این شرکت آمریکایی پیش‌تر به دلیل فساد، ابهامات حقوقی و ناامنی، از پروژه‌های کلیدی چون West Qurna-1 و CSSP خارج شده بود.

اکنون با دریافت تضمین‌های سطح بالا از دولت عراق و نظارت کامل حقوقی و امنیتی از سوی نهادهای آمریکایی، اکسون‌موبیل دوباره وارد صحنه شده است.

میدان مجنون که ۳۸ میلیارد بشکه ذخیره دارد، در نزدیکی بصره واقع شده و بخشی از میدان مشترک با ایران (آزادگان) محسوب می‌شود. حضور مجدد اکسون در این میدان، نه تنها از نظر اقتصادی بلکه از نظر ژئوپلیتیکی نیز پیامدهای مهمی دارد.

تحلیل فنی

• ذخیره نفت درجا: حدود ۳۸ میلیارد بشکه

• تولید فعلی: ~۲۴۵ هزار بشکه در روز

بیشتر در همین زمینه: تقدیر از زحمات همکاران حوزه حمل و نقل پتروشیمی آپادانا خلیج در روز ملی حمل و نقل

• پتانسیل تولید نهایی: تا ۱.۸ میلیون بشکه در روز (بر اساس قرارداد اولیه شل)

• موقعیت جغرافیایی: ۶۰ کیلومتری شمال شرق بصره، نزدیک پایانه صادراتی جنوبی

• اهمیت پروژه: یکی از پنج میدان جنوبی در طرح جمع‌آوری گاز و افزایش ظرفیت صادرات عراق

تحلیل راهبردی

۱. بازگشت نفوذ غرب در خاورمیانه: این اقدام بخشی از سیاست گسترده‌تر واشنگتن برای مهار نفوذ چین و روسیه در عراق و بازگرداندن شرکت‌های غربی به حوزه انرژی خاورمیانه است.

۲. پیام به ایران: میدان مجنون در هم‌مرزی با آزادگان قرار دارد. کنترل آمریکایی‌ها بر این منطقه می‌تواند صادرات نفت ایران را تحت فشار قرار دهد.

۳. هم‌افزایی با فرانسه: همکاری احتمالی میان ExxonMobil و TotalEnergies می‌تواند موجب شکل‌گیری محور جدید غربی در جنوب عراق شود.

۴. تضمین‌های دولتی: حضور مجدد اکسون بدون توافق امنیتی و حقوقی سطح بالا ممکن نبود؛ احتمالاً آمریکا نقش مستقیم در این تضمین‌ها دارد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• ریسک‌های باقیمانده: فساد اداری، بی‌ثباتی سیاسی و تهدیدات امنیتی همچنان چالش‌برانگیزند.

• الگوی جدید قرارداد: احتمالاً شامل نظارت کامل حقوقی و حسابرسی از سوی موسسات آمریکایی و مشاوره امنیتی مستمر است.

• پیامد بازار جهانی: بازگشت اکسون به عراق می‌تواند ظرفیت تولید بلندمدت این کشور را افزایش داده و تعادل عرضه جهانی را در سه سال آینده تغییر دهد.

• تأثیر بر سیاست اوپک+: افزایش تولید عراق در چارچوب اوپک ممکن است فشار نزولی بر قیمت‌ها ایجاد کند، مگر آنکه سهمیه‌بندی جدیدی اعمال شود.

جمع‌بندی

بازگشت اکسون‌موبیل به عراق تنها یک قرارداد نفتی نیست، بلکه بخشی از بازتعریف توازن قدرت انرژی در خاورمیانه است. این رویداد نشانگر آن است که غرب در حال بازسازی حضور خود در منطقه‌ای است که طی سال‌های اخیر به تدریج زیر نفوذ چین، روسیه و ایران قرار گرفته بود.