این قرارداد بر اساس همکاری قبلی دو طرف منعقد شده است و جزئیات مدت قرارداد یا قیمت در بیانیه رسمی پتروناس منتشر نشده است. پتروناس در سال جاری همچنین قرارداد ۲۰ساله دیگری برای عرضه سالانه همان مقدار LNG با شرکت کانادایی Pembina Pipeline امضا کرده است.

تحلیل فنی:

این قرارداد نشان‌دهنده تداوم روند تضمین عرضه بلندمدت ال‌ان‌جی توسط تولیدکنندگان در بازارهای آسیایی است. LNG به عنوان سوختی با انتشار کمتر نسبت به نفت و زغال‌سنگ در نیروگاه‌ها و صنایع سنگین، نقش مهمی در تحولات بازار انرژی گاز طبیعی ایفا می‌کند. حجم قرارداد (۱ میلیون تن در سال) اگرچه نسبت به قراردادهای بزرگ‌تر چندساله کمتر است، اما به عنوان یک جزء از سبد عرضه بلندمدت پتروناس برای پاسخ به تقاضای چین و بازارهای دیگر تلقی می‌شود. در کنار این قرارداد، پتروناس به دنبال متنوع‌سازی مسیرهای صادراتی و گسترش حضور در بازارهای جهانی است. هم‌زمان بازار LNG در آسیا با نوسانات قیمت و تغییرات در تقاضا مواجه است، که بخش عمده آن ناشی از شرایط اقتصادی، تغییر الگوی مصرف و رقابت بین فروشندگان است.

تحلیل استراتژیک:

برای پتروناس این قرارداد بخشی از راهبرد توسعه بازارهای صادراتی و تثبیت روابط با مشتریان کلیدی در آسیا است. ادامه همکاری با شرکت‌های بزرگ انرژی چین، موقعیت رقابتی پتروناس را در مناقصه‌های بلندمدت LNG تقویت می‌کند. همچنین این قرارداد در چارچوب رقابت جهانی LNG قابل‌درک است، جایی که تولیدکنندگان مختلف (از جمله آمریکا، استرالیا، قطر و روسیه) به دنبال تثبیت سهم خود در بازار چین و آسیای شرقی هستند. از سوی دیگر، برای CNOOC تضمین تامین ماهانه مقادیر مشخص LNG از طریق قراردادهای بلندمدت، می‌تواند به افزایش امنیت انرژی و مدیریت بهتر نوسانات قیمت کمک کند.

تحلیل اجرایی؛

از منظر مدیریت زنجیره تامین انرژی، این نوع قراردادها باعث ایجاد پیش‌بینی‌پذیری بیشتر در برنامه‌های تولید و صادرات می‌شود. پتروناس با چنین قراردادهایی می‌تواند جریان نقدی و استفاده از ظرفیت‌های تولیدی خود را بهتر برنامه‌ریزی کند، در حالی که خریداران مانند CNOOC قادر خواهند بود نیازمندی‌های وارداتی خود را مطابق برنامه‌های بلندمدت انرژی تنظیم کنند. در شرایطی که بازار LNG در سطح جهانی مستعد نوسان است، قراردادهای بلندمدت می‌توانند ریسک‌های عرضه و تقاضا را کاهش دهند و به ثبات در عملیات شرکت‌ها کمک کنند.

بیشتر در همین زمینه: تبادل فناوری میان ایران و روسیه گسترش می‌یابد

تحلیل سیاسی:

این قرارداد در چارچوب روابط اقتصادی کلان آسیا قابل بررسی است؛ به‌خصوص که چین همچنان به واردات گاز طبیعی مایع برای تامین نیازهای انرژی داخلی خود ادامه می‌دهد. همکاری استراتژیک میان شرکت‌های انرژی مالزی و چین می‌تواند به عنوان عنصری از تعاملات تجاری گسترده‌تر در منطقه تلقی شود و نقش انرژی را در ایجاد یا تقویت پیوندهای اقتصادی میان کشورها برجسته سازد. بدون توجه به سیاست‌های داخلی کشورهای ثالث، این بازارها به دلیل وابستگی به تامین پایدار انرژی، به سمت همکاری‌های بلندمدت اقتصادی گرایش دارند.

همچنین در ادامه بخوانید؛ تولید ۱۰۰ میلیون تن ال‌ان‌جی؛ هدفی که روسیه به‌دلیل تحریم‌ها به آن نمی‌رسد