این رقم نسبت به نوامبر سال قبل حدود ۴.۸۸٪ رشد داشته و نسبت به اکتبر ۲۰۲۵ نیز حدود ۵.۲۴٪ افزایش نشان می‌دهد. در بازه ژانویه تا نوامبر مجموع واردات حدود ۵۲۱.۸۷ میلیون تن گزارش شده که ۳.۲٪ نسبت به دوره مشابه سال قبل بالاتر است. در مقابل، تولید پالایشگاهی داخلی در نوامبر کاهش یافت و نرخ استفاده از پالایشگاه‌ها در برخی واحدها کاهش نشان داد که نشان‌دهنده افت تولید پالایش شده در همان ماه است. این ترکیب داده‌ها احتمال می‌دهد بخش قابل‌توجهی از نفت واردشده برای ذخیره‌سازی (تجاری یا استراتژیک) خریداری شده باشد، نه مصرف فوری.

تحلیل فنی

۱. ساختار جریان واردات و منابع تأمین — میزان ارسال محموله‌ها از برخی تولیدکنندگان خاورمیانه (به‌ویژه عربستان سعودی و ایران) در نوامبر افزایش یافته و هم‌زمان جریان‌های ورودی از روسیه کاهش داشته است؛ این تغییرات نشان‌دهنده بازچینی در سبد تأمینی پالایشگران چینی و احتمالاً استفاده از فرصت قیمتی در بازارهای خاص است.
۲. ضریب استفاده پالایشگاهی — کاهش تولید پالایشگاه‌ها در نوامبر و افت نرخ بهره‌برداری در برخی پالایشگاه‌های دولتی نشان می‌دهد که رشد واردات صرف افزایش تولید فرآورده نشده؛ بنابراین توازن بین «خوراک به پالایشگاه» و «ورود نفت برای ذخیره» باید با داده‌های بهره‌برداری پالایشگاهی و موجودی‌ها تحلیل شود.
۳. قابلیت ذخیره‌سازی و کیفیت محموله‌ها — افزایش واردات می‌تواند شامل محموله‌هایی با سبد کیفیت گوناگون (سنگین/سبک، گوگرد بالا/پایین) باشد که روی راندمان فرآیندی پالایشگاه‌ها و نیاز به تبدیلات واحدها تاثیر می‌گذارد؛ پالایشگاه‌ها ممکن است محموله‌هایی را برای پر کردن ظرفیت ذخیره با هدف مالی یا استراتژیک خریداری کرده باشند.

تحلیل استراتژیک

۱. فشار بر بازار جهانی نفت — چین به‌عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام، هر افزایش ناگهانی در واردات را به بازار جهانی منتقل می‌کند؛ حتی اگر مصرف فوری پایین باشد، خودِ خرید و قفل شدن کشتی‌ها و بارگیری‌ها می‌تواند مانع عرضه کوتاه‌مدت و موجب افزایش قیمت شود.
۲. بازتنظیم روابط تجاری نفتی — افزایش نسبی سهم کشورهای خاورمیانه و کاهش محموله‌های روسیه می‌تواند پیامی از بازتنظیم روابط تامین‌کننده-خریدار باشد: خریداران چینی از فرصت قیمت یا شرایط پرداخت/تحویل متفاوت بهره‌برده‌اند. این موضوع می‌تواند در میان‌مدت خطوط لجستیکی و مسیرهای حمل دریایی را تغییر دهد.
۳. استراتژی ذخیره‌سازی — خرید برای ذخیره‌سازی (تجاری یا رزرو) نشان‌دهنده استفاده از پنجره قیمتی مطلوب و تهیۀ پوشش در مقابل ناپایداری‌های عرضه است؛ این رویکرد می‌تواند چین را در کوتاه‌مدت از نوسانات قیمت محافظت کند اما در بلندمدت با آزادسازی ذخایر، فشار کاهشی روی تقاضا ایجاد کند.

نکات اجرایی برای ذینفعان بازار/شرکت‌های انرژی

• شرکت‌های بازرگانی و کشتیرانی: انتظار جابه‌جایی محموله‌ها و افزایش تقاضای بارگیری برای مسیرهای خاورمیانه–شرقی آسیا را داشته باشید؛ قراردادهای کوتاه‌مدت و ظرفیت حمل باید بازنگری شود.
• پالایشگران مستقل: در صورت امکان انعطاف در ترکیب خوراک و مدیریت موجودی را افزایش دهید تا از فرصت‌های قیمتی استفاده کنید یا از ریسک افت حاشیه پالایشی محافظت کنید.
• سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران کالایی: نشانه‌های ذخیره‌سازی را رصد کنید؛ اگر افزایش واردات تداوم یابد ولی مصرف واقعی رشد نکند، احتمال اصلاح قیمت‌ها پس از تعدیل موجودی وجود دارد.

بیشتر در همین زمینه: پتروشیمی تبریز صادرکننده نمونه در بیست‌ونهمین همایش ملی توسعه صادرات غیرنفتی شد

تحلیل سیاسی

افزایش قابل‌توجه واردات چین در شرایطی رخ داده که معامله‌گران و دولت‌ها نسبت به ثبات عرضه جهانی حساس‌اند. چند نکته سیاسی کلیدی:

۱. وابستگی راهبردی به خاورمیانه — تقویت جریان نفت از بازیگران خاورمیانه می‌تواند به رابطه اقتصادی نزدیک‌تر بین چین و این تولیدکنندگان منجر شود و به‌طور غیرمستقیم اثراتی بر جغرافیای سیاسی عرضه انرژی داشته باشد.
۲. راهبرد ذخیره‌سازی و نفوذ ژئوپلیتیک — اقدام چین به ذخیره‌سازی بزرگ می‌تواند نشان‌دهنده تلاش برای افزایش اهرم در بازارهای انرژی در مواجهه با تنش‌های احتمالی یا تحریم‌ها باشد؛ همچنین می‌تواند واکنشی به تحولات ژئوپلیتیکی باشد که عرضه را به خطر می‌اندازد.
۳. پیام به بازیگران بازار — اگر چین به‌عنوان خریدار بزرگ، ورودهای پیش‌خرید و ذخیره‌سازی را ادامه دهد، این ممکن است سایر خریداران را به رقابت قیمتی و انباشت موجودی وادارد که تبعات سیاسی-اقتصادی گسترده‌تری خواهد داشت.

در ادامه بخوانید؛ افزایش واردات نفت خام چین در حالی‌که خرید سایر کالاها کاهش یافته است