این کابل که در بستر اقیانوس قرار داده می‌شود، کابل فیبر نوری زیر دریا (Submarine Fiber Optic Cable) نام دارد.

این کابل‌ها ستون فقرات ارتباطات جهانی اینترنت هستند و داده‌ها را با سرعت نور میان قاره‌ها انتقال می‌دهند. اما چرا از ماهواره‌ها استفاده نمی‌شود؟

ماهواره‌ها نمی‌تونن جای کابل‌های فیبر نوری زیر دریا رو بگیرن، چون:

۱. تأخیر زیاد دارن – سیگنال باید تا فضا بره و برگرده (۵۰۰ms)، ولی فیبر فقط ۶۰–۱۰۰ms طول می‌کشه.

۲. ظرفیتشون کمتره – یک کابل می‌تونه صدها ترابیت داده جابه‌جا کنه؛ ماهواره‌ها در مقایسه خیلی ضعیفن.

۳. پایداری پایین‌تر دارن – به آب‌وهوا و تداخل فرکانسی حساسن، فیبر نوری پایدار و مداومه.

۴. عمر کوتاه‌تر و نگهداری سخت‌تر دارن – ماهواره‌ها چند سال عمر دارن، فیبر تا ۲۵ سال کار می‌کنه.

۵. امنیت پایین‌تر دارن – سیگنال ماهواره قابل رهگیریه، ولی کابل فیزیکی و رمزگذاری‌شده است.