پایین‌ترین سطح از سال ۲۰۱۸

هم‌زمان با سیگنال‌های مثبت از مذاکرات آمریکا و ایران در سوئیس، قیمت نفت کاهش یافت؛ به‌گونه‌ای که نفت برنت به حدود ۷۳.۳۹ دلار و نفت خام آمریکا (WTI) به حدود ۷۰.۱۱ دلار در هر بشکه رسید. با وجود خوش‌بینی اولیه بازار، معامله‌گران نسبت به امکان دستیابی به توافق جامع در بازه ۶۰ روزه ابراز تردید دارند.

واردات نفت خام چین در ماه مه به ۷.۸۲ میلیون بشکه در روز کاهش یافت؛ یعنی:

* کاهش ۳.۲ میلیون بشکه در روز نسبت به سال قبل (۲۹ درصد کاهش)
* کاهش ۱.۵۸ میلیون بشکه در روز نسبت به ماه قبل
* کاهش ۴.۷۶ میلیون بشکه در روز نسبت به سطوح پیش از بحران

چین در این دوره به جای افزایش خرید محموله‌های فیزیکی، بیشتر از ذخایر استراتژیک نفت خود استفاده کرده است.

کاهش واردات چین عمدتاً از تأمین‌کنندگان خاورمیانه و برخی صادرکنندگان سنتی بوده است؛ در حالی که واردات از برخی کشورهای دیگر مانند سودان جنوبی، کانادا، اندونزی، کلمبیا و برزیل افزایش یافته که نشان‌دهنده تلاش پکن برای تنوع‌بخشی به منابع تأمین نفت است.

بیشتر در همین زمینه: گرامیداشت میلاد حضرت زینب (س) و روز پرستار در پتروشیمی مروارید

در بخش فرآورده‌های نفتی نیز بازار دوگانه‌ای شکل گرفته است؛ حاشیه سود بنزین به دلیل تقاضای تابستانی و کاهش موجودی‌ها قوی مانده، اما بازار گازوئیل و نفت گاز به دلیل ضعف فعالیت صنعتی تحت فشار قرار گرفته است.

تحلیل فنی بازار نفت

کاهش شدید خرید نفت چین یک عامل مهم نزولی برای بازار نفت محسوب می‌شود؛ زیرا چین بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان است و تغییر رفتار خرید آن مستقیماً بر توازن عرضه و تقاضای جهانی اثر می‌گذارد.

از نظر تکنیکال:

* قیمت نفت برنت به زیر ۷۴ دلار در هر بشکه سقوط کرده است.
* شاخص قدرت نسبی (RSI) برای برنت حدود ۲۹ و برای WTI حدود ۲۸ گزارش شده که نشان‌دهنده وضعیت اشباع فروش (Oversold) است؛ یعنی کاهش اخیر از نظر تکنیکی شدید بوده و احتمال واکنش کوتاه‌مدت قیمتی وجود دارد.
* میانگین متحرک ۲۰۰ روزه برنت در محدوده ۷۸.۷۱ دلار قرار داشته که به‌عنوان سطح مقاومتی مهم عمل کرده است.

با این حال، بازار نفت در شرایط فعلی بیشتر از عوامل تکنیکال، تحت تأثیر اخبار ژئوپلیتیک و تغییرات انتظارات معامله‌گران قرار دارد.

تحلیل استراتژیک

مهم‌ترین پیام این خبر، تغییر موقت رفتار چین در بازار انرژی است.

چین در گذشته برای تضمین رشد اقتصادی و امنیت انرژی، بخش بزرگی از نیاز خود را از طریق خریدهای مستمر نفت خام تأمین می‌کرد. اما در شرایط فعلی:

* استفاده از ذخایر استراتژیک افزایش یافته است.
* خریدهای نقدی و فوری کاهش یافته است.
* وابستگی به برخی مسیرهای سنتی تأمین کمتر شده است.

این تغییر می‌تواند تا زمان بازگشت چین به بازار فیزیکی نفت، سقفی برای رشد قیمت جهانی ایجاد کند.

از سوی دیگر، ادامه اختلال در مسیرهای انرژی و تنش‌های ژئوپلیتیک همچنان یک ریسک صعودی برای قیمت نفت باقی می‌گذارد؛ زیرا بازار هنوز احتمال اختلال در عرضه را در قیمت‌ها لحاظ می‌کند.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

بازار نفت در مقطع فعلی میان دو نیروی متضاد قرار گرفته است:

عامل کاهشی:

* افت شدید واردات نفت چین
* استفاده از ذخایر داخلی چین
* نگرانی از کاهش رشد صنعتی و تقاضای جهانی

عامل افزایشی:

* ریسک‌های ژئوپلیتیک
* احتمال اختلال در مسیرهای انتقال نفت
* کاهش ذخایر برخی فرآورده‌ها مانند بنزین

در کوتاه‌مدت، رفتار چین تعیین‌کننده‌ترین متغیر بازار خواهد بود. بازگشت چین به خریدهای عادی نفت خام می‌تواند محرک مهمی برای افزایش قیمت‌ها باشد، اما ادامه برداشت از ذخایر استراتژیک ممکن است باعث باقی ماندن فشار نزولی شود.

تحلیل سیاسی

کاهش قیمت نفت پس از مذاکرات آمریکا و ایران نشان می‌دهد که بازار انرژی همچنان به تحولات سیاسی حساس است. هرگونه کاهش تنش میان بازیگران بزرگ منطقه‌ای می‌تواند «حق بیمه ریسک ژئوپلیتیک» را از قیمت نفت کاهش دهد.

با این حال، تجربه توافق‌های پیچیده گذشته نشان می‌دهد که دستیابی به توافق‌های جامع در حوزه‌های امنیتی، هسته‌ای و مسیرهای انتقال انرژی معمولاً فرآیندی زمان‌بر است و بازار احتمالاً همچنان با احتیاط نسبت به اخبار سیاسی واکنش نشان خواهد داد.

جمع‌بندی نهایی

افت واردات نفت خام چین به پایین‌ترین سطح در حدود هشت سال گذشته، مهم‌ترین عامل فشار نزولی فعلی بر بازار نفت است. در حالی که ریسک‌های سیاسی همچنان می‌توانند باعث جهش‌های مقطعی قیمت شوند، روند میان‌مدت بازار بیش از هر چیز به زمان بازگشت چین به خریدهای واقعی نفت و سرعت عادی‌سازی عرضه جهانی وابسته خواهد بود.

همچنین بخوانید: افکار عمومی آمریکا؛ تردید گسترده نسبت به هزینه و نتیجه جنگ با ایران