مؤسسه اعتبارسنجی کِر اج ریتینگز (CareEdge Ratings) روز سه‌شنبه (نهم دی) اعلام کرد که انتظار می‌رود مصرف داخلی محصولات پتروشیمی هند در میان‌مدت با حمایت توسعه اقتصادی و تقاضای پایدار صنایع پایین‌دستی، سالانه ۶ تا ۷ درصد رشد کند.

این گزارش تأکید کرده است که کاهش وابستگی به واردات به اولویتی راهبردی برای بخش پتروشیمی هند تبدیل شده است و شرکت‌های دولتی و خصوصی برنامه‌هایی گسترده برای افزایش ظرفیت در بخش‌های کلیدی اعلام کرده‌اند.

طبق پیش‌بینی‌ها، ظرفیت پلی‌پروپیلن در بازه زمانی سال‌های مالی ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ حدود ۱.۸ برابر افزایش می‌یابد؛ رشدی که بالاتر از رشد ۱.۴ برابری تقاضا در همین دوره است.

انتظار می‌رود این افزایش ظرفیت وابستگی هند به واردات پلی‌پروپیلن را تا سال مالی ۲۰۳۰ میلادی به مقدار قابل توجهی کاهش دهد.

با این حال، این مؤسسه اعتبارسنجی هندی هشدار داده است که رقابت‌پذیری هزینه همچنان موضوع کلیدی برای تولیدکنندگان داخلی خواهد بود و سودآوری سرمایه‌گذاری‌های بزرگ به بهره‌وری عملیاتی، شرایط بازار جهانی و پویایی قیمت‌گذاری بستگی دارد.

بیشتر در همین زمینه: آگهی مناقصه عمومی خرید دستگاه‌های دو دستگاه آزمایشگاه سایت ۲ پتروشیمی سبلان

در کوتاه‌مدت، قیمت‌ها و اختلاف قیمت‌ها در بخش پتروشیمی داخلی به‌دلیل مازاد عرضه جهانی ضعیف باقی خواهد ماند.

افزایش ظرفیت جهانی در سال‌های اخیر بیشتر از سوی چین انجام شده و نبود تطابق بین عرضه و تقاضا فشار زیادی بر سودآوری تولیدکنندگان هندی وارد کرده است.

واردات ارزان‌تر چینی نیز بر حاشیه سود شرکت‌های داخلی تأثیر گذاشته است.

در گزارش این مؤسسه هندی، سودآوری عملیاتی در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶ به‌طور جزئی بهبود یافته که بیشتر حاصل کاهش هزینه‌های ورودی به دلیل افت قیمت نفت خام بوده ست

مصرف مواد پتروشیمی اصلی در هند، از جمله پلیمرهایی مانند پلی‌پروپیلن (PP)، پلی‌اتیلن سنگین، پلی‌اتیلن سبک، پلی‌اتیلن خطی سبک و پلی‌وینیل کلراید (پی‌وی‌سی PVC)، همراه با آروماتیک‌ها و الاستومرها، طی سال‌های اخیر رشدی قابل توجه داشته است.
با وجود این رشد، ظرفیت داخلی همچنان محدود بوده و وابستگی به واردات برای تأمین نیاز رو به افزایش ادامه دارد، به همین دلیل، بازیگران داخلی برنامه‌های توسعه بزرگی را برای رفع این شکاف ترسیم کرده‌اند.
مؤسسه اعتبارسنجی کِر اج در پایان گزارش خود نتیجه گرفت دستیابی به سودآوری عملیاتی بهینه به بهبود رقابت‌پذیری هزینه، شرایط مطلوب عرضه و تقاضای جهانی و حمایت دولت بستگی دارد.