او گفت که «بسیاری از وعده‌های گذار انرژی محقق نشده‌اند و اکنون شاهد پیامدهای ناخواسته آن هستیم».

ناصر سه محور اصلی برای تغییر روایت جهانی انرژی مطرح کرد:

۱. انرژی‌های جایگزین نه‌تنها جایگزین نفت و گاز نشده‌اند، بلکه به مصرف آن‌ها افزوده‌اند.

۲. همه نهادهای پیش‌بینی‌کننده بزرگ اکنون اذعان دارند که نفت و گاز برای دهه‌ها بخش ثابت انرژی جهانی باقی خواهند ماند.

۳. سیاستمداران در کشورهای مختلف ناگزیر از عقب‌نشینی از سیاست‌های شتاب‌زده انرژی پاک شده‌اند.

بیشتر در همین زمینه: مدیر عامل صندوق خطرپذیر خلیج فارس

او افزود در ده سال گذشته، تقاضای جهانی انرژی معادل ۴۰ میلیون بشکه نفت در روز افزایش یافته که ۶۶ درصد آن توسط نفت، گاز و زغال‌سنگ تأمین شده است. درحال‌حاضر ۸۰ درصد از کل انرژی اولیه جهان از منابع فسیلی تأمین می‌شود، با وجود آنکه بیش از ۱۱ تریلیون دلار صرف انرژی‌های بادی و خورشیدی شده است.

ناصر همچنین هشدار داد که رشد بی‌سابقه هوش مصنوعی و مراکز داده ممکن است تا سال ۲۰۳۰ مصرف برق این بخش را چهار برابر بیشتر از کل ناوگان جهانی خودروهای برقی کند.

تحلیل فنی (Technical Analysis):

داده‌های ارائه‌شده از سوی ناصر با آمار آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) هم‌راستا است که در گزارش‌های اخیر خود پیش‌بینی کرده بود سهم سوخت‌های فسیلی تا سال ۲۰۵۰ همچنان بالای ۶۰٪ باقی می‌ماند. نرخ بازده سرمایه در پروژه‌های فسیلی نیز به‌ویژه پس از بحران انرژی ۲۰۲۲ افزایش یافته و جذابیت سرمایه‌گذاری در انرژی پاک را کاهش داده است.

همچنین رشد تقاضای برق ناشی از داده‌سنترها، هوش مصنوعی و رمزارزها موجب بازگشت توجه به گاز طبیعی به‌عنوان منبع برق مطمئن و پایدار شده است.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis):

سخنان مدیرعامل آرامکو در شرایطی مطرح می‌شود که کشورهای غربی با بحران تامین برق و کمبود ظرفیت تولید مواجه‌اند و امنیت انرژی دوباره بر سیاست اقلیمی غلبه یافته است.

این موضع‌گیری می‌تواند در عمل به منزله آغاز مرحله‌ای جدید در رقابت انرژی باشد که در آن کشورهای تولیدکننده نفت (از جمله عربستان، ایران و امارات) موقعیت ژئواکونومیک خود را تقویت می‌کنند.
در سطح کلان، این دیدگاه عملاً پایان گفتمان «Net Zero ۲۰۵۰» به‌عنوان راهبرد واحد جهانی را نوید می‌دهد و نشانه‌ای از تغییر توازن قدرت از شرکت‌های فناوری به شرکت‌های انرژی سنتی است.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

برای ایران، این تغییر روایت جهانی فرصتی طلایی برای افزایش سرمایه‌گذاری در زنجیره بالادستی نفت و گاز، افزایش ظرفیت پالایشی و بازنگری در سیاست انرژی‌های تجدیدپذیر با رویکرد ترکیبی واقع‌گرایانه است.

به‌ویژه در شرایطی که رشد تقاضای برق برای صنایع هوش مصنوعی اجتناب‌ناپذیر است، ایران می‌تواند با توسعه نیروگاه‌های سیکل ترکیبی گازی و سرمایه‌گذاری در LNG موقعیت صادراتی خود را تثبیت کند.