معاون نخست‌وزیر روسیه، الکساندر نواک، در این باره گفت که برنامه قبلی برای رسیدن به این سطح تولید تا سال ۲۰۳۰ اکنون با تأخیر مواجه شده است. طبق چشم‌اندازهای به‌روزرسانی‌شده، دولت روسیه پیش‌بینی می‌کند که تولید ال‌ان‌جی تا سال ۲۰۳۰ بین ۹۰ تا ۱۰۵ میلیون تن و تا سال ۲۰۳۶ به ۱۱۰ تا ۱۳۰ میلیون تن برسد. همچنین برنامه‌های ساخت تأسیسات جدید مانند پروژه Arctic LNG ۲ و واحدهای بزرگ دیگر با چالش و تأخیر روبه‌رو شده‌اند. در سال ۲۰۲۴، تولید ال‌ان‌جی روسیه ۳۴.۷ میلیون تن بوده که اندکی کمتر از انتظارات اولیه است. اتحادیه اروپا همچنین قصد دارد واردات LNG از روسیه را تا اوایل سال ۲۰۲۷ ممنوع کند، در حالی که رقابت جدی با عرضه‌کنندگان بزرگ دیگر از جمله آمریکا و قطر نیز ادامه دارد.

تحلیل فنی:

تأخیر در دستیابی به هدف تولید ۱۰۰ میلیون تن ال‌ان‌جی نشان‌دهنده پیچیدگی‌های عملیاتی و فناوری زیرساخت‌های LNG است، به‌ویژه در محیطی که محدودیت‌های انتقال فناوری و سرمایه‌گذاری به‌دلیل تحریم‌ها اعمال شده‌اند. پروژه‌هایی مانند Arctic LNG ۲ که قرار بود از بزرگ‌ترین تأسیسات تولید ال‌ان‌جی روسیه باشند، از دستیابی کامل به ظرفیت اسمی خود بازمانده‌اند. این تأخیرها ناشی از مشکلات تأمین تجهیزات و خدمات تخصصی است که تحت تحریم‌ها محدود شده‌اند، از جمله فناوری‌های مربوط به ساخت واحدهای فرآورش گاز طبیعی. علاوه بر این، داده‌های دیگر نشان می‌دهند که حتی در سناریوهای خوش‌بینانه، تولید ال‌ان‌جی روسیه در سال‌های آتی ممکن است به سطح بسیار پایین‌تر از اهداف اولیه یعنی حدود ۵۶–۶۰ میلیون تن تا ۲۰۲۷ برسد (طبق اسناد وزارت اقتصاد)، گواهی بر تأثیر عمیق محدودیت‌ها بر ظرفیت عملیاتی صنعت LNG روسیه است.

تحلیل استراتژیک:

از منظر راهبردی، این تأخیر می‌تواند به‌معنی کاهش نقش روسیه در بازار جهانی LNG باشد. روسیه پیش‌تر هدف‌گذاری کرده بود سهم خود را در بازار جهانی LNG از حدود ۸ درصد کنونی به ۲۰ درصد افزایش دهد، اما تأخیرها و سختی‌های ناشی از تحریم‌ها و خروج برخی از شرکای خارجی باعث شده‌اند این هدف اصلاح و به آینده موکول شود. هم‌زمان، رقابت از سوی ایالات متحده، قطر و سایر تولیدکنندگان بزرگ LNG تشدید شده است، که فشار بر موقعیت رقابتی روسیه را افزایش می‌دهد. همچنین تصمیم اتحادیه اروپا برای ممنوعیت واردات LNG روسیه تا سال ۲۰۲۷، به‌طور بالقوه بازارهای سنتی صادراتی روسیه را کاهش داده و فرصت‌های صادراتی به خریداران دیگر را محدود می‌کند.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

برای شرکت‌های فعال در بخش انرژی جهانی، این خبر نشان‌دهنده لزوم بازنگری در برنامه‌های زنجیره تأمین و سرمایه‌گذاری در پروژه‌های LNG است. برنامه‌ریزی برای قراردادهای بلندمدت باید با ارزیابی دقیق از ریسک‌های ژئوپلیتیکی، تحریم‌ها و تأثیر آن‌ها بر ظرفیت تولید و صادرات انرژی انجام شود. شرکت‌هایی که بر بازار LNG روسیه حساب باز کرده‌اند ممکن است نیازمند تنوع‌بخشی به منابع تأمین‌کنندگان یا تضمین‌های قراردادی جدید باشند. همچنین پروژه‌های در حال توسعه در روسیه ممکن است با هزینه‌های بالاتر و بازده کمتر از پیش‌بینی اولیه مواجه شوند، که این امر می‌تواند بازده سرمایه‌گذاری را تحت تأثیر قرار دهد و تصمیمات سرمایه‌گذاران را برای مشارکت در پروژه‌های آتی دشوارتر سازد.

بیشتر در همین زمینه: صنعت پتروشیمی خاورمیانه در افق پس از ۲۰۳۰؛ مزیت‌های ساختاری، انتخاب‌های راهبردی و رقابت ژئواقتصادی

تحلیل سیاسی:

تصمیم روسیه برای به تأخیر انداختن هدف تولید LNG در یک چارچوب گسترده‌تر از فشارهای تحریمی بین‌المللی بر بخش انرژی این کشور قرار دارد. تحریم‌ها علیه انرژی، به‌ویژه بخش گاز و محصولات LNG، نتیجه تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی از جمله جنگ اوکراین است و به‌طور مستقیم بر توانایی روسیه در جذب فناوری و سرمایه‌گذاری خارجی تأثیر گذاشته است. همچنین تلاش اتحادیه اروپا برای ممنوعیت واردات LNG از روسیه تا ۲۰۲۷ بیانگر یک گزینه سیاسی برای کاهش وابستگی به انرژی روسیه است و ممکن است به تغییرات ساختاری در الگوهای تجارت انرژی اروپا و آسیا منجر شود.

همچنین در ادامه بخوانید؛ رشد بی‌سابقه صادرات گاز مایع روسیه به آسیای مرکزی و افغانستان