بر اساس مقررات اتحادیه اروپا، کشورهای عضو باید تا نوامبر ۲۰۲۶ سطح ذخایر را به حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد برسانند؛ موضوعی که نیازمند واردات بسیار بالای LNG در فصل‌های بهار و تابستان است.

داده‌های Gas Infrastructure Europe نشان می‌دهد که در پایان ژانویه، ذخایر گاز اتحادیه اروپا کمتر از ۴۳ درصد بوده که به‌طور معناداری پایین‌تر از میانگین چند سال گذشته (حدود ۵۸ درصد) است. همچنین حجم ورود LNG در ژانویه کمتر از نصف برداشت روزانه از ذخایر بوده و اگر روند فعلی ادامه یابد، سطح ذخایر در ابتدای آوریل ممکن است به حدود ۳۰ درصد برسد.

در چنین شرایطی، امید اصلی اروپا به موج جدید عرضه جهانی LNG است که از سال ۲۰۲۶ آغاز شده و تا پایان دهه ادامه خواهد داشت. پروژه‌های بزرگ صادراتی در آمریکا و قطر قرار است ظرفیت قابل‌توجهی را وارد بازار کنند. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی کرده واردات LNG اروپا در سال ۲۰۲۶ به بیش از ۱۸۵ میلیارد مترمکعب برسد که رکورد تاریخی جدیدی محسوب می‌شود.

تحلیل فنی

۱. وضعیت ذخایر و تراز عرضه-تقاضا:
کاهش سریع ذخایر نشان می‌دهد که سیستم تراز گاز اروپا در زمستان به‌شدت به برداشت از مخازن وابسته بوده است. این وابستگی ناشی از ترکیب سه عامل است: سرمای بالاتر از میانگین، کاهش تولید برق خورشیدی و محدودیت واردات خط لوله‌ای.
۲. ساختار بازار و منحنی قیمت:
بازار گاز اروپا در وضعیت Backwardation قرار دارد؛ یعنی قیمت قراردادهای نزدیک (تابستان ۲۰۲۶) بالاتر از قراردادهای دورتر (زمستان ۲۰۲۶/۲۷) است. این ساختار، انگیزه اقتصادی برای تزریق گاز به مخازن را تضعیف می‌کند و ذخیره‌سازی را از منظر مالی غیراقتصادی می‌سازد.
۳. موج عرضه جهانی LNG:
افزایش ظرفیت صادراتی آمریکا (پروژه‌هایی مانند Golden Pass، Plaquemines و Corpus Christi Stage ۳) و همچنین توسعه فازهای جدید قطر، موجب افزایش چند ده میلیارد مترمکعبی عرضه جهانی می‌شود. این رشد عرضه، فشار قیمتی را در بازارهای اسپات کاهش داده و انعطاف بیشتری در تخصیص محموله‌ها ایجاد می‌کند.
۴. نقش نت‌بک قیمتی اروپا:
بر اساس گزارش IEA، قیمت نت‌بک اروپا اغلب بالاتر از بازارهای آسیایی بوده و همین عامل باعث شده محموله‌های انعطاف‌پذیر LNG به سمت اروپا هدایت شوند؛ مزیتی که در کوتاه‌مدت به امنیت عرضه کمک می‌کند.

بیشتر در همین زمینه: برگزاری کارگاه تخصصی «آشنایی با بورس انرژی» توسط هلدینگ تاپیکو

تحلیل استراتژیک

اروپا وارد مرحله‌ای شده که امنیت انرژی آن بیش از هر زمان دیگری به LNG وابسته است. حذف تدریجی گاز روسیه و استمرار حمایت از صادرات خط لوله به اوکراین، اروپا را ناچار کرده سهم LNG را در سبد انرژی خود تثبیت کند.

موج عرضه جدید LNG یک فرصت استراتژیک برای اروپا محسوب می‌شود تا ریسک کمبود گاز در زمستان‌های آینده را کاهش دهد. با این حال، ساختار قیمتی نامناسب و هزینه بالای ذخیره‌سازی می‌تواند مانع تحقق کامل این مزیت شود. اگر منحنی قیمت به حالت Contango برگردد (قیمت آینده بالاتر از حال)، ذخیره‌سازی اقتصادی‌تر شده و امنیت عرضه پایدارتر خواهد شد.

در واقع، آینده امنیت گاز اروپا نه‌تنها به حجم عرضه، بلکه به معماری بازار مالی و سیگنال‌های قیمتی وابسته است.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

از منظر اجرایی، اروپا با سه چالش هم‌زمان روبه‌روست:
۱. نیاز فوری به واردات بالا برای پر کردن ذخایر.
۲. هزینه بالای تأمین در تابستان به دلیل قیمت‌های غیرمعمول.
۳. ضرورت هماهنگی سیاستی برای جلوگیری از بی‌انگیزگی بخش خصوصی در ذخیره‌سازی.

موج عرضه LNG در سال‌های پیش رو می‌تواند فشار عملیاتی را کاهش دهد، اما تنها در صورتی که بازارهای آتی به نفع ذخیره‌سازی عمل کنند. در غیر این صورت، حتی با وفور فیزیکی گاز، ریسک کمبود عملیاتی در زمستان پابرجا خواهد ماند.

تحلیل سیاسی

وابستگی فزاینده اروپا به LNG، جایگاه آمریکا و قطر را به‌عنوان بازیگران ژئوپلیتیکی انرژی تقویت می‌کند. این تحول، توازن قدرت در بازار گاز جهانی را به‌طور ساختاری تغییر داده و اروپا را از یک مصرف‌کننده خط لوله‌ای به یک بازیگر کاملاً دریابرد (Seaborne) تبدیل کرده است.

در نتیجه، امنیت انرژی اروپا بیش از گذشته به ثبات مسیرهای دریایی، سیاست‌های صادراتی کشورهای عرضه‌کننده و فضای ژئوپلیتیکی جهانی گره خورده است؛ موضوعی که انرژی را از یک کالای صرفاً اقتصادی به یک ابزار راهبردی در سیاست بین‌الملل تبدیل می‌کند.

همچنین در ادامه بخوانید؛بیدارباش ال‌ان‌جی؛ اروپا در تنگنای انتخاب‌های سخت انرژی