به گزارش پتروشیمی ها؛ بی‌پی با تصویب پروژه‌ی دریایی تایبر–گوادالوپه در خلیج مکزیک، حدود ۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری می‌کند.

این پروژه تا سال ۲۰۳۰ روزانه حدود ۸۰ هزار بشکه معادل نفت تولید و نزدیک به ۳۵۰ میلیون بشکه ذخیره‌ی بازیافت‌پذیر را بهره‌برداری خواهد کرد.

توتال‌انرژیز نیز با خرید ۴۹ درصد از سهام میدان‌های گازی شرکت Continental Resources در اوکلاهما، به تولید روزانه بیش از ۱۵۰ میلیون فوت مکعب گاز تا سال ۲۰۳۰ دست خواهد یافت.

این تحرکات نشانه‌ی تقویت وابستگی شرکت‌های بزرگ انرژی به منابع هیدروکربنی آمریکا و همسویی آن‌ها با سیاست تأمین پایدار انرژی این کشور است.

تحلیل فنی

• پروژه‌ی تایبر–گوادالوپه نمونه‌ای از توسعه‌ی فراژرفتی (Ultra-Deepwater) است که نیازمند فناوری پیشرفته حفاری، سکوهای شناور و خطوط لوله‌ی انتقال مطمئن است.

بیشتر در همین زمینه: غفلت مدیران صنعت نفت و پتروشیمی در اجرای راهبردها «جلوگیری از خام فروشی» چرا؟

• چالش‌های اصلی فنی شامل مدیریت فشار بالا، ایمنی سازه در برابر طوفان‌های خلیج مکزیک و تضمین پایداری تولید در آب‌های عمیق است.

• در بخش گاز اوکلاهما، دسترسی آسان به شبکه‌های حمل و ترمینال‌های LNG مزیت رقابتی مهمی برای توتال ایجاد می‌کند.

تحلیل استراتژیک

• تمرکز مجدد بر هیدروکربن‌ها: بی‌پی و توتال با این سرمایه‌گذاری‌ها نشان دادند که برای تأمین جریان نقدی و بازده کوتاه‌مدت، تمرکز خود را از پروژه‌های کم‌بازده به سمت هیدروکربن‌های سودآور سوق داده‌اند.

• تنوع جغرافیایی: افزایش تولید در آمریکا ریسک‌های زنجیره‌ی تأمین را کاهش می‌دهد و دسترسی مستقیم به بازارهای جهانی انرژی، به‌ویژه LNG برای آسیا، را تضمین می‌کند.

• مدیریت مالی پروژه‌ها: احتمال جذب شریکان مالی برای تقسیم سرمایه‌گذاری نشان‌دهنده‌ی نگاه محتاطانه در مدیریت ریسک‌های بلندمدت است.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• برای مدیران، این تحولات سیگنالی است مبنی بر اینکه بازگشت سرمایه در پروژه‌های سنتی انرژی هنوز سریع‌تر و مطمئن‌تر از بسیاری از طرح‌های تجدیدپذیر است.

• بی‌پی باید بر تکمیل به‌موقع تأمین تجهیزات بحرانی و انعقاد قراردادهای سرمایه‌گذاری مشترک تمرکز کند.

• توتال لازم است اتصال تولید جدید گاز اوکلاهما به زنجیره‌ی صادراتی LNG را تسریع کرده و قراردادهای فروش بلندمدت را به‌سرعت منعقد کند.

تحلیل سیاسی

• این سرمایه‌گذاری‌ها هم‌راستا با سیاست انرژی آمریکا و تأکید بر خودکفایی و امنیت عرضه است و احتمالاً از حمایت دولت فدرال برخوردار خواهد شد.

• هم‌زمان، گرایش شرکت‌ها به پروژه‌های هیدروکربنی انتقاد گروه‌های محیط‌زیستی را برمی‌انگیزد. راهکار آن می‌تواند استفاده از برنامه‌های خنثی‌سازی یا تهاتر کربن باشد تا ریسک اجتماعی و سیاسی کاهش یابد.