رنج صنعت نفت در بحبوحه رونق انرژی ناشی از هوش مصنوعی

نویسنده:

علی زیرایی

تاریخ انتشار: 12 آبان 1404

گزارش جدیدی از Oilprice.com نشان می‌دهد که در حالی‌که رونق هوش مصنوعی (AI) موجب جهش بی‌سابقه در سرمایه‌گذاری در فناوری‌های نو و انرژی‌های پاک شده، شرکت‌های بزرگ نفتی (Big Oil) برخلاف سایر بخش‌های انرژی، در حال تجربه رکود و کاهش بازده هستند.

سرمایه‌گذاران بزرگ فناوری و صندوق‌های خطرپذیر اکنون به‌جای نفت، سرمایه خود را به حوزه‌های زمین‌گرمایی و همجوشی هسته‌ای سوق داده‌اند؛ به‌طوری‌که ارزش سرمایه‌گذاری در شرکت‌های انرژی هسته‌ای پیشرفته در سال گذشته از مجموع ۱۵ سال گذشته فراتر رفته است.

با وجود افزایش تقاضای جهانی انرژی، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) پیش‌بینی می‌کند که در سال ۲۰۲۶ عرضه جهانی نفت حدود ۴ میلیون بشکه در روز بیش از تقاضا خواهد بود — رقمی که می‌تواند رکورد بزرگ‌ترین مازاد عرضه تاریخ را بشکند.

بازدهی سهام شرکت‌های نفتی نیز از بازار عقب مانده است؛ شاخص S&P500 در یک سال گذشته ۴۶٪ رشد کرده در حالی‌که غول‌های نفت و گاز آمریکا مانند اکسون و شورون تنها ۱۴٪ بازده داشته‌اند.

در مقابل، بازارهای نوظهور انرژی — از جمله زمین‌گرمایی و همجوشی هسته‌ای — از سرمایه‌گذاری‌های کلان اشخاصی چون «سم آلتمن» (مؤسس OpenAI) بهره‌مند شده‌اند.

تحلیل فنی

• عرضه و تقاضا: پیش‌بینی مازاد ۴ میلیون بشکه‌ای در روز، نشان از ضعف تقاضا علی‌رغم رشد اقتصادی دارد. رشد ذخایر و فشار بر قیمت‌ها می‌تواند شاخص‌های قیمتی نظیر برنت را در محدوده ۷۰–۸۰ دلار محدود نگه دارد.

• رفتار سرمایه‌گذاران: کاهش جذابیت سهام نفتی و افزایش بازده بخش فناوری و انرژی‌های نو باعث خروج نقدینگی از بخش سنتی انرژی شده است.

• هم‌زمانی با تحول فناوری: رشد هوش مصنوعی موجب افزایش تقاضا برای انرژی شده اما بخش عمده‌ای از این تقاضا از مسیر انرژی پاک و پایدار تأمین می‌شود نه سوخت‌های فسیلی.

تحلیل استراتژیک

• تغییر مسیر سرمایه جهانی: حرکت سرمایه از نفت به سوی فناوری‌های انرژی نو، نشانگر تغییر ساختاری در اولویت‌های امنیت انرژی است — از «عرضه پایدار سوخت» به «زیرساخت انرژی پایدار و هوشمند».

• افق بلندمدت Big Oil: شرکت‌های بزرگ نفتی در حال از دست دادن نقش تاریخی خود در رهبری نوآوری انرژی‌اند و برای بقا ناگزیر به ورود جدی به حوزه‌های زمین‌گرمایی، هیدروژن یا ذخیره‌سازی انرژی خواهند بود.

• ریسک ژئواقتصادی: اگر روند مازاد عرضه تداوم یابد، کشورهایی با وابستگی بودجه‌ای بالا به نفت (از جمله عربستان، عراق و روسیه) در سال ۲۰۲۶ با فشار مالی و سیاسی مضاعف مواجه خواهند شد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• مدیران صنعت نفت باید راهبردهای تنوع‌بخشی سرمایه‌گذاری را تسریع کنند و وارد حوزه‌هایی شوند که با نیاز انرژی مراکز داده و سیستم‌های هوش مصنوعی هم‌راستا باشد (مثلاً برق پاک و سرمایش هوشمند).

• تکیه صرف بر سیاست‌های حمایتی یا تحریم رقبا دیگر کافی نیست؛ پایداری بازار سرمایه و نقش فناورانه در زنجیره انرژی دیجیتال به عامل اصلی بقا تبدیل شده است.

• کشورهای نفت‌خیز می‌توانند با جذب سرمایه در پروژه‌های زمین‌گرمایی یا هیدروژنی، جایگاه خود را در زنجیره ارزش آینده انرژی حفظ کنند.

5/5 - (1 امتیاز)
منبع: سایت اویل پرایس
لینک کپی شد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.