گرچه شرکت‌ها با فناوری‌های جدید میزان برداشت از چاه‌های موجود را بالا برده‌اند، اما کاهش دکل‌های حفاری، افزایش هزینه‌های عملیاتی و کمبود نیروی انسانی نشانه‌های آشکار یک رکود است.

گزارش‌های Kpler هشدار می‌دهد که در قیمت‌های زیر ۶۰ دلار، تولید نفت آمریکا ممکن است تا ۷۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یابد. موجودی چاه‌های حفاری‌شده اما تکمیل‌نشده (DUCs) در حوزه‌های باکن و ایگل فورد از ابتدای ۲۰۲۵ بین ۲۵ تا ۳۰ درصد کم شده است.

رویترز نیز از فشار اقتصادی در مناطق نفت‌خیز پرمین خبر داده است: کاهش هزینه‌کرد شرکت‌ها، توقف دکل‌ها، و ضربه به اقتصاد محلی. هم‌زمان، علیرغم اخراج‌ها در شرکت‌های بزرگ نفتی، تولید نفت همچنان در حال افزایش است—افزایشی که ناشی از بهره‌وری بالاتر از چاه‌های فعلی و تحقیق روی پرکننده‌های ارزان‌تر، سورفکتانت‌ها و بهبود نرخ بازیافت است.

اما این افزایش بهره‌وری نمی‌تواند واقعیت اقتصادی را پنهان کند:

هزینه حفاری نسبت به سال قبل ۵ تا ۱۰ درصد افزایش یافته و قیمت فروش نفت حدود ۲۰ درصد کمتر است. مدیران شرکت‌ها می‌گویند بازدهی سرمایه‌گذاری در قیمت ۵۵ تا ۶۰ دلار با پنج سال پیش قابل مقایسه نیست، زیرا «بهترین چاه‌ها قبلاً حفاری شده‌اند».

بیشتر در همین زمینه: مدیرعامل پتروشیمی شازند از سایت مخازن صادراتی ماهشهر بازدید کرد

با وجود این، برخی مؤسسات مانند جی‌پی مورگان همچنان رشد تولید شیل را پیش‌بینی و حتی قیمت نفت ۳۰ دلاری را مطرح می‌کنند. اما روندهای واقعی صنعت نشان می‌دهد که تولید قبل از رسیدن قیمت‌ها به چنین سطوحی متوقف خواهد شد و در اولین گزارش کاهش تولید از سوی EIA، بازار با جهش قیمتی واکنش نشان می‌دهد.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

۱. کاهش DUCs:
• کاهش ۲۵–۳۰ درصدی موجودی DUC در باکن و ایگل‌فورد نشان‌دهنده پایان ذخایر «آسان و ارزان» و فشار نقدینگی بر شرکت‌هاست.
• این کاهش به‌معنای نبود پشتوانه برای حفظ سطح تولید در سال ۲۰۲۶ است.
۲. افزایش هزینه‌ها و کاهش درآمد:
• هزینه حفاری +۵ تا +۱۰٪، قیمت فروش -۲۰٪ = معادله اقتصادی معکوس.
• این نسبت برای تولیدکنندگان کوچک، به‌ویژه کسانی با بدهی بالا، تهدیدکننده بقای کوتاه‌مدت است.
۳. رشد بهره‌وری ناشی از فناوری:
• استفاده از پروپانت‌های ارزان، سورفکتانت‌ها، و بازیافت بیشتر از چاه‌های موجود سبب شده تولید علی‌رغم کاهش دکل‌ها رشد کند.
• این روند اما پایدار نیست؛ ظرفیت افزایش بهره‌وری در چاه‌های موجود محدود است.
۴. رکود در خدمات حفاری (OFS):
• گزارش سه غول خدمات حفاری از کاهش فعالیت در آمریکای شمالی نشانه چرخه نزولی جدید صنعت شیل است.
• کاهش تقاضا در OFS معمولاً پیش‌نگر کاهش تولید ۶–۱۲ ماه آینده است.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

۱. تأثیر بر بازار جهانی نفت:
• کاهش سرعت تولید شیل، عامل کلیدی برای جلوگیری از سقوط قیمت‌ها به زیر ۴۰ دلار است.
• اولین نشانه کاهش تولید، بازار را به‌سرعت صعودی می‌کند و مازاد عرضه جهانی جمع خواهد شد.
۲. تغییر آرایش بازیگران:
• شرکت‌های کوچک آمریکایی احتمالاً وارد موجی از ادغام و ورشکستگی خواهند شد.
• شرکت‌های بزرگ (Chevron, Exxon) با نقدینگی بیشتر، فرصت خرید دارایی‌های ارزان‌قیمت را خواهند داشت.
۳. اثر بر اوپک‌پلاس:
• کاهش رشد شیل، قدرت اوپک‌پلاس در تنظیم عرضه را افزایش می‌دهد.
• اگر شیل از رشد بازبماند، فضای قیمتی ۷۰–۸۰ دلار برای اوپک‌پلاس تثبیت می‌شود.
۴. شکاف بین روایت‌ها و واقعیت میدانی:
• روایت «شیل شکست‌ناپذیر» بیشتر از داده‌های بهره‌وری کوتاه‌مدت ناشی می‌شود و واقعیت مخارج و محدودیت‌های زمین‌شناسی را نادیده می‌گیرد.
• پیش‌بینی‌های بسیار بدبینانه (نفت ۳۰ دلاری) از طرف بانک‌ها بیش از حد بر تداوم روند فعلی تکیه می‌کنند.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

۱. سیگنال حیاتی برای سیاست‌گذاران انرژی:
• تولید آمریکا در آستانه ورود به فاز «عدم پایداری» است؛ هرچند در ظاهر ارقام هنوز صعودی است.
• تصمیم‌گیری بر اساس داده‌های تولید فعلی خطرناک است؛ داده‌های DUCs، OFS و هزینه‌های حفاری تصویر واقعی را نشان می‌دهند.
۲. سیگنال برای سرمایه‌گذاران و بازار:
• کاهش اولین گزارش تولید ماهانه از سوی EIA می‌تواند یک «نقطه جهش (Inflection Point)» برای بازار باشد.
• شرکت‌هایی با Rystad Tier-1 acreage محدود، بیشترین ریسک سقوط تولید را دارند.
۳. توصیه کلیدی برای بازیگران سیاستی و اقتصادی:
• در صورت ادامه قیمت‌های زیر ۶۰ دلار، از نیمه ۲۰۲۶ باید انتظار روند کاهشی ساختاری در تولید نفت آمریکا را داشت.
• این تغییر می‌تواند مسیر بازار جهانی را دگرگون کرده و قیمت‌ها را به محدوده ۷۵–۸۵ دلار بازگرداند.

تحلیل سیاسی (Political Analysis)

۱. فشار بر دولت آمریکا:
• افت اقتصادی در مناطق وابسته به پرمین ممکن است به مسأله‌ای انتخاباتی تبدیل شود.
• احتمال افزایش فشار از سوی لابی نفت برای مشوق‌های مالیاتی، کاهش مقررات و حمایت‌های فدرال.
۲. پیامدهای ژئوپلیتیک:
• کاهش قدرت تولید شیل، ابزار نفوذ آمریکا در بازار انرژی را محدود می‌کند.
• کشورهای رقیب آمریکا (روسیه، اوپک‌پلاس) دست بازتری برای مدیریت بازار خواهند داشت.

در ادامه بخوانید؛ رونق تازه انرژی خاورمیانه با الهام از استراتژی شیل آمریکا