توافق جدید گازی بوداپست با باکو در سایه تقابل انرژی با اتحادیه اروپا

تاریخ انتشار: 22 آذر 1404

مجارستان اعلام کرده است که براساس توافقی جدید، طی دو سال آینده ۸۰۰ میلیون مترمکعب گاز طبیعی از جمهوری آذربایجان وارد خواهد کرد.

این قرارداد توسط پیتر سییارتو، وزیر امور خارجه مجارستان، اعلام شد و از اول ژانویه ۲۰۲۶ به اجرا در می‌آید.

این توافق پس از دیدار رووشان نجف، رئیس شرکت دولتی SOCAR، با مدیرعامل گروه انرژی MVM مجارستان صورت گرفت. طی این نشست، شرکت‌های SOCAR و MVM ONEnergy یک قرارداد رسمی جدید برای تأمین گاز امضا کردند.

این قرارداد در حالی نهایی شده که بوداپست همچنان با تصمیم اتحادیه اروپا مبنی بر توقف تدریجی واردات گاز و نفت از روسیه مخالفت می‌کند. مجارستان و اسلواکی از مخالفان اصلی این سیاست بوده و بوداپست حتی قصد دارد علیه این تصمیم در دیوان دادگستری اتحادیه اروپا اقامه دعوی کند.

طبق تصمیم اتحادیه اروپا، واردات LNG از روسیه تا پایان ۲۰۲۶ و واردات گاز خط لوله تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۷ به‌طور کامل ممنوع خواهد شد.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

۱. حجم قرارداد:
حجم ۸۰۰ میلیون مترمکعب طی دو سال، معادل حدود ۱.۱ میلیون مترمکعب در روز است. این رقم برای پوشش کامل نیاز گازی مجارستان کافی نیست و تنها نقش مکمل دارد.
۲. زیرساخت انتقال:
انتقال گاز آذربایجان به اروپا عمدتاً از طریق کریدور گازی جنوبی (SGC) شامل TANAP و TAP انجام می‌شود. برای تحویل پایدار و افزایش ظرفیت، نیاز به توسعه خطوط و حتی اتصال‌های تقویتی در بلغارستان و رومانی وجود دارد.
۳. پایداری عرضه:
آذربایجان ظرفیت افزایش صادرات دارد، اما محدودیت‌هایی در تولید و توسعه فازهای جدید میدان شاه‌دنیز می‌تواند سرعت افزایش صادرات را محدود کند.
۴. ترکیب سبد انرژی مجارستان:
روسیه همچنان تأمین‌کننده اصلی گاز مجارستان است و خطوط ترانزیت از اوکراین و ترکیه، نقش عملیاتی حیاتی دارند. قرارداد جدید تنها به‌عنوان تنوع‌بخشی (Diversification) قابل ارزیابی است، نه جایگزین.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

۱. پیام بوداپست به بروکسل:
مجارستان با امضای قرارداد با آذربایجان تلاش دارد نشان دهد که مسیر مستقل انرژی خود را دنبال می‌کند و حاضر نیست تعهدات اتحادیه اروپا را کورکورانه بپذیرد.
۲. کاهش ریسک سیاسی وابستگی به روسیه:
این قرارداد یک ابزار چانه‌زنی است. بوداپست می‌خواهد نشان دهد به‌تدریج گزینه‌های غیرروسی را فعال می‌کند، بدون آنکه از وابستگی اصلی خود دست بکشد.
۳. جایگاه آذربایجان:
باکو در حال تقویت نقش خود به‌عنوان عرضه‌کننده استراتژیک گاز به اروپا است؛ خصوصاً در زمانی که اروپا به‌دنبال جایگزینی گاز روسیه است. هر قرارداد جدید وزن ژئوپلیتیکی باکو را افزایش می‌دهد.
۴. اثر بر همگرایی انرژی اتحادیه اروپا:
این اقدام شکاف میان کشورهای اروپای مرکزی و اروپای غربی را تشدید می‌کند و انسجام سیاست انرژی اتحادیه اروپا را تضعیف می‌نماید.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

۱. قابلیت اتکا:
این حجم گاز، امنیت انرژی کوتاه‌مدت مجارستان را تقویت می‌کند، اما برای کاهش واقعی وابستگی به روسیه کافی نیست.
۲. ریسک‌های قرارداد:
• محدودیت ظرفیت SGC
• فشارهای سیاسی اتحادیه اروپا
• رقابت سایر کشورهای اروپایی برای حمل گاز آذربایجان
۳. فرصت‌ها:
• ایجاد مسیرهای مالی و تجاری جدید میان بوداپست و باکو
• ورود مجارستان به زنجیره‌های گازی منطقه قفقاز
• امکان توسعه قراردادهای LNG آذربایجان در آینده
۴. اثر بر بازار انرژی اروپا:
این قرارداد پیام برهم‌زننده اجماع اروپایی است و نشانه‌ای از روند فزاینده «ملی‌سازی رویکردهای انرژی» در داخل اتحادیه اروپا محسوب می‌شود.

تحلیل سیاسی

• دولت ویکتور اوربان از ابتدا با سیاست‌های فشار علیه روسیه همراهی نکرده است و این قرارداد یک اقدام آشکار سیاسی علیه خط‌مشی انرژی اتحادیه اروپا محسوب می‌شود.

• تقابل آشکار بوداپست با بروکسل احتمالاً تنش‌های نهادی را افزایش می‌دهد؛ به‌ویژه با تهدید مجارستان برای طرح شکایت رسمی در دیوان دادگستری اتحادیه.

• نزدیکی مجارستان به روسیه و همزمان توسعه روابط با آذربایجان، نشان‌دهنده الگوی سیاست خارجی چندمحوری بوداپست است.

همچنین در ادامه بخوانید؛ اعطای معافیت یک‌ساله ترامپ به مجارستان از تحریم‌های انرژی روسیه

5/5 - (1 امتیاز)
منبع: سایت اویل پرایس
لینک کپی شد!
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.