این کشتی با ظرفیت تقریبی ۴۰ هزار مترمکعب هیدروژن مایع ساخته خواهد شد و بخشی از برنامه ملی ژاپن برای توسعه زنجیره تأمین هیدروژن در مقیاس تجاری به شمار می‌رود. پروژه با مشارکت شرکت Japan Suiso Energy و در چارچوب حمایت‌های دولتی «صندوق نوآوری سبز» اجرا می‌شود.

این کشتی قرار است در کارخانه Sakaide ژاپن ساخته شود و هدف آن نمایش عملی توانایی حمل‌ونقل ایمن، پایدار و اقتصادی هیدروژن مایع در مسیرهای بین‌المللی تا اوایل دهه ۲۰۳۰ است. کاوازاکی پیش‌تر نیز کشتی آزمایشی Suiso Frontier را ساخته بود که نقش مهمی در اثبات امکان‌پذیری فنی حمل هیدروژن مایع ایفا کرد.

تحلیل فنی:

از منظر فنی، حمل هیدروژن مایع یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های مهندسی دریایی به شمار می‌رود. هیدروژن باید در دمای حدود منفی ۲۵۳ درجه سانتی‌گراد نگهداری شود که مستلزم استفاده از مخازن پیشرفته با عایق‌کاری حرارتی بسیار بالا و سیستم‌های دقیق مدیریت تبخیر است.

کشتی جدید کاوازاکی با الهام از فناوری‌های توسعه‌یافته در کشتی‌های LNG، اما با الزامات بسیار سخت‌گیرانه‌تر، طراحی خواهد شد. مقیاس بزرگ این شناور، امکان کاهش هزینه حمل به ازای هر واحد انرژی را فراهم می‌کند و از نظر مهندسی، یک نقطه عطف در گذار از پروژه‌های آزمایشی به حمل‌ونقل تجاری هیدروژن محسوب می‌شود.

تحلیل استراتژیک:

در سطح استراتژیک، این پروژه جایگاه ژاپن را به‌عنوان یکی از پیشگامان اقتصاد هیدروژنی تثبیت می‌کند. توسعه کشتی‌های بزرگ حمل هیدروژن مایع به این معناست که زنجیره تأمین جهانی هیدروژن — از تولید تا مصرف — در حال ورود به مرحله صنعتی و مقیاس‌پذیر است.

بیشتر در همین زمینه: یک ناترازی تازه در صنعت پتروشیمی؛ قربانی بعدی رافینیت کدام پروژه خواهد بود؟

برای کاوازاکی، این قرارداد نه‌تنها یک پروژه کشتی‌سازی، بلکه سرمایه‌گذاری بلندمدت در بازاری نوظهور است که می‌تواند در دهه‌های آینده به یکی از ستون‌های اصلی تجارت انرژی تبدیل شود. چنین ظرفیتی همچنین امکان اتصال کشورهای دارای منابع انرژی تجدیدپذیر به بازارهای مصرف صنعتی را فراهم می‌سازد.

تحلیل اجرایی:

از دید اجرایی، این پروژه نشان می‌دهد که هیدروژن مایع در حال عبور از فاز تحقیقاتی به فاز عملیاتی است. ساخت یک کشتی با این ابعاد، پیام روشنی برای صنعت انرژی و حمل‌ونقل دریایی دارد: زیرساخت‌های مورد نیاز برای تجارت جهانی هیدروژن در حال شکل‌گیری است.

برای مدیران ارشد و تصمیم‌گیران صنعتی، این تحول به معنای ظهور یک کلاس جدید از دارایی‌های دریایی، استانداردهای ایمنی تازه و مدل‌های اقتصادی متفاوت در حمل‌ونقل انرژی است؛ تحولاتی که می‌توانند معادلات سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی بلندمدت را در بخش انرژی به‌طور جدی تحت تأثیر قرار دهند.

تحلیل سیاسی:

در بعد سیاسی، این پروژه هم‌راستا با سیاست‌های جهانی کاهش انتشار کربن و دستیابی به بی‌طرفی اقلیمی ارزیابی می‌شود. کشورهایی که به واردات انرژی وابسته‌اند، هیدروژن مایع را به‌عنوان ابزاری برای افزایش امنیت انرژی و کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیک می‌بینند.

سرمایه‌گذاری دولتی ژاپن در چنین پروژه‌هایی نشان‌دهنده نقش فعال دولت‌ها در شکل‌دهی به بازارهای آینده انرژی و تعیین استانداردهای فنی و ایمنی بین‌المللی برای حمل‌ونقل هیدروژن است؛ استانداردهایی که می‌توانند جهت‌گیری بازار جهانی را در سال‌های پیش‌رو مشخص کنند.

همچنین در ادامه بخوانید؛ خودروهای بسیار کوچک ژاپنی (Kei) چگونه در آمریکا محبوب می‌شوند؟