مقامات انرژی ترکیه تأکید دارند که این اقدامات بخشی از راهبرد کلان آنکارا برای کاهش وابستگی به واردات انرژی، افزایش امنیت انرژی و پاسخ‌گویی به رشد تقاضای داخلی از طریق سبدی متنوع و کم‌کربن است.

نیروگاه هسته‌ای آک‌کویو که توسط شرکت روس‌اتم روسیه در استان مرسین در حال ساخت است، با چهار راکتور VVER-1200 ظرفیت نصب‌شده‌ای معادل ۴٬۸۰۰ مگاوات خواهد داشت و در صورت بهره‌برداری کامل سالانه حدود ۴۰ میلیارد کیلووات‌ساعت برق تولید خواهد کرد. راه‌اندازی نخستین راکتور برای اواخر سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده و بهره‌برداری کامل تا سال ۲۰۲۸ پیش‌بینی می‌شود.

در حوزه گاز طبیعی، میدان فراساحلی ساکاریا در دریای سیاه—بزرگ‌ترین کشف گازی تاریخ ترکیه—محرک اصلی افزایش تولید داخلی است. تولید این میدان که از آوریل ۲۰۲۳ آغاز شده، قرار است تا سال ۲۰۲۶ دو برابر شده و تا سال ۲۰۲۸ به حدود ۴۰ میلیون مترمکعب در روز برسد؛ سطحی که می‌تواند تا ۳۰ درصد از تقاضای سالانه گاز کشور را پوشش دهد. هم‌زمان، شرکت دولتی TPAO برنامه‌های اکتشافی خود را در دریای سیاه، مدیترانه شرقی، لیبی و سومالی گسترش داده است.

در کنار این موارد، وزیر انرژی ترکیه اعلام کرده که شرکت بایکار—بیشتر شناخته‌شده به‌عنوان تولیدکننده پهپاد—فعالیت‌هایی را برای توسعه رآکتورهای کوچک مدولار (SMR) آغاز کرده و هدف‌گذاری دولت تولید ۵٬۰۰۰ مگاوات برق از این نوع رآکتورهاست. همچنین ترکیه قصد دارد تا سال ۲۰۵۰ مجموعاً ۱۲ راکتور هسته‌ای متعارف احداث کند و سهم انرژی هسته‌ای را به ۱۰ تا ۱۵ درصد از سبد برق کشور برساند.

بیشتر در همین زمینه: فرآیند ارزیابی استاندارد ۳۴۰۰۰ منابع انسانی در دماوند انرژی برگزار شد

تحلیل فنی

از منظر فنی، پروژه آک‌کویو با تکیه بر فناوری VVER-1200 یکی از پیشرفته‌ترین طراحی‌های راکتور آب فشرده نسل سوم محسوب می‌شود که دارای سامانه‌های ایمنی غیرفعال و ضریب دسترس‌پذیری بالا است. ترکیب این پروژه با توسعه SMRها نشان می‌دهد ترکیه به‌دنبال انعطاف‌پذیری در مقیاس تولید و کاهش ریسک‌های فنی و مالی پروژه‌های عظیم هسته‌ای است.

در بخش گاز طبیعی، توسعه میدان ساکاریا مستلزم تکمیل زنجیره کامل فراساحل–خشکی، زیرساخت‌های فرآورش و شبکه انتقال است که در صورت تحقق اهداف تولید، توان فنی و مدیریتی ترکیه در پروژه‌های فراساحلی را به‌طور معناداری ارتقا می‌دهد.

تحلیل استراتژیک

راهبرد انرژی ترکیه به‌وضوح بر سه محور هسته‌ای، گاز داخلی و تجدیدپذیرها استوار شده است. این ترکیب، وابستگی تاریخی کشور به واردات گاز و نفت را کاهش داده و موقعیت چانه‌زنی آنکارا را در تعامل با تأمین‌کنندگان خارجی تقویت می‌کند. همچنین تنوع‌بخشی به سبد انرژی، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و قیمتی بازارهای جهانی را برای اقتصاد ترکیه محدودتر می‌سازد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

آنچه ترکیه را متمایز می‌کند، هم‌زمانی اجرا در چند مسیر راهبردی انرژی است: پروژه هسته‌ای بزرگ‌مقیاس با شریک خارجی، توسعه سریع منابع داخلی گاز، و ورود به فناوری‌های نوظهور مانند SMR. در صورت تحقق زمان‌بندی اعلام‌شده، ترکیه از یک واردکننده بزرگ انرژی به کشوری با توازن نسبی در عرضه داخلی و ظرفیت صادراتی خدمات فنی–مهندسی در حوزه انرژی تبدیل خواهد شد؛ تغییری که آثار آن فراتر از بخش انرژی و در کل اقتصاد این کشور قابل مشاهده خواهد بود.

همچنین در ادامه بخوانید؛تأمین مالی ۹ میلیارد دلاری روسیه برای نیروگاه هسته‌ای آک‌ویو ترکیه