این دیدگاه متاثر از چند عامل برجسته است: تشدید ریسک‌های ژئوپلیتیک، محدودیت‌های جدید بر خرید نفت روسیه، و تقاضای قوی چین. قیمت‌های نفت پس از انتشار این چشم‌انداز به بالاترین سطح خود از سپتامبر ۲۰۲۵ رسیده‌اند.

Citi اشاره کرده که اختلالات تولید در قزاقستان، سرمای شدید در آمریکا، تنش‌های خاورمیانه و سیاست‌های سختگیرانه آمریکا نسبت به نفت روسیه به حفظ قیمت‌ها بالای ۶۰ دلار کمک کرده‌اند. ادامه واردات نفت چین و ضعف نسبی دلار نیز به تقویت این روند افزایشی کمک می‌کند.

بانک اعلام کرده که هرگونه تشدید بیشتر تنش‌ها می‌تواند پریمیوم ریسک ژئوپلیتیک را افزوده و حتی قیمت‌ها را بالاتر از ۷۰ دلار ببرد. همچنین اشاره شده که حتی اگر اوپک‌پلاس تولید را از آوریل افزایش دهد، محدودیت‌های خرید نفت روسیه ممکن است باعث شود که عرضه جدید نتواند به طور کامل بازار را پر کند.

تحلیل فنی

از دید فنی، قیمت نفت در بازارهای جهانی در پاسخ به داده‌های اخیر حرکت افزایشی قوی داشته است. قیمت نفت خام برنت در حدود بیش از ۶۶ دلار معامله می‌شود که نسبت به میانگین‌های چند ماه گذشته رشد قابل توجهی نشان می‌دهد.

سه عامل مهم در ساختار قیمتی بازار نقش دارند:

بیشتر در همین زمینه: هلدینگ خلیج فارس، میزبان دوره آموزشی خبرنگاران بوشهر + تصاویر

۱. پریمیوم ریسک ژئوپلیتیک: عدم قطعیت درباره تأمین و اختلال عرضه بالقوه باعث شده معامله‌گران حاضر به پرداخت قیمت‌های بالاتر برای نفت باشند.
۲. اختلالات عرضه: کاهش تولید قزاقستان و مشکلات فنی/آب و هوایی در آمریکا باعث شده تعادل عرضه/تقاضا بیش از پیش حساس شود.
۳. ضعف دلار: تضعیف ارزش دلار باعث می‌شود نفت برای دارندگان ارزهای دیگر ارزان‌تر شود، که این خود محرک تقاضاست.

به طور کلی، نوسان‌پذیری ضمنی (implied volatility) در بازار نفت افزایش یافته است که نشان‌دهنده انتظار معامله‌گران برای حرکت‌های بزرگتر در قیمت‌ها در کوتاه‌مدت است.

تحلیل استراتژیک

در سطح استراتژیک، تحلیل Citi نشان می‌دهد که پریمیوم ریسک‌های ژئوپلیتیک اکنون یکی از عوامل اصلی تعیین‌کننده مسیر قیمت نفت است. حتی با وجود برآوردهای عرضه مازاد در سال جاری، مسیر بحرانی روابط بین‌الملل تا حد زیادی تعادل بازار را به نفع سطوح قیمتی بالاتر تغییر داده است.

علاوه بر این، سیاست‌های محدودکننده خرید نفت روسیه توسط ایالات متحده و احتمال اجرای تحریم‌های گسترده‌تر می‌تواند انزوای بیشتر منابع عرضه را به دنبال داشته باشد و عملاً عرضه موثر جهانی را کمتر از میزان اسمی آن نگه دارد.

در این چارچوب، چشم‌انداز اوپک‌پلاس نیز اهمیت دارد: تصمیم برای حفظ تعلیق افزایش تولید تا ماه مارس نشان می‌دهد که کشورهای تولیدکننده بزرگ به دنبال حفظ قیمت در سطح فعلی یا بالاتر هستند تا از فشار نزولی مازاد عرضه جلوگیری کنند.

تحلیل اجرایی

برای سیاست‌گذاران، مدیران انرژی و سرمایه‌گذاران استراتژیک، این چشم‌انداز چند پیام کلیدی دارد:

• قیمت‌گذاری نفت در کوتاه‌مدت بیش از تحلیل‌های سنتی عرضه/تقاضا به ریسک‌های سیاسی حساس است.

• تصمیمات تجاری و سرمایه‌گذاری در بخش انرژی باید با فرض استمرار سطوح قیمتی بالای ۶۵ دلار برای هر بشکه طراحی شود.

• اختلالات عرضه و تحریم‌ها می‌توانند باعث شوند حتی افزایش رسمی تولید تأثیر محدودی بر بازار داشته باشد.

این داده‌ها می‌تواند به بهبود پیش‌بینی‌های بودجه، برنامه‌ریزی ظرفیت پالایشگاه‌ها، و مدیریت ریسک پورتفولیو کمک کند.

تحلیل سیاسی

بدون توجه به توصیه‌های سیاسی، واقعیت میدانی این است که تنش‌های ژئوپلیتیک در منطقه‌های کلیدی تولید نفت (به‌ویژه خاورمیانه) اکنون به یکی از اصلی‌ترین عوامل تعیین‌کننده قیمت نفت تبدیل شده‌اند. مذاکرات هسته‌ای، تهدیدات نظامی یا رویدادهای امنیتی می‌توانند پریمیوم ریسک بازار را به‌طور چشمگیری افزایش دهند و قیمت‌ها را در سطح بالاتری تثبیت کنند.

به‌طور همزمان، سیاست تحریم و محدودیت خرید نفت از سوی قدرت‌های بزرگ اقتصادی این امکان را به وجود می‌آورد که بخش قابل توجهی از عرضه جهانی عملاً از دسترس بازار حذف شود بدون اینکه لزوماً تولید آن کاهش یابد.

این دو عامل با هم باعث شده‌اند که ساختار ریسک بازار انرژی در کوتاه‌مدت به شدت به رویدادهای ژئوپلیتیک و سیاست‌های کلان اقتصادی وابسته باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ لوک‌اویل با کارلایل بر سر فروش واحد دارایی‌های بین‌المللی خود به توافق رسید