در جلسه‌ای آموزشی با محوریت تحلیل تحولات اخیر منطقه، به‌ویژه «جنگ ۱۲ روزه»، که پیش از ظهر  (سه‌شنبه، هفتم بهمن‌ماه) تحلیلگر برجسته مسائل سیاسی و بین‌الملل، ضمن ارائه تصویری کلی از زمینه‌ها و عوامل آغاز این جنگ، به تشریح ابعاد نظامی، سیاسی و ژئوپلیتیک آن پرداخت.

وی در بخش نخست سخنان خود با اشاره به جایگاه ژئوپلیتیک ایران در معادلات منطقه‌ای، تأکید کرد که هرگونه درگیری در سطح منطقه، به‌ویژه میان بازیگران اصلی، به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر امنیت ملی، موازنه قدرت و محاسبات استراتژیک ایران اثرگذار است.

او با تبیین موقعیت ایران در کنار کشورهایی چون عراق، پاکستان و هند، بر اهمیت «عمق راهبردی» و «پیوندهای ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک» ایران در غرب آسیا و جنوب آسیا تأکید کرد.

وی سپس به بررسی سیاست‌های ایالات متحده آمریکا در منطقه پرداخت و اظهار کرد: هدف آمریکا صرفاً مدیریت بحران‌های مقطعی نیست، بلکه تلاش برای حفظ برتری استراتژیک، کنترل مسیرهای انرژی، مهار رقبا و مدیریت نظم امنیتی مطلوب خود در منطقه است.

او افزود که در این چارچوب، موقعیت ایران به‌عنوان یک بازیگر مستقل و تأثیرگذار، هم در سطح تهدید و هم در سطح فرصت برای آمریکا تعریف می‌شود.

بیشتر در همین زمینه: پاسخ «پتروشیمی غدیر»: در مورد کاهش سود عملیاتی شفاف سازی کردی

به گفته او، چین با تمرکز بر منافع اقتصادی و طرح‌های کلان خود در حوزه حمل‌ونقل و انرژی، و هند و پاکستان با در نظر گرفتن رقابت‌های منطقه‌ای و ملاحظات امنیتی، هر یک نگاه متفاوتی به آینده نظم منطقه‌ای دارند.

این کارشناس مسائل بین‌الملل، جمع‌بندی خود را با تأکید بر ضرورت «تحلیل راهبردی» این‌گونه رخدادها برای سیاست‌گذاری در ایران ارائه داد و اظهار کرد: جنگ ۱۲ روزه، صرفاً یک درگیری کوتاه‌مدت نظامی نیست، بلکه حامل مجموعه‌ای از آموزه‌های راهبردی برای ایران است؛ از ضرورت ارتقای بازدارندگی و قدرت دفاعی گرفته تا تقویت دیپلماسی منطقه‌ای و تعامل هوشمندانه با قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای.

این نشست آموزشی با طرح پرسش‌های تخصصی و گفت‌وگو درباره سناریوهای محتمل آینده و جایگاه ایران در معادلات جدید منطقه‌ای به پایان رسید.