در پی اعمال تحریم‌های ۲۲ اکتبر آمریکا علیه لوک‌اویل، انتقال حقوق کارکنان میدان نفتی «غرب القرنه–۲» متوقف شد و صدها کارمند محلی دو ماه بدون حقوق ماندند. این میدان که روزانه ۴۶۰ تا ۴۸۰ هزار بشکه تولید دارد—معادل نزدیک به ۰.۵٪ عرضه جهانی و ۱۰٪ تولید نفت عراق—در آستانه مختل شدن قرار گرفت.

برای جلوگیری از بحران، دولت عراق پنهانی وارد عمل شد و پرداخت مستقیم حقوق کارکنان را آغاز کرده است و حتی حقوق ماه دسامبر را پیش‌پرداخت کرده تا تولید بدون وقفه ادامه یابد.

این نخستین ترک جدی در عملکرد پروژه پس از تحریم‌هاست. پیش‌تر لوک‌اویل حقوق‌ها را از خارج واریز می‌کرد اما پس از مسدود شدن انتقالات مالی، تنش‌ها بالا گرفت و خطر تعطیلی میدان جدی شد.

این اقدام عراق هم‌زمان است با:

• اعلام فورس ماژور از سوی لوک‌اویل به‌دنبال توقف تسویه نقدی و نفتی مرتبط با شرکت روسی،

بیشتر در همین زمینه: رکورد جدید تولید مجتمع پتروشیمی مرجان در سال ۱۴۰۴

• تلاش بغداد برای دریافت معافیت ۶ماهه از آمریکا تا لوک‌اویل بتواند سهام ۷۵٪ خود را بفروشد؛ اقدامی که واشینگتن و بروکسل آن را یک «پیروزی تحریمی» و عقب‌نشینی نفوذ روسیه در عراق می‌دانند،

• بررسی حداقل سه خریدار بالقوه (یک چینی و دو غربی) که آمریکا تأکید دارد هیچ‌کدام نباید منجر به تقویت موضع روسیه یا دور زدن تحریم‌ها شوند.

تا زمانی که خریدار نهایی تعیین و مجوز آمریکا صادر نشود، عراق عملاً یک «مگاپروژه روسی» را مدیریت اضطراری می‌کند تا بازار جهانی دچار شوک نشود.

شرایطی پرتناقض که در آن سهام روسیه منجمد است، آمریکا تصمیم‌گیر نهایی، بغداد پرداخت‌کننده حقوق، و ۴۸۰ هزار بشکه در روز در حالت تعلیق ژئوپولیتیک قرار گرفته است.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

۱. ریسک عملیاتی بالا: غرب القرنه–۲ یکی از پیچیده‌ترین میدان‌های عراق است؛ ساختار مخزنی چندلایه، تزریق آب سنگین، و سیستم‌های پیشرفته EOR آن را از توان شرکت‌های ملی عراق خارج کرده است. توقف کوتاه‌مدت نیروهای متخصص محلی، بلافاصله به کاهش فشار مخزن و افت تولید منجر می‌شود.
۲. ریسک عرضه جهانی: تولید ۴۸۰ kbpd در بازار تحت‌فشار امروز (با ظرفیت مازاد محدود اوپک) نقشی کلیدی دارد. هر اختلالی می‌تواند بلافاصله روی قیمت‌ها اثر بگذارد.
۳. آسیب‌پذیری ساختاری پروژه: وابستگی کامل به یک اپراتور خارجی و سیستم پرداخت فرامرزی باعث شده تحریم‌ها به‌طور مستقیم عملکرد میدان را مختل کنند؛ ضعف مهمی در امنیت انرژی عراق.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

۱. پیروزی آرام آمریکا علیه نفوذ روسیه
تحریم‌ها عملاً لوک‌اویل را فلج کرده و آن را به خروج از عراق مجبور کرده‌اند. این خروج یک پیروزی ژئوپولیتیک کم‌هزینه برای واشینگتن و اروپا محسوب می‌شود.
۲. فشار دوگانه بر بغداد
عراق میان سه بازیگر گیر افتاده:
• آمریکا (کنترل نهایی و مانع‌گذاری برای خریداران نامطلوب)،
• روسیه (تمایل به حفظ جایگاه)،
• چین و شرکت‌های غربی (به‌دنبال تصاحب میدان).
بغداد ناچار شده برای حفظ جریان درآمد ملی، موقتاً نقش اپراتور مالی لوک‌اویل را بازی کند.
۳. جنگ خاموش بر سر میادین عراق
غرب القرنه–۲ نه فقط یک پروژه نفتی، بلکه صحنه رقابت ژئوپولیتیک آمریکا–روسیه–چین برای نفوذ در جنوب عراق است.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

۱. عراق فعلاً قیمت را به‌درستی می‌پردازد:
پرداخت حقوق‌ها — هرچند خارج از روال معمول — یک تصمیم واقع‌بینانه و نجات‌دهنده برای حفظ درآمد ملی و جلوگیری از شوک عرضه بوده است.
۲. پنجره فرصت برای خریداران غربی باز شده:
با فشار آمریکا، احتمال انتقال اپراتوری میدان به یک شرکت غربی یا چینیِ «غیرنزدیک به روسیه» افزایش یافته است.
۳. احتمال افزایش قیمت نفت در صورت هرگونه اشتباه تاکتیکی:
کوچک‌ترین خطای سیاسی یا اداری می‌تواند ۵۰۰ هزار بشکه از بازار را حذف کند و قیمت‌ها را فوراً تکان دهد.
۴. عراق باید به‌فکر مدل جدید مشارکت باشد:
وابستگی به یک شرکت واحد در میادین عظیم، آسیب‌پذیری راهبردی ایجاد می‌کند.
پیشنهاد اجرایی: مدل‌های Multi-Operator + شراکت تکنولوژیک برای میادین پیچیده

همچنین در ادامه بخوانید؛ اعلام وضعیت فورس ماژور در میدان نفتی عظیم عراق توسط لوک‌اویل پس از تحریم‌های آمریکا