این منابع، از منظر حجم، می‌توانند برای حدود ده ماه مصرف گاز و ده هفته مصرف نفت ایالات متحده کافی باشند. این نتایج چگونگی تصور از پایان منابع شیل در آمریکا را به چالش می‌کشد، اما استخراج این منابع به دلیل عمق زیاد، دمای بالاتر و پیچیدگی‌های تکنیکی، هنوز در زمینه اقتصادی مبتنی بر قیمت‌های کنونی نفت در هاله‌ای از ابهام باقی است.

تحلیل فنی:

۱. منابع ارزیابی‌شده در تشکیلات عمیق وودفورد و بارنت قرار دارند که عمق آن‌ها تا حدود ۲۰.۰۰۰ فوت زیر سطح زمین می‌رسد، یعنی بسیار عمیق‌تر از لایه‌های معمول تولید نفت و گاز در پرمیان.
۲. این تشکیلات در گذشته فقط مقدار بسیار محدودی (تقریباً معادل مصرف یک روز نفت ایالات متحده) تولید داشته‌اند، به این معنا که پتانسیل واقعی آن‌ها هنوز به طور گسترده بهره‌برداری نشده است.
۳. فرآیندهای پیشرفته حفاری افقی و شکست هیدرولیکی (Hydraulic Fracturing) امکان دسترسی به این لایه‌های عمیق و تکنیکی را فراهم کرده‌اند، اما مشکلات فنی مانند تراکم گازی بالا و وجود رس‌ها و خاک رس در بارنت، چالش‌هایی جدی برای حفاری و مدیریت چاه ایجاد می‌کند.

تحلیل استراتژیک:

۱. این ارزیابی نشان می‌دهد که ذخایر قابل توجهی از انرژی هنوز در حوضه پرمیان وجود دارد که می‌تواند چشم‌انداز بلندمدت تولید نفت و گاز آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد و نقشی کلیدی در امنیت انرژی داخلی داشته باشد، به ویژه در شرایطی که دیگر منابع شیل سنتی کمبودی تولید را تجربه می‌کنند.
۲. با این حال، سطح قیمت‌های کنونی نفت (حدود ۶۰ دلار در بازار) و کاهش فعالیت‌های حفاری باعث شده است که شرکت‌های نفتی تمایلی کمتری به سرمایه‌گذاری در منابع پیچیده و عمیق داشته باشند، زیرا بازگشت سرمایه در چنین پروژه‌هایی در شرایط فعلی اقتصادی مشکوک است.
۳. صنعت نفت با پدیده‌ای موسوم به «اثر ملکه سرخ» مواجه است؛ یعنی چاهی که در سال اول تولید بسیار پرانرژی است اما به‌سرعت دچار افت تولید می‌شود و شرکت‌ها مجبورند برای حفظ سطح تولید، مداوماً چاه‌های جدیدی حفاری کنند که این موضوع هزینه‌ها و ریسک‌های سرمایه‌ای را افزایش می‌دهد.

تحلیل اجرایی:

۱. اقدامات سرمایه‌گذاری: شرکت‌های بزرگ نفتی در کوتاه‌مدت تمایل بیشتری به سرمایه‌گذاری در مخازن با هزینه کمتر و بازده سریع‌تر خواهند داشت تا پروژه‌های پیچیده عمیق.
۲. سیاست‌های حفاری و اکتشاف: موفقیت در بهره‌برداری از این منابع نیازمند تحقیقات بیشتر درباره «نقاط شیرین» (Sweet Spots) است تا چاه‌ها در مکان‌های با بیشترین ظرفیت تولید تعیین موقعیت شوند.
۳. تجهیزات و فناوری: توسعه تکنولوژی حفاری تخصصی برای لایه‌های عمیق و افزایش بهره‌وری شکست هیدرولیکی می‌تواند به کاهش هزینه‌ها و افزایش راندمان کمک کند.

تحلیل سیاسی:

این یافته می‌تواند در تعاملات انرژی جهانی نیز اثرگذار باشد؛ زیرا نشان‌دهنده این است که حتی منابعی که تاکنون استخراج نشده‌اند، می‌توانند بخش مهمی از منافع انرژی ایالات متحده را در دهه‌های آینده شکل دهند و به این ترتیب بر موقعیت ژئوپلیتیک نفت و گاز در بازار جهانی تأثیر بگذارند. با این حال، در محیط بازار جهانی که عرضه از سوی دیگر تولیدکنندگان نیز در حال افزایش است، استراتژی‌های سیاسی مرتبط با نفت و گاز باید توازن بین توسعه منابع داخلی، هزینه تولید و رقابت در بازار جهانی را مدنظر داشته باشند.

بیشتر در همین زمینه: بحران تأمین مالی در پروژه فراساحلی نفت و گاز کره‌جنوبی؛ رؤیای «نهنگ آبی» در آستانه توقف

همچنین در ادامه بخوانید؛ مصر و سوریه برای تأمین گاز از طریق کشتی و شبکه‌های انتقال تفاهمنامه امضاء کردند