واگذاری سرمایهگذاری بزرگ به شرکتهای نفتی آمریکا برای بازیابی بدهیها در ونزوئلا
دولت ایالات متحده به شرکتهای بزرگ نفتی آمریکایی اعلام کرده که اگر خواهان دریافت بدهیهای خود از کشورهای ونزوئلا هستند، باید ظرف مدت کوتاهی با سرمایهگذاری قابل توجه به این کشور بازگردند و بخش نفتی آسیبدیده آن را نوسازی کنند.
این بدهیها ناشی از مصادره داراییهای شرکتهای نفتی در اوایل دهه ۲۰۰۰ توسط دولت ونزوئلا بوده است. مقامات آمریکایی گفتهاند سرمایهگذاری باید توسط خود شرکتها انجام شود تا بتوانند بعداً برای بازپسگیری این بدهیها اقدام کنند.
در دهه ۲۰۰۰، دولت ونزوئلا با افزایش کنترل عملیاتی بر شرکت نفت دولتی PDVSA، اموال و داراییهای شرکتهای بینالمللی را مصادره کرد و شرکتهایی مانند ExxonMobil و ConocoPhillips از کشور خارج شده و از طریق داوریهای بینالمللی درخواست غرامت کردند. در این شرایط، تنها Chevron تا حدودی با PDVSA همکاری داشت.
در پی تغییرات سیاسی اخیر در ونزوئلا، از جمله بازداشت و برکناری رئیسجمهور قبلی، مقامات آمریکایی با مدیران اجرایی شرکتهای نفتی دیدار داشتهاند و اعلام کردهاند برای بهرهبرداری مجدد از داراییها لازم است شرکتها سرمایهگذاری قابل توجهی در بازسازی صنعت نفت انجام دهند تا در نهایت قادر به بازیابی بدهیها باشند.
تحلیل فنی
بازسازی صنعت نفت ونزوئلا به سرمایهگذاری بسیار گسترده در حوزههای زیر نیاز دارد:
بازسازی زیرساختها: تاسیسات تولید، خطوط لوله و تجهیزات فرآوری به دلیل چندین دهه کمسرمایهگذاری، فرسوده و ناکارآمد شدهاند. 
افزایش ظرفیت تولید: در سالهای اخیر تولید نفت ونزوئلا به شدت کاهش یافته و به حدود یکهشتم ظرفیت تاریخی رسیده است. احیای ظرفیت پیشین مستلزم خرید و نصب تجهیزات جدید است.
ریسکهای عملیاتی: امنیت سایتها، مدیریت چاهها و پایداری عملیات در محیطهای با ریسک سیاسی و اقتصادی بالا از چالشهای عمده فنی به شمار میروند.
این عوامل باعث میشوند که برآورد هزینه بازسازی صنعت نفت این کشور به میلیاردها دلار برسد و بازگشت سرمایه نیز در بلندمدت تحقق یابد.
تحلیل استراتژیک
اقدام آمریکا در تشویق شرکتهای نفتی برای سرمایهگذاری در ونزوئلا بازتابدهنده چند هدف کلان است:
۱. تقویت حضور انرژی آمریکا در بازار جهانی: دسترسی به ذخایر نفتی عظیم ونزوئلا میتواند موقعیت آمریکا را در بازار انرژی تقویت کند.
۲. بازیابی بدهیهای تاریخی: اتصال سرمایهگذاری مستقیم به حق مطالبه بدهیها، راهکاری برای بکارگیری ابزارهای اقتصادی در راستای تامین منافع شرکتهای آمریکایی است.
۳. رقابت با بازیگران بینالمللی: حضور دوباره شرکتهای آمریکایی در ونزوئلا میتواند موقعیت رقابتی آنها را نسبت به رقبای بینالمللی افزایش دهد و نفوذ اقتصادی واشنگتن را در آمریکای لاتین تقویت نماید.
با این حال، این استراتژی با توجه به سابقه مناقشات حقوقی، ریسک سیاسی و ناپایداری شرایط داخلی ونزوئلا با چالشهای جدی روبهرو است.
تحلیل اجرایی (Executive Insight)
از منظر اجرایی، شرکتهای نفتی باید ارزیابی جامع ریسکبازده انجام دهند. سرمایهگذاری در بازسازی صنعت نفت ونزوئلا میتواند به دلیل نیاز به سرمایهگذاری اولیه بالا، عدم قطعیتهای قانونی پیرامون نحوه بازپرداخت بدهیها و شرایط محیط عملیاتی، به پروژهای با افق بسیار بلندمدت تبدیل شود. این شرکتها باید:
چارچوب حقوقی و تضمینهای لازم برای بازپرداخت بدهیها را با دولت آمریکا و نهادهای داوری بینالمللی تثبیت کنند.
برنامههای مدیریت ریسک جامع برای مواجهه با خطرات سیاسی و امنیتی طراحی نمایند.
سناریوهای مالی مختلف، از جمله نرخ بازگشت سرمایه در شرایط مختلف قیمت نفت جهانی، را مورد سنجش قرار دهند.
تحلیل سیاسی
این رویکرد سیاسی-اقتصادی ایالات متحده ناظر بر افزایش تاثیرگذاری این کشور در بازار انرژی جهانی و بازسازی نقش سرمایهداری نفتی آمریکاست. همزمان، بازگشت شرکتهای نفتی به ونزوئلا میتواند به عنوان ابزاری برای تقویت نفوذ واشنگتن در آمریکای لاتین عمل کند، اما ممکن است با واکنش منفی احزاب و کنشگران مختلف محلی مواجه شود. همچنین، این سیاست در مسیر رقابت ژئوپولتیک با سایر قدرتهای جهانی قرار میگیرد و ممکن است منجر به تقابل در سطوح سیاسی و اقتصادی شود اگر سایر بازیگران بینالمللی منافع مشابهی را در ونزوئلا دنبال کنند.
همچنین در ادامه بخوانید؛چراغ سبز واشنگتن به نفت ونزوئلا
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما