آرامکوی سعودی: روایت مازاد شدید نفتی بیشازحد بزرگنمایی شده است
امین ناصر، مدیرعامل شرکت سعودی آرامکو، در حاشیه اجلاس مجمع جهانی اقتصاد در داووس اعلام کرد که پیشبینیها درباره وقوع یک مازاد بزرگ نفتی «بهطور جدی اغراقآمیز» است.
به گفته وی، تقاضای جهانی نفت همچنان در حال رشد است و سطح ذخایر جهانی پایینتر از میانگین پنجساله قرار دارد.
ناصر تأکید کرد بخش عمده نفت موجود در ذخایر شناور روی نفتکشها مربوط به محمولههای تحریمی است و بنابراین تصویر واقعی عرضه مازاد را منعکس نمیکند. وی همچنین هشدار داد که ظرفیت مازاد تولید جهانی طی یک سال گذشته کاهش یافته و اکنون حدود ۲.۵ درصد است؛ در حالی که حداقل سطح ایمن ۳ درصد برآورد میشود. به گفته او، در صورت ادامه کاهش تدریجی محدودیتهای تولید اوپکپلاس، این ظرفیت مازاد باز هم کمتر خواهد شد.
در مقابل، بسیاری از تحلیلگران و بانکهای سرمایهگذاری، و همچنین اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، معتقدند بازار نفت با مازاد عرضه مواجه است و متوسط قیمت نفت در سال ۲۰۲۶ به زیر ۶۰ دلار در هر بشکه خواهد رسید. آژانس بینالمللی انرژی (IEA) اگرچه بر تداوم مازاد عرضه تأکید دارد، اما پیشبینی رشد تقاضای نفت در سال ۲۰۲۶ را به ۹۳۰ هزار بشکه در روز افزایش داده است.
تحلیل فنی
از منظر فنی، اظهارات مدیرعامل آرامکو بر دو شاخص کلیدی بازار نفت متمرکز است: سطح ذخایر تجاری و ظرفیت مازاد تولید. پایینتر بودن ذخایر از میانگین پنجساله معمولاً نشانه فشردگی نسبی بازار است، اما باید توجه داشت که این شاخص بهشدت به توزیع جغرافیایی ذخایر و کیفیت نفت وابسته است.
کاهش ظرفیت مازاد به حدود ۲.۵ درصد، در صورت صحت، یک ریسک سیستمی محسوب میشود؛ زیرا توان بازار برای واکنش سریع به شوکهای عرضه (مانند تنشهای ژئوپلیتیکی یا اختلالات تولید) محدودتر میشود. در مقابل، دادههای قیمتی—مانند کاهش حدود ۱۶ دلار در هر بشکه نسبت به سال قبل—سیگنال روشنی از فشار مازاد عرضه در کوتاهمدت ارائه میدهد. این شکاف میان شاخصهای فیزیکی و سیگنالهای قیمتی، نشاندهنده بازاری است که در آن انتظارات مالی و واقعیتهای عملیاتی همسو نیستند.
تحلیل استراتژیک
در سطح استراتژیک، موضع آرامکو و اوپک را میتوان تلاشی برای مدیریت انتظارات بازار و جلوگیری از تثبیت روایت مازاد مزمن دانست. پذیرش عمومی چنین روایتی میتواند سرمایهگذاری بالادستی را تضعیف کرده و در میانمدت به کمبود عرضه منجر شود.
در مقابل، بانکها و نهادهای پیشبینیکننده قیمت با تأکید بر مازاد عرضه، بر چرخه کوتاهمدت بازار تمرکز دارند. افزایش پیشبینی رشد تقاضای IEA، بهویژه بهدلیل احیای تقاضای خوراک پتروشیمی، نشان میدهد که پایههای تقاضا کاملاً تضعیف نشده است. این تضاد دیدگاهها بیانگر یک نبرد استراتژیک میان بازیگران عرضهمحور و نهادهای تحلیلمحور بر سر جهتدهی به انتظارات بازار است.
تحلیل اجرایی
برای تصمیمگیران ارشد در حوزه انرژی، پیام اصلی این خبر آن است که بازار نفت در سال ۲۰۲۶ نه کاملاً متوازن و نه دچار فروپاشی ساختاری است، بلکه در وضعیت مازاد شکننده قرار دارد. قیمتهای پایین میتوانند تداوم یابند، اما کاهش ظرفیت مازاد تولید ریسک جهشهای ناگهانی قیمت را افزایش میدهد.
در چنین شرایطی، انعطافپذیری عملیاتی، پایش مستمر ظرفیت مازاد و تفکیک دقیق میان ذخایر تحریمی و غیرتحریمی، برای تحلیل صحیح بازار حیاتی است.
تحلیل سیاسی
این موضعگیری آرامکو همچنین حامل یک پیام سیاسی-اقتصادی است: کشورهای کلیدی تولیدکننده تمایلی ندارند روایت «اشباع پایدار بازار» غالب شود، زیرا چنین روایتی میتواند جایگاه اوپکپلاس را در مدیریت بازار تضعیف کند. تأکید بر کاهش ظرفیت مازاد، بهطور ضمنی نقش محوری عربستان و متحدانش را در تضمین امنیت عرضه جهانی برجسته میسازد و دست آنها را در مذاکرات آتی تولید و سیاستگذاری انرژی قویتر میکند.
همچنین در ادامه بخوانید؛ چشمانداز ورود راهبردی آرامکو به پالایشگاه جدید ۱۱ میلیارد دلاری هند
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما