یکی از پروژه‌های برجسته این حوزه، همکاری شرکت Niterra با Hitachi Plant Services است که در یک تاسیسات آزمایشی، CO₂ خروجی از بویلرها و دودکش‌ها را جمع‌آوری، غنی‌سازی و مایع‌سازی می‌کند تا برای مصارف صنعتی و تجاری عرضه شود.

غنی‌سازی هوای احتراق با اکسیژن باعث افزایش غلظت CO₂ و بهبود کارایی واحدهای جداسازی با فناوری VPSA (Vacuum Pressure Swing Adsorption) می‌شود. طراحی ماژولار سیستم، نصب سریع و مقیاس‌پذیری را برای صنایع متوسط و کوچک فراهم می‌آورد.

تحلیل فنی

استفاده از فیلترهای اگزوز موجود به‌عنوان زیرساختی برای فناوری جذب کربن، همگرایی بین کنترل آلودگی سنتی و فناوری CCS/CCU را نشان می‌دهد.
افزایش غلظت CO₂ از طریق احتراق غنی‌شده با اکسیژن، موجب کاهش مصرف انرژی و افزایش بازده جداسازی می‌شود.

مایع‌سازی CO₂ با خلوص بالا (۹۹.۹۵٪) امکان استفاده صنعتی و تجاری مستقیم را فراهم می‌کند.

بیشتر در همین زمینه: آگهی مناقصه عمومی دو مرحله‌ای همزمان با ارزیابی کیفی (یکپارچه) شماره ۰۹/۵۰۰۰۷-۱۴۰۴ شرکت نیروگاه ایرانیان

طراحی ماژولار، امکان اجرای سریع و مقیاس‌پذیر پروژه‌ها در واحدهای صنعتی کوچک و متوسط را فراهم می‌سازد.

تحلیل استراتژیک

این فناوری ژاپنی، انتقال تجربه موفق در کنترل آلاینده‌ها به حوزه جذب کربن را نشان می‌دهد و می‌تواند در کاهش انتشار CO₂ صنعتی نقش مهمی داشته باشد.

موفقیت پروژه‌ها می‌تواند ژاپن را به پیشرو در اقتصاد کربن و بازار جهانی فناوری CCS/CCU تبدیل کند.

تولید CO₂ مایع با خلوص بالا، ارزش افزوده اقتصادی ایجاد کرده و CO₂ را از یک آلاینده به یک منبع قابل استفاده تبدیل می‌کند.

بینش اجرایی (Executive Insight)

پروژه‌های ماژولار و کوچک با هزینه نسبتا کمتر، قابلیت اجرای گسترده در صنایع متوسط و کوچک را دارند.

شناسایی واحدهای صنعتی با انتشار بالا و امکان نوسازی برای فناوری جذب CO₂، شرط موفقیت اقتصادی پروژه است.

زیرساخت قانونی و بازار مصرف CO₂ مایع، تعیین‌کننده امکان بهره‌برداری تجاری از این فناوری است.

تحلیل سیاسی

توسعه فناوری جذب CO₂، موقعیت ژاپن در سیاست‌های بین‌المللی محیط زیستی و تعهدات کاهش انتشار کربن را تقویت می‌کند.

همکاری با شرکت‌های بین‌المللی و تعریف استانداردهای فناوری، ژاپن را به عنوان پیشگام در فناوری CCS/CCU معرفی می‌نماید.

این اقدامات ژاپن، پیام واضحی به رقبای منطقه‌ای و جهانی درباره توانایی این کشور در توسعه فناوری‌های سبز و جذب سرمایه‌گذاری در پروژه‌های محیط زیستی ارسال می‌کند.

تحلیل انتقادی

با وجود نوآوری‌های فنی، هزینه اجرای سیستم‌های جذب CO₂ هنوز بالاست و صرفه اقتصادی آن در مقیاس کوچک محدود است.
ذخیره‌سازی CO₂ یا بازار مصرف آن ممکن است محدود باشد و مانع بهره‌برداری کامل اقتصادی شود.

تجربه‌های گذشته نشان داده‌اند که سهم واقعی فناوری‌های CCS در کاهش انتشار جهانی CO₂، در مقیاس‌های فعلی، ناچیز بوده است.

وابستگی به زیرساخت‌های غنی‌سازی احتراق و تجهیزات VPSA، می‌تواند پروژه را از نظر پیچیدگی عملیاتی آسیب‌پذیر کند و نیازمند نیروی متخصص و نگهداری دقیق باشد.

در نهایت، موفقیت این پروژه‌ها به حمایت قانونی، سرمایه‌گذاری مستمر و بازار مصرف مطمئن CO₂ وابسته است؛ بدون این فاکتورها، فناوری ممکن است صرفاً به یک پروژه آزمایشی و تبلیغاتی محدود شود.

همچنین در ادامه بخوانید؛شراکت توتال انرژی و غول‌های ژاپنی برای توسعه پروژه گاز سنتتیک (e-NG) در آمریکا