اُنیل، مدیرعامل فعلی Woodside Energy، نخستین مدیرعامل خارجی BP و اولین زن در رأس یک شرکت بزرگ نفتی غربی خواهد بود. او از آوریل آینده جانشین موری آوچینکلاس می‌شود و تا آن زمان کارول هاول، رئیس بخش تریدینگ BP، سکان مدیریت موقت را در دست دارد.

این جابه‌جایی مدیریتی، که هم‌زمان با آغاز به‌کار آلبرت منیفولد به‌عنوان رئیس هیئت‌مدیره رخ داده، روشن‌ترین سیگنال از عزم هیئت‌مدیره برای بازآرایی اساسی BP پس از سه سال پرتنش است؛ دوره‌ای که با شکست راهبرد انرژی‌های تجدیدپذیر، فشار سرمایه‌گذاران فعال، تغییرات مدیریتی پی‌درپی و شایعات مداوم درباره فروش شرکت همراه بود.

BP طی دو سال اخیر تمرکز خود را مجدداً بر نفت و گاز قرار داده، پروژه‌های بالادستی جدیدی را در خلیج مکزیک، عراق و لیبی فعال کرده و به یک کشف بزرگ نفتی در برزیل دست یافته است. با وجود بهبود عملکرد عملیاتی و رشد ۱۰ درصدی سهام در سال جاری، ارزش بازار حدود ۹۰ میلیارد دلاری BP همچنان آن را به هدفی بالقوه برای تملک توسط رقبای بزرگ‌تر تبدیل کرده است.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

از منظر فنی، BP یک چرخش راهبردی مشخص از مدل توسعه مبتنی بر انرژی‌های تجدیدپذیر به مدل کلاسیک بالادستی با تمرکز بر جریان نقدی را اجرا کرده است. لغو برنامه کاهش تولید نفت و گاز، افزایش سرمایه‌گذاری در پروژه‌های بالادستی و اختصاص حدود ۱۰ میلیارد دلار از CAPEX سالانه به این بخش، نشان‌دهنده اولویت‌یابی مجدد تولید پایدار است.

مِگ اُنیل با سابقه مدیریت پروژه‌های بزرگ LNG در Woodside، تجربه قابل‌توجهی در اجرای پروژه‌های سرمایه‌بر، مدیریت ریسک و کنترل هزینه دارد. با این حال، چشم‌انداز تضعیف قیمت نفت در سال آینده و هم‌زمانی آن با برنامه ۲۰ میلیارد دلار واگذاری دارایی برای کاهش بدهی، اجرای توسعه‌های جدید را از نظر فنی و مالی پیچیده‌تر می‌کند و نیازمند انضباط شدید سرمایه‌ای خواهد بود.

بیشتر در همین زمینه: تمرین نجات و رزمایش واکنش سریع شرکت پایانه‌ها و مخازن پتروشیمی برگزار شد

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

رویترز سه مسیر اصلی پیش‌روی BP را ترسیم می‌کند:

• رشد ارگانیک (Build): افزایش تولید از طریق توسعه دارایی‌های موجود؛ گزینه‌ای کم‌ریسک‌تر اما زمان‌بر.
• رشد از طریق تملک (Buy): خرید دارایی یا شرکت برای تقویت پرتفوی بالادستی؛ جذاب اما پرهزینه و پرریسک.
• تملک شدن (Be Bought): سناریویی که با بهبود عملکرد BP محتمل‌تر می‌شود.

نکته پارادوکسیکال اینجاست که هرچه BP موفق‌تر عمل کند، جذابیت آن برای رقبای بزرگ‌تر افزایش می‌یابد. شرکت‌هایی مانند Shell، ExxonMobil، Chevron و حتی ADNOC پیش‌تر به‌عنوان خریداران بالقوه مطرح شده‌اند. در شرایطی که صنعت نفت به سمت تمرکز و مقیاس‌پذیری بیشتر حرکت می‌کند، BP می‌تواند به یکی از اهداف اصلی یک «مگامرج» تبدیل شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

در سطح اجرایی، این انتصاب نشانه افزایش نقش فعال هیئت‌مدیره در هدایت مستقیم شرکت است. منیفولد به‌عنوان رئیس جدید، به‌مراتب مداخله‌گرتر از اسلاف خود توصیف می‌شود و انتظار می‌رود بر تصمیمات کلیدی سرمایه‌گذاری، واگذاری دارایی‌ها و جهت‌گیری کلان شرکت نظارت نزدیک داشته باشد.

برای اُنیل، امن‌ترین مسیر ادامه روند فعلی با تمرکز بر بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها و مدیریت بدهی است. اما همین مسیر می‌تواند BP را به شرکتی «آماده ادغام» تبدیل کند؛ شرکتی که هم از نظر عملیاتی جذاب است و هم از نظر ارزشی، پایین‌تر از برخی رقبای هم‌تراز قیمت‌گذاری شده است.

تحلیل سیاسی

این تحول بیش از آنکه سیاسی باشد، ژئو-اقتصادی است. با این حال، مطرح شدن نام شرکت‌های ملی یا نیمه‌دولتی مانند ADNOC به‌عنوان خریدار بالقوه، نشان‌دهنده افزایش نقش بازیگران دولتی در بازچینی صنعت انرژی جهانی است؛ روندی که می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای موازنه قدرت در بازار نفت و گاز داشته باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ شکست برنامه‌های «انقلاب سبز» در بی‌پی و شل