بر اساس «نامه اعطای قرارداد (Letter of Award)»، سامسونگ به عنوان پیمانکار انحصاری EPCI (طراحی، تدارک، ساخت و یکپارچه‌سازی) این پروژه انتخاب شده است.

این اقدام پس از همکاری‌های مقدماتی با Siemens Energy برای تأمین چهار توربین مکانیکی SGT-750 و با Black & Veatch برای طراحی فنی انجام شد.

پروژه دلفین در مسیر اخذ تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری (FID) در نوامبر ۲۰۲۵ قرار دارد و در صورت موفقیت، واحد دوم در اوایل ۲۰۲۶ و واحد سوم در فاز بعدی اجرا خواهد شد.

دلفین قصد دارد با سه واحد شناور، سالانه ۱۳.۲ میلیون تُن LNG تولید کند و با تکیه بر زیرساخت‌های موجود بندری و خرید خط لوله UTOS، نخستین پایانه صادرات LNG در آب‌های عمیق آمریکا (Deepwater Port) را راه‌اندازی کند.

تحلیل فنی

۱. فناوری FLNG، با حذف نیاز به پایانه‌های زمینی، هزینه سرمایه‌گذاری و زمان اجرا را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

بیشتر در همین زمینه: مناقصه شرکت پالایش گاز بیدبلند خلیج فارس عملیات حراست، بهره برداری، نگهداری و تعمیرات خطوط لوله و تجهیزات

۲. انتخاب سامسونگ سنگین، با سابقه درخشان در پروژه‌هایی چون Prelude FLNG (Shell) و Coral Sul FLNG (ENI)، تضمینی برای کیفیت مهندسی و سرعت تحویل پروژه محسوب می‌شود.

۳. استفاده از توربین‌های مکانیکی زیمنس، بهره‌وری بالا، قابلیت اطمینان در مناطق با رطوبت بالا و مصرف بهینه سوخت را برای واحدهای شناور فراهم می‌کند.

۴. پروژه دلفین از نوع Brownfield Offshore Development است؛ یعنی از زیرساخت‌های موجود بهره می‌برد و نیاز کمتری به ساخت تجهیزات جدید دارد، که خود عامل تسریع در زمان بازگشت سرمایه است.

تحلیل استراتژیک

• این پروژه، بخشی از راهبرد ایالات متحده برای تثبیت جایگاه جهانی خود در بازار LNG و کاهش نفوذ روسیه و قطر است.

• همکاری با کره جنوبی، افزون بر بُعد صنعتی، نشانگر شکل‌گیری محور جدید انرژی و فناوری بین واشنگتن و سئول است.

• انتخاب SHI به‌عنوان پیمانکار انحصاری، عملاً دسترسی آمریکا به فناوری و ظرفیت ساخت کشتی‌های عظیم را بدون وابستگی به چین تضمین می‌کند.

• پروژه دلفین به‌نوعی پاسخ به افزایش تقاضای LNG در آسیا و اروپا پس از محدود شدن عرضه روسیه است و می‌تواند در آینده به مبنای همکاری‌های سه‌جانبه آمریکا–کره–ژاپن تبدیل شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

۱. تسریع در تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری (FID) نشان از اطمینان مالی و صنعتی پروژه دارد و می‌تواند شاخصی برای اعتماد سرمایه‌گذاران به صنعت انرژی آمریکا باشد.

۲. مدل قراردادی EPCI انحصاری باعث کاهش ریسک‌های هماهنگی و تضاد منافع بین پیمانکاران می‌شود و احتمال تأخیر را به حداقل می‌رساند.

۳. همکاری SHI و Delfin، الگویی نوین از ادغام زنجیره ارزش LNG از طراحی تا صادرات را معرفی می‌کند.

۴. با توجه به ظرفیت صادرات ۱۳.۲ میلیون تُن در سال، این پروژه توانایی ایجاد یک هاب LNG جدید در خلیج مکزیک را دارد که به‌طور هم‌زمان به اروپا و آسیا دسترسی مستقیم خواهد داشت.

تحلیل سیاسی

• پروژه دلفین در چارچوب سیاست انرژی دولت ترامپ (دوره دوم)، بخشی از برنامه برای افزایش صادرات LNG و کاهش وابستگی متحدان غربی به انرژی روسیه است.

• این همکاری به کره جنوبی امکان می‌دهد تا از جایگاه صرفاً خریدار انرژی به شریک فناور در زنجیره تأمین جهانی LNG تبدیل شود.

• در سطح بین‌المللی، این پروژه نشانه‌ای از تغییر توازن ژئوانرژیک از خاورمیانه به خلیج مکزیک است، جایی که فناوری آسیایی و منابع آمریکایی با هم ترکیب شده‌اند.

جمع‌بندی نهایی

پروژه Delfin LNG را می‌توان یکی از مهم‌ترین طرح‌های نسل جدید انرژی دریایی آمریکا دانست که با اتکا به توان فنی سامسونگ سنگین، راه را برای توسعه واحدهای FLNG در آب‌های عمیق هموار می‌کند.

این همکاری، هم از نظر اقتصادی و فنی و هم از دیدگاه سیاسی و ژئواستراتژیک، بیانگر همگرایی جدید میان صنایع انرژی آمریکا و فناوری دریایی شرق آسیا است — الگویی که می‌تواند مسیر آینده صنعت LNG جهان را بازتعریف کند.