غلبه ژئوپلیتیک بر بنیادهای بازار؛ تداوم رشد قیمت نفت در سال ۲۰۲۶
قیمت نفت در ادامه روند صعودی سال ۲۰۲۶ افزایش یافت و نفت برنت با عبور از ۶۶ دلار در هر بشکه معامله شد. این رشد عمدتاً ناشی از تشدید ریسکهای ژئوپلیتیکی پس از اظهارات رئیسجمهور آمریکا درباره ایران و جابهجایی داراییهای دریایی ایالات متحده بود، نه به دلیل اختلال واقعی در عرضه.
در حالی که اختلالات عرضه قزاقستان در هفتههای اخیر تأثیر محدودی بر قیمتها داشت، لفاظیهای سیاسی بهسرعت فضای بازار را تغییر داد. همزمان، آژانس بینالمللی انرژی (IEA) پیشبینی رشد تقاضای نفت در سال ۲۰۲۶ را به ۹۳۰ هزار بشکه در روز افزایش داد. مجموعهای از تحولات جانبی، از بازگشت واردات نفت روسیه توسط هند تا اجازه فروش نفت ونزوئلا به چین و توقیف یک نفتکش روسی توسط فرانسه، بر پیچیدگی فضای بازار افزود.
تحلیل فنی
از منظر فنی، عبور برنت از سطح ۶۶ دلار نشاندهنده شکستهشدن مقاومت روانی کوتاهمدت است؛ سطحی که پیشتر در غیاب محرکهای بنیادین پایدار مانع رشد قیمت شده بود. ساختار بازار همچنان تحت تأثیر انتظارات قرار دارد و نه توازن واقعی عرضه و تقاضا. افزایش محدود پیشبینی تقاضای IEA نشانهای از بهبود تدریجی شرایط اقتصادی جهانی است، اما برای توجیه رشد پیوسته قیمتها کفایت نمیکند. توقف تولید در میدان عظیم تنگیز قزاقستان و برخی اختلالات منطقهای، از نظر حجمی اثرگذار اما کوتاهمدت ارزیابی میشوند و هنوز به کسری ساختاری عرضه منجر نشدهاند.
تحلیل استراتژیک
در سطح استراتژیک، بازار نفت وارد فازی شده است که در آن «ریسک ادراکی» بر «واقعیت عملیاتی» پیشی گرفته است. پیامهای سیاسی آمریکا، همزمان با انعطافپذیری تاکتیکی در قبال جریانهای نفتی روسیه و ونزوئلا، سیگنالهای متناقضی به بازار ارسال میکند. این وضعیت باعث میشود بازیگران بزرگ—از پالایشگران آسیایی تا معاملهگران بینالمللی—بیش از پیش به مدیریت ریسک کوتاهمدت و پوشش نوسانات قیمتی متکی شوند. توسعه ابزارهای مالی جدید، از جمله قراردادهای آتی LNG به یوان در چین، نشان میدهد که همزمان با نوسانات ژئوپلیتیکی، رقابت ساختاری بر سر نفوذ در بازارهای انرژی نیز در حال تشدید است.
تحلیل اجرایی
برای فعالان بازار انرژی، پیام اصلی این تحولات آن است که در سال ۲۰۲۶ قیمت نفت بیش از آنکه تابع دادههای کلاسیک عرضه و تقاضا باشد، به سرعت و شدت تحولات ژئوپلیتیکی واکنش نشان میدهد. این فضا، احتمال تداوم نوسانات صعودی مقطعی را افزایش میدهد، حتی در شرایطی که مازاد عرضه جهانی بهطور کامل برطرف نشده است. در چنین محیطی، تصمیمگیریهای تجاری و سرمایهگذاری نیازمند پایش مداوم سیگنالهای سیاسی، در کنار شاخصهای فنی بازار، خواهد بود.
تحلیل سیاسی
از منظر سیاسی، اظهارات تهاجمی و نمادین آمریکا نقش کاتالیزور روانی برای بازار ایفا کرده و نشان داده است که صرف اعلام مواضع سختگیرانه میتواند بدون تغییر واقعی در جریان عرضه، قیمتها را جابهجا کند. همزمان، رویکرد گزینشی غرب در برخورد با جریانهای نفتی تحریمی—از توقیف نفتکشها تا صدور مجوزهای محدود فروش—تصویری از سیاست انرژی چندلایه و انعطافپذیر ارائه میدهد که خود به افزایش عدمقطعیت در بازار جهانی نفت دامن میزند.
همچنین در ادامه بخوانید؛ گرایش هند به نفت اقیانوس اطلس و خاورمیانه در سایه افت عرضه نفت روسیه
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


ارسال نظر شما