قطع کامل واردات گاز طبیعی ایران توسط عراق
عراق اعلام کرد واردات گاز طبیعی از ایران را بهطور کامل متوقف کرده است؛ تصمیمی که بنا بر اعلام وزارت برق عراق، بلافاصله موجب خروج ۴٬۰۰۰ تا ۴٬۵۰۰ مگاوات از شبکه برق کشور شد. با این حال، این اقدام بیش از آنکه یک شوک ناگهانی باشد، آخرین حلقه از روندی تدریجی است که از مدتها قبل آغاز شده بود.
بغداد طی یک سال گذشته واردات فرآوردههای سوختی (بنزین، گازوئیل و نفت سفید) را متوقف کرده و گاز، بهعنوان حساسترین بخش وابستگی انرژی، آخرین قطعه این پازل بوده است.
پیشتر، حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد برق عراق به گاز ایران متکی بود، اما اختلافات پرداختی، فشار تحریمهای آمریکا و کمبودهای داخلی ایران، حجم این صادرات را عملاً کاهش داده بود. همزمان، عراق با اتکا به سوختهای جایگزین داخلی و پیشبرد پروژههای بزرگ گازی با مشارکت شرکتهای غربی (از جمله BP در کرکوک و TotalEnergies در جنوب عراق) در مسیر حذف تدریجی گاز ایران حرکت کرده است.
تحلیل فنی
کاهش فوری ظرفیت شبکه: افت ۴–۴.۵ گیگاواتی نشاندهنده شکنندگی شبکه برق عراق در کوتاهمدت است، بهویژه در اوج مصرف تابستان.
سوخت جایگزین: استفاده از سوختهای مایع داخلی راهکاری پرهزینهتر و با فشار بیشتر بر زیرساختهاست و راندمان نیروگاهی پایینتری دارد.
جمعآوری گازهای همراه: پروژههای BP و TotalEnergies بر مهار گازهای همراه (کاهش فلرینگ) و تزریق مستقیم به نیروگاهها تمرکز دارند؛ راهحلی پایدار اما زمانبر.
ریسک عملیاتی: انتقال از گاز وارداتی به تولید داخلی بدون ذخیرهسازی و انعطافپذیری کافی، ریسک خاموشی را در پیک تقاضا افزایش میدهد.
تحلیل استراتژیک
همسویی ژئوپلیتیک: اقدام بغداد در راستای فشار مستمر واشنگتن برای کاهش وابستگی عراق به تهران قابل ارزیابی است.
پیام به سرمایهگذاران: اعلام قطع کامل واردات، سیگنال روشنی به سرمایهگذاران خارجی درباره جدیت عراق در بازطراحی سبد انرژی و حمایت از پروژههای غربی میدهد.
تنوعبخشی منابع: عراق میکوشد گاز را از یک منبع پرریسک ژئوپلیتیکی به تولید داخلی و مشارکتهای چندملیتی منتقل کند.
آزمون تابآوری: موفقیت این راهبرد به توان شبکه در عبور از تابستانها و تحقق بهموقع پروژههای گازی بستگی دارد.
تحلیل اجرایی (Executive Insight)
تصمیم اعلامی بیش از آنکه «قطع ناگهانی» باشد، تثبیت یک واقعیت عملی است که پیشتر رخ داده بود.
جایگزینی کوتاهمدت با سوخت مایع هزینه و ریسک را بالا میبرد، اما فضای سیاسی لازم برای تکمیل پروژههای گازی را فراهم میکند.
نقطه شکست بالقوه، فاصله زمانی میان کاهش واردات و بهرهبرداری کامل از ظرفیتهای جمعآوری گازهای همراه است.
تحلیل سیاسی
این اقدام توازن روابط بغداد با واشنگتن و تهران را بهنفع اولی بازتنظیم میکند.
مدیریت پیامرسانی داخلی اهمیت بالایی دارد؛ زیرا هرگونه خاموشی گسترده میتواند هزینه سیاسی تصمیم را افزایش دهد.
همچنین در ادامه بخوانید؛تمدید سهماهه توافق صادرات نفت میان عراق و اقلیم کردستان
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما