دلیل اصلی این بی‌تفاوتی نسبی بازار آن است که انسجام اوپک بر پایه همگرایی سیاسی یا سیاست خارجی مشترک بنا نشده، بلکه بر توان اعضا در هماهنگی تولید علی‌رغم اختلافات سیاسی استوار است. در نهایت، امارات اعلام کرد نیروهای باقی‌مانده خود را از یمن خارج می‌کند، و تنش وارد فاز مدیریت‌شده شد.

تحلیل فنی

۱. اثر بازار نفت:

• واکنش قیمتی محدود نشان می‌دهد بازار، این تنش را تهدیدی برای عرضه فیزیکی نفت یا سیاست تولید اوپک تلقی نکرده است.
•‌عدم اختلال در زیرساخت‌های کلیدی انرژی یا خطوط صادراتی، ریسک عرضه را در سطح پایین نگه داشت.

۲. سازوکار عملکرد اوپک:

• اوپک نهادی تکنوکراتیک-اقتصادی است که تصمیمات آن عمدتاً بر مبنای توازن عرضه–تقاضا، ظرفیت مازاد و قیمت هدف اتخاذ می‌شود، نه همسویی سیاسی.

بیشتر در همین زمینه: شرکت پترومادپارس در عسلویه استخدام می‌کند

• تجربه‌های گذشته نشان داده اختلافات سیاسی دوجانبه لزوماً به اختلاف در سیاست تولید منجر نمی‌شود.

تحلیل استراتژیک

• ریشه واقعی تنش در اوپک:

تجربه سال ۲۰۲۱—زمانی که امارات تهدید به مسدود کردن توافق اوپک‌پلاس بر سر مبنای سهمیه تولید کرد—نشان داد چالش اصلی در اوپک، نه مناقشات ژئوپلیتیکی، بلکه تعارض میان رشد ظرفیت تولید و انضباط سهمیه‌ای است.

• چشم‌انداز ۲۰۲۶:

با توجه به پیش‌بینی مازاد عرضه و فشار نزولی بر قیمت‌ها در ۲۰۲۶، مدیریت تولید مستلزم انسجام بالای اوپک خواهد بود. در این شرایط، اختلافات سیاسی پیرامونی مانند یمن، اهمیت ثانویه دارند مگر آنکه مستقیماً به سیاست تولید گره بخورند.

• نقش عربستان:

چالش اصلی ریاض، نه اختلافات مقطعی با شرکای منطقه‌ای، بلکه جلوگیری از سرریز شدن این اختلافات به حوزه تصمیم‌گیری تولیدی در زمانی است که انضباط عرضه حیاتی است.

تحلیل اجرایی

• بازار نفت به‌درستی تشخیص داده که تنش عربستان–امارات در یمن، ریسک سیستماتیک برای اوپک ایجاد نمی‌کند.

• آزمون واقعی اوپک در سال ۲۰۲۶، مدیریت مازاد عرضه و پایبندی اعضا به محدودیت تولید خواهد بود، نه هماهنگی سیاسی در پرونده‌های منطقه‌ای.

• تا زمانی که «ریاض و ابوظبی بر سر اعداد تولید به توافق برسند»، اختلافات سیاسی—even اگر علنی و پر سر و صدا باشند—تأثیر عملی بر سیاست اوپک نخواهند داشت.

تحلیل سیاسی

• اختلاف عربستان و امارات در یمن ریشه‌دار و ساختاری است:

• عربستان بر یکپارچگی سرزمینی و امنیت مرزها تمرکز دارد.

• امارات از بازیگران جنوبی همسو با منافع دریایی و امنیتی خود حمایت می‌کند.

• با وجود این شکاف راهبردی، سابقه دهه گذشته نشان می‌دهد دو کشور قادرند پرونده‌های سیاسی و نفتی را از یکدیگر تفکیک کنند؛ تفکیکی که برای بقای کارکردی اوپک حیاتی است.

جمع‌بندی:

تنش یمن ممکن است فضای دیپلماتیک عربستان و امارات را پرتنش کند، اما تهدیدی جدی برای وضعیت موجود اوپک محسوب نمی‌شود. آینده اوپک در ۲۰۲۶ نه در میدان‌های نبرد یمن، بلکه در میز محاسبات تولید، ظرفیت مازاد و انضباط سهمیه‌ها رقم خواهد خورد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ ورود حساب‌شده عربستان به میادین نفت و گاز سوریه؛ بازآرایی انرژی در خدمت ژئوپلیتیک