ظرفیت صادرات LNG نیز رو به افزایش است و موقعیت ایالات متحده را به‌عنوان بازیگر اصلی بازار تقویت می‌کند.

قیمت گاز پس از افت سال‌های۲۰۲۳-۲۰۲۴، به متوسط ۳.۸۰ دلار/MMBtu در ۲۰۲۵ برگشته و طبق پیش‌بینی EIA در ۲۰۲۶ به حدود ۴.۲۰ دلار خواهد رسید.

در مقابل، بازار نفت با فشارهای ناشی از سیاست‌های اوپک و کاهش رشد تقاضا در برخی مناطق مواجه است.

نقش راهبردی گاز در گذار انرژی پررنگ‌تر شده است: آلودگی کمتر نسبت به زغال‌سنگ، امکان همراهی با انرژی‌های تجدیدپذیر، و قابلیت انطباق با فناوری‌های کم‌کربن مانند بلندینگ هیدروژن و کربن‌گیری.

رشد مراکز داده و هوش مصنوعی نیز محرک جدیدی است و تا سال ۲۰۳۰ حدود ۶ میلیارد فوت مکعب در روز تقاضای اضافی ایجاد می‌کند.

بیشتر در همین زمینه: تحریم پالایشگاه‌ های چینی به‌ دلیل تجارت نفت روسیه

با وجود ریسک‌های سیاسی، مقرراتی و تأخیرهای زیرساختی، بنیادهای بازار گاز طبیعی همچنان قدرتمند باقی مانده و سه دسته فرصت سرمایه‌گذاری را ایجاد کرده است: تولیدکنندگان، بخش میان‌دستی، و شرکت‌های دارای استراتژی انتقال انرژی.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

۱. روند تولید و مصرف:

• رشد تولید آمریکا از ۱۰۷ Bcf/d در ۲۰۲۵ به ۱۱۸ Bcf/d در ۲۰۲۶ نشان‌دهنده تداوم بهره‌وری شیل و بهبود فناوری حفاری است.

• رکورد مصرف ۹۱.۴ Bcf/d تأیید می‌کند که گاز همچنان ستون انرژی حرارتی و صنعتی آمریکا است.

۲. بازار و قیمت‌ها:

• افزایش قیمت به محدوده ۳.۸۰–۴.۲۰ دلار ناشی از بسته‌تر شدن موازنه عرضه–تقاضا و توسعه LNG است.

• نسبت به سال‌های قبل، بازار گاز کمتر به شوک‌های تقاضای فصلی وابسته شده و بیشتر به صادرات و بار پایه مراکز داده تکیه دارد.

۳. زیرساخت و فناوری:

• موج جدید پروژه‌های LNG آمریکا بازار جهانی را ساختاری تغییر داده و وابستگی اروپا به روسیه را کاهش داده است.

• استفاده از گاز در توربین‌های On-Site مراکز داده، یک تغییر الگوی مهم در جایگزینی دیزل و حرکت به سمت توان پایدار است.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

۱. تبدیل گاز از «سوخت گذار» به «پایه امنیت انرژی»:

گاز، برخلاف تصور رایج، جایگاه گذار موقت ندارد؛ بلکه به ستون اصلی امنیت انرژی جهانی تبدیل شده است، زیرا:

• شبکه‌های برق با تجدیدپذیرها ناپایدارتر شده‌اند.

• گاز بهترین ابزار مدیریت نوسان (Flexibility) است.

• بازارهای اروپا و آسیا ساختاراً به LNG متکی شده‌اند.

۲. پیامدهای ژئوپلیتیکی:

• تقویت نقش آمریکا به‌عنوان صادرکننده شماره یک LNG، اهرم اقتصادی و دیپلماتیک آن را افزایش می‌دهد.

• کاهش نفوذ گاز روسیه در اروپا ادامه خواهد یافت.

• کشورهای آسیایی (ژاپن، کره، چین، هند) در بلندمدت به تنوع‌بخشی LNG وابسته‌تر می‌شوند.

۳. تداخل با مسیر کربن‌زدایی:

اگرچه سیاست‌گذاران برخی کشورها فشار بر متان و CO₂ را افزایش می‌دهند، اما ساختار فعلی انرژی جهان نشان می‌دهد هیچ مسیر واقع‌بینانه‌ای برای گذار بدون گاز وجود ندارد.

تحلیل اگزکیتیو (Executive Insight)

• گاز طبیعی در پنج سال آینده یکی از معدود بخش‌هایی خواهد بود که هم رشد تقاضا دارد، هم ثبات بلندمدت.

• پروژه‌های LNG آمریکا، قطر و آفریقا ساختار قیمت جهانی را تعیین می‌کنند؛ هرگونه تأخیر در این پروژه‌ها مستقیماً به جهش قیمت‌ها منجر خواهد شد.

• افزایش شدید مصرف انرژی مراکز داده (AI + Cloud) یک تحول پایدار است، نه مقطعی. گاز طبیعی در این بخش تبدیل به منبع پایه (Base Load) شده است.
• شرکت‌هایی که با کربن‌گیری، هیدروژن و زیرساخت انعطاف‌پذیر کار می‌کنند در موقعیت ممتاز برای آینده قرار دارند.

• از منظر سطح کلان، گاز طبیعی برخلاف نفت وارد دوره ضعف نشده و حتی نقش آن در اقتصاد دیجیتال در حال گسترش است.

تحلیل سیاسی (Political Analysis)

• فشارهای قانون‌گذاری آمریکا در حوزه متان و کربن می‌تواند بر هزینه تولید و صادرات اثر بگذارد، اما بعید است سیاست‌گذاری به‌گونه‌ای باشد که رشد گاز را متوقف کند، زیرا دولت‌ها نیز به پایداری شبکه برق وابسته‌اند.

• اروپا برای کاهش ریسک سیاسی ناشی از روسیه، LNG را یک عنصر امنیت ملی تلقی می‌کند و بنابراین حمایت سیاسی از واردات LNG ادامه‌دار خواهد بود.

• در آسیا، سیاست‌های رشد صنعتی همچنان گاز را به‌عنوان سوخت پایه نگاه می‌کنند؛ بنابراین تغییرات سیاسی، تهدید جدی برای روند تقاضا محسوب نمی‌شود.