طبق این گزارش، این طرح ممکن است شامل تصاحب و بازاریابی بخش عمده تولید نفت ونزوئلا از طریق قراردادها با شرکت‌های فعال مانند شورون باشد. مذاکرات میان واشنگتن و طرف‌های ونزوئلایی برای فروش نفت این کشور ادامه دارد و گزارش‌ها حاکی است که ایالات متحده توافقی برای دسترسی تا ۳۰ تا ۵۰ میلیون بشکه نفت تحریم‌شده به قیمت بازار دارد و عواید فروش آن در حساب‌هایی تحت مدیریت آمریکا نگهداری می‌شود. کاخ سفید تاکنون در این‌باره اظهار نظری رسمی نکرده است.

تحلیل فنی:

از منظر فنی، هدف قرار دادن شرکت دولتی PDVSA و کنترل تولید نفت ونزوئلا اقدامی است با پیچیدگی‌های اجرایی بسیار بالا. PDVSA به دلیل سال‌ها کمبود سرمایه‌گذاری، فرسودگی تأسیسات و کاهش تولید، اکنون ظرفیت عملیاتی محدودتری نسبت به گذشته دارد. افزایش تولید نیازمند سرمایه‌گذاری گسترده در بازسازی تأسیسات، به‌روزرسانی تجهیزات، و بهبود بازیافت از میادین نفتی است. حتی با کنترل بر PDVSA، آمریکا یا شرکت‌های مرتبط باید برنامه‌های جامع مهندسی و تأمین مالی را برای ارتقای ظرفیت تولید تدوین کنند تا بتوانند تأثیر قابل‌توجهی در عرضه جهانی نفت ایجاد کنند. تحت چنین شرایطی، احتمال تحقق اهداف قیمتی تا ۵۰ دلار مستلزم افزایش عرضه قابل‌توجه در بازار جهانی است که بدون افزایش واقعی تولید، حداقل در کوتاه‌مدت چندان محتمل نیست.

تحلیل استراتژیک:

در سطح استراتژیک، تلاش برای کنترل انرژی ونزوئلا نشان‌دهنده یک هدف چندوجهی است:

۱. تقویت نفوذ آمریکا در بازار انرژی جهانی: دسترسی به ذخایر عظیم نفتی ونزوئلا و بازاریابی آن می‌تواند موقعیت آمریکا را در مقابل رقبایی نظیر چین و روسیه تقویت کند و به کاهش وابستگی به مناطق نفت‌خیز دیگر بینجامد.
۲. کاهش قیمت نفت به سود مصرف‌کننده: تثبیت قیمت نفت در حدود ۵۰ دلار می‌تواند فشار تورمی منابع انرژی را کاهش دهد و مورد استفاده در مذاکرات داخلی و بین‌المللی قرار گیرد. با این حال، این هدف نیازمند افزایش واقعی عرضه و زمینه‌سازی برای ورود سرمایه‌های بزرگ به میادین نفتی است.
۳. فشار ژئوپلیتیک: اعمال کنترل بر PDVSA و جریان نفت ونزوئلا نقش یک اهرم فشار سیاسی و اقتصادی را ایفا می‌کند که می‌تواند نفوذ واشینگتن را در آمریکای لاتین و بازار جهانی افزایش دهد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

برای اجرای موفق این طرح، باید چند گام کلیدی مدنظر قرار گیرد:

بیشتر در همین زمینه: حرکت تازه در انرژی هسته‌ای سوئد؛ حمایت دولتی از پروژه‌های کوچک مدولار واتنفال؟

• تقویت زیرساخت‌های نفتی: بازسازی و ارتقای تأسیسات نفتی برای افزایش تولید به سطحی که بتواند اثرگذاری واقعی بر عرضه جهانی داشته باشد، نیازمند سرمایه‌گذاری قابل‌توجه و برنامه‌ریزی چندساله است.
• قانونی‌سازی و چارچوب قراردادی: تعیین چارچوب‌های حقوقی روشن برای همکاری با PDVSA و شرکت‌های نفتی بین‌المللی، به‌ویژه در زمینه مالکیت، سوددهی و مدیریت ریسک، از پیش‌شرط‌های ضرروی برای جذب سرمایه‌های خصوصی است.
• مدیریت بازار و قیمت: کاهش هدفمند قیمت نفت نیازمند هماهنگی با تولیدکنندگان دیگر و مدیریت عرضه در بازار جهانی است تا از نوسانات شدید و ناپایداری بازار جلوگیری شود.

تحلیل سیاسی:

این طرح پیامدهای سیاسی گسترده‌ای دارد. از یک سو، تلاش برای اعمال کنترل بر منابع نفتی یک کشور مستقل، با انتقادهایی از سوی بازیگران جهانی و منطقه‌ای همراه شده است. چین کنترل آمریکا بر نفت ونزوئلا را «زورگویی آشکار» خوانده و نسبت به نقض حاکمیت این کشور هشدار داده است. از سوی دیگر، انتقال نفت ونزوئلا به بازار تحت مدیریت آمریکا می‌تواند تعادل قدرت در بازار انرژی جهانی را جابه‌جا کند و موجب واکنش‌های دیپلماتیک از سوی کشورهایی شود که پیش‌تر به‌عنوان مشتریان اصلی نفت ونزوئلا شناخته می‌شدند.

در مجموع، طرح کنترل PDVSA و کاهش هدفمند قیمت نفت، اگرچه ممکن است منافع کوتاه‌مدتی را در بازار انرژی ایجاد کند، اما چالش‌های اجرایی و واکنش‌های سیاسی قابل‌توجهی را نیز به همراه دارد که نیازمند مدیریت دقیق و بین‌المللی است.

همچنین در ادامه بخوانید؛ چراغ سبز واشنگتن به نفت ونزوئلا؛ ابتکار ۲ میلیارد دلاری مدیر سابق شورون