آمریکا مسیر سخت ولی ممکن پیش رو دارد و با دو سیاست اصلی وارد عمل شده: لایحه‌ی SHIPS for America و دستور اجرایی رئیس‌جمهور با عنوان «Restoring America’s Maritime Dominance» که خواستار یک «برنامه‌ی عمل دریایی» در سطح دولت فدرال است.

این برنامه بر گسترش پایگاه صنعتی دریایی، اصلاحات خرید، ایجاد صندوق امنیت دریایی، توسعه‌ی آموزش دریانوردان و نوسازی آکادمی Merchant Marine تأکید دارد.

کره جنوبی اعلام کرده ۱۵۰ میلیارد دلار در کشتی‌سازی آمریکا سرمایه‌گذاری می‌کند و همکاری‌هایی بین HD Hyundai و Huntington Ingalls آغاز شده است. راز موفقیت کره، ایجاد «کارخانه‌های دیجیتال» است: جریان‌های کاری سه‌بعدی، استفاده از دوقلوی دیجیتال و بهره‌گیری از داده‌ها در تمام مراحل طراحی تا ساخت.

این شیوه باعث کاهش خطا، افزایش کیفیت، تحویل به‌موقع و تولید در مقیاس بزرگ شده است. مقاله نتیجه می‌گیرد که اقتباس از الگوی دیجیتالی کره می‌تواند روند احیای کشتی‌سازی آمریکا را سرعت دهد.

بیشتر در همین زمینه: ارزش پرتفوی «شرکت سرمایه‌گذاری صندوق بازنشستگی کشوری» به ۱۴۲ همت رسید

تحلیل فنی

کارخانه‌ی دیجیتال و دیجیتال دوقلو (Digital Twin):
مدل‌های سه‌بعدی از مرحله‌ی طراحی تا ساخت و سپس بهره‌برداری در دریا حفظ می‌شوند و به‌صورت یکپارچه به‌روزرسانی می‌گردند. این دیجیتال دوقلو، تصویر دقیق و زنده از کشتی در تمام عمر آن فراهم می‌کند و ابزار تحلیل، تعمیر، و مدیریت دارایی می‌شود.

استمرار دیجیتال (Digital Continuity):
تمام تیم‌ها — سازه، لوله‌کشی، برق، تجهیزات — روی یک مدل مشترک کار می‌کنند. خطاهای ارتباطی و دوباره‌کاری کاهش می‌یابد و طراحی با سرعت بیشتری پیش می‌رود.

استانداردسازی و مدولاریزاسیون:
کره با استانداردسازی گسترده و طراحی‌های مدولار، زمان ساخت را کوتاه کرده و کیفیت ثابت و قابل پیش‌بینی ارائه می‌دهد.

اتوماسیون و داده‌محوری:
تحلیل داده، رباتیک، و هوش مصنوعی در خطوط تولید و مدیریت زنجیره‌ی تأمین برای افزایش بهره‌وری به‌کار رفته است.

چالش‌های بالقوه:
یکپارچه‌سازی سیستم‌های قدیمی، آموزش نیروی انسانی و هماهنگ‌سازی داده‌ی زنجیره‌ی تأمین از جمله ریسک‌های اجرایی هستند.

تحلیل استراتژیک

مقیاس تولید و زنجیره‌ی تأمین داخلی:
مزیت کلیدی کره، مقیاس و شبکه‌ی تأمین داخلی قدرتمند است؛ آمریکا برای رقابت نیازمند ساخت یا مشارکت در مقیاس مشابه است.

همکاری با کره به‌عنوان شتاب‌دهنده:
سرمایه‌گذاری ۱۵۰ میلیارد دلاری و پروژه‌های مشترک، امکان انتقال فناوری، روش‌های استاندارد و مدیریت کیفیت را تسریع می‌کند.

هماهنگی سیاست و صنعت:
ترکیب بسته‌های حمایتی، اصلاحات خرید دولتی و آموزش نیروی کار، چارچوب بلندمدت و قابل پیش‌بینی برای صنعت ایجاد می‌کند.

امنیت صنعتی و حساسیت فناوری:
در همکاری با بازیگران خارجی، موضوع مالکیت فناوری و امنیت زنجیره‌ی تأمین باید مدیریت‌شده و شفاف باشد.

رقابت‌پذیری از طریق دیجیتال:
دیجیتال‌سازی و استانداردسازی داده، هسته‌ی مزیت رقابتی آینده محسوب می‌شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

۱) اولویت‌بندی زمانی:
۳ سال نخست: اجرای چند پروژه نمونه با کره برای انتقال فناوری، ایجاد خطوط دیجیتال، و آموزش کارکنان.
۳ تا ۷ سال: توسعۀ زیرساخت دیجیتال، به‌کارگیری طراحی مدولار و افزایش ظرفیت تولید.
۷+ سال: ساخت زنجیره‌ی تأمین داخلی قدرتمند و کاهش وابستگی خارجی در بخش‌های حساس.

۲) اقدامات عملی پیشنهادی:
ایجاد پایگاه مدل‌های سه‌بعدی مشترک برای طراحی، تولید و کلاس.
راه‌اندازی مرکز آموزش دیجیتال در کشتی‌سازی برای جذب نسل جوان.
مشوق‌های مالی و سفارش تضمینی برای پیمانکارانی که دیجیتال و مدولار کار می‌کنند.
مدیریت فعال ریسک و حفاظت فناوری در همکاری با شرکای خارجی.

۳) شاخص‌های کلیدی موفقیت:
کاهش زمان طراحی و تأیید کلاس
افزایش نرخ تحویل به‌موقع
کاهش دوباره‌کاری و هزینه
افزایش جذب نیروی کار ماهر

تحلیل سیاسی

حمایت دوحزبی و فضای سیاستی مناسب:
وجود اجماع نسبی در کنگره بر سر لایحه‌ی SHIPS و دستور اجرایی، زمینه‌ی تصویب منابع مالی و اصلاحات را فراهم کرده است.

بُعد دیپلماسی صنعتی با کره:
سرمایه‌گذاری کره می‌تواند به‌عنوان ابزار مذاکره در حوزه تعرفه‌ها و همکاری‌های صنعتی به‌کار رود. شفافیت در کنترل فناوری و مالکیت ضروری است.

پیام داخلی در حوزه اشتغال:
تقویت کشتی‌سازی ابزاری برای تقویت اشتغال داخلی است؛ مدیریت انتظارات و تعادل میان سرمایه‌گذاری خارجی و ظرفیت بومی اهمیت دارد.

امنیت زنجیره‌ی تأمین:
برای ناوگان‌های حساس، چارچوب‌های کنترلی باید تعریف شود تا فناوری‌های کلیدی و تولید نظامی تحت کنترل باقی بماند.

همچنین در ادامه بخوانید؛تحریم پنج شرکت آمریکایی وابسته به شرکت کشتی‌سازی کره‌ای «هانوا اوشن» از سوی چین