این تغییر ناشی از کندی فروش خودروهای برقی در آمریکا و اروپا و تداوم رشد تقاضای صنایع پتروشیمی عنوان شده است.

وود مکنزی اعلام کرد: «اوج تقاضای نفت از سال ۲۰۳۰ به ۲۰۳۲ منتقل شده است، که بازتابی از رکود در فروش خودروهای برقی در غرب و تداوم رشد در بخش پتروشیمی است.»

این گزارش همچنین تأکید دارد که افزایش تقاضای هوش مصنوعی و برق موجب تداوم نیاز به گاز طبیعی در تمامی مسیرهای چهارگانه بررسی‌شده در این مطالعه خواهد شد.

بر اساس تحلیل وود مکنزی:

• تقاضای انرژی جهانی تا سال ۲۰۵۰ همچنان در مسیر صعودی قرار دارد، زیرا رشد جمعیت، افزایش درآمدها و صنعتی‌سازی کشورهای درحال‌توسعه به مصرف بیشتر سوخت‌های فسیلی و برق می‌انجامد.

• بازار جهانی برق تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲۰٪ رشد و تا سال ۲۰۵۰ دو برابر خواهد شد.

بیشتر در همین زمینه: هشدار استاندارد چارترد درباره شکننده بودن عرضه نفت روسیه

• با وجود گسترش سریع انرژی‌های تجدیدپذیر، این منابع بیشتر نقش تأمین‌کننده نیازهای جدید را خواهند داشت تا جایگزین کامل سوخت‌های فسیلی.

به گفته پراکاش شارما، معاون و رئیس بخش سناریوها و فناوری‌های وود مکنزی:

«سهم انرژی خورشیدی و بادی از ۵٪ به ۲۰٪ در دهه گذشته افزایش یافته و این روند صعودی ادامه خواهد داشت، اما حرکت از مرحله توسعه به سمت یک نظام انرژی عمیقاً کربن‌زدایی‌شده و مقاوم، بسیار پیچیده‌تر از افزودن چند مگاوات ظرفیت جدید است.»

ماه گذشته نیز شرکت BP در چشم‌انداز انرژی ۲۰۲۵ خود پیش‌بینی کرد که تقاضای نفت تا سال ۲۰۳۰ افزایش خواهد یافت و دیگر از فرضیه اوج تقاضا در سال ۲۰۲۵ سخنی به میان نیاورد.

در حال حاضر، میانه دهه ۲۰۳۰ به عنوان بازه زمانی محتمل برای اوج تقاضای نفت از سوی بیشتر شرکت‌های بزرگ بین‌المللی و نهادهای تحلیلی پذیرفته شده است.

در دو سوی این طیف:

• آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) اوج تقاضا را تا پایان این دهه پیش‌بینی می‌کند،

• در حالی که اوپک (OPEC) معتقد است تقاضا تا سال ۲۰۵۰ همچنان صعودی خواهد بود و به ۱۲۳ میلیون بشکه در روز خواهد رسید (در مقایسه با حدود ۱۰۴ میلیون بشکه فعلی).

تحلیل فنی

• تأخیر دوساله در اوج تقاضا نشان‌دهنده پایایی ساختار مصرف نفت در صنایع سنگین و پتروشیمی است.

• فروش پایین‌تر از انتظار خودروهای برقی در غرب، به‌ویژه پس از افزایش هزینه مواد باتری و کاهش یارانه‌ها، نقش کلیدی داشته است.

• تقاضای گاز طبیعی با رشد بخش‌های داده‌محور و هوش مصنوعی به‌ویژه در مراکز داده انرژی‌بر، تقویت خواهد شد.

تحلیل استراتژیک

• این تغییر می‌تواند به نفع کشورهای صادرکننده نفت از جمله ایران، عربستان و روسیه باشد، زیرا چشم‌انداز کاهش مصرف دیرتر از انتظار محقق می‌شود.

• برای اروپا و آمریکا، این به معنای تشدید نیاز به سرمایه‌گذاری در انرژی‌های پاک و ذخیره‌سازی بلندمدت است تا اهداف اقلیمی حفظ شود.

• هم‌چنین، بازار پتروشیمی جهانی احتمالاً به عنوان آخرین سنگر تقاضای نفت در دوران گذار انرژی شناخته خواهد شد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• دولت‌ها و شرکت‌های ملی نفتی باید با تمرکز بر پتروشیمی، پالایشگاه‌های منعطف، و سوخت‌های مصنوعی، استراتژی بقای خود را برای دهه آینده تنظیم کنند.

• برای سرمایه‌گذاران، تأخیر در اوج تقاضا به معنی دو سال فرصت بیشتر برای بازدهی پروژه‌های نفت و گاز است.

• بخش گاز و LNG نیز به‌عنوان پل گذار انرژی، جایگاه خود را تقویت می‌کند و انتظار می‌رود تا دهه ۲۰۴۰ رشد پیوسته‌ای داشته باشد.