این تصمیم با هدف تقویت برنامه «ذخیره راهبردی LNG» (Strategic Buffer LNG) اتخاذ شده است. بر اساس گزارش وزارت بازرگانی و صنعت ژاپن، قرار است این کشور ماهانه دست‌کم ۷۰ هزار تن LNG خریداری کند که در مجموع برای سال ۲۰۲۶ به حدود ۸۴۰ هزار تن خواهد رسید. در دو سال گذشته، میزان خرید سالانه ژاپن تنها ۲۱۰ هزار تن بوده است.

ژاپن به عنوان دومین واردکننده بزرگ LNG در جهان به دلیل محدودیت منابع انرژی داخلی، وابستگی شدیدی به واردات دارد. پس از افزایش فشارهای ایالات متحده بر بخش انرژی روسیه و تشویق کشورها به جایگزینی منابع انرژی روسی با منابع آمریکایی، واردات LNG ژاپن بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته است.

در ابتدا، توکیو اعلام کرده بود که جایگزینی گاز روسیه از پروژه ساخالین-۲ (Sakhalin-2) دشوار است؛ پروژه‌ای که شرکت‌های میتسویی و میتسوبیشی در آن سهام‌داران اقلیت هستند. اما در ماه‌های اخیر، مدیران شرکت‌های بزرگ برق ژاپن از جمله JERA اعلام کرده‌اند که در صورت توقف واردات گاز روسیه، امکان تأمین جایگزین از منابع دیگر وجود دارد.

بر اساس این طرح، شرکت JERA از ژانویه سال آینده هر ماه حداقل یک محموله LNG برای برنامه ذخیره راهبردی خریداری خواهد کرد. در صورت‌عدم نیاز، این محموله‌ها یا در داخل کشور مصرف خواهند شد یا به بازار جهانی فروخته می‌شوند.

یکی از مقامات وزارت صنعت ژاپن در این باره گفت:

بیشتر در همین زمینه: تیم ستاره‌ساز جم با حمایت پتروشیمی سبلان به مقام نایب‌قهرمانی رسید

«تغییر رویکرد به خرید ماهانه ارتباط مستقیمی با انرژی روسیه ندارد، اما به ما این امکان را می‌دهد تا در هر شرایط اضطراری به‌سرعت واکنش نشان دهیم.»

حلیل فنی

این تصمیم، نشانه‌ای از افزایش حساسیت ژاپن نسبت به امنیت انرژی است؛ به‌ویژه در شرایطی که بازار جهانی LNG با رقابت شدید میان اروپا و شرق آسیا روبه‌رو است. افزایش خریدهای منظم، به ژاپن امکان می‌دهد تا در زمان بحران (مثلاً اختلال در صادرات روسیه یا نوسان قیمت‌های جهانی) از ذخایر خود استفاده کند.

تحلیل استراتژیک

این اقدام ژاپن در راستای ایجاد یک سپر انرژی مستقل از منابع روسی و پاسخ به فشارهای آمریکا قابل تفسیر است. از سوی دیگر، ژاپن با این سیاست می‌کوشد تا در برابر بحران‌های ژئوپلیتیکی، مانند تشدید تنش در تنگه تایوان یا دریای چین شرقی، از منظر تأمین انرژی آسیب‌پذیر نباشد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

از منظر اجرایی، این سیاست به وزارت بازرگانی ژاپن اجازه می‌دهد تا خرید LNG را به صورت منعطف و پیش‌دستانه انجام دهد و در عین حال، از ظرفیت ذخیره‌سازی و فروش مجدد (re-export) به عنوان ابزار تنظیم بازار داخلی و کسب سود استفاده کند. این مدل، ترکیبی از امنیت انرژی و انعطاف تجاری محسوب می‌شود که احتمالاً الگوی کشورهای آسیایی دیگر نیز قرار خواهد گرفت.