستان و روسیه شود.