در این منطقه هیچ خط لوله‌ای برای انتقال آب وجود ندارد، بنابراین تمامی آب مصرفی — از دوش حمام و آشپزی گرفته تا نوشیدن — باید در محل تولید شود.

ادورت اودو فاردال (Edvart Udø Fardal)، تکنسین فرآیند در این مجموعه، در ویدئوی منتشرشده در لینکدین توضیح می‌دهد که چگونه واحد نمک‌زدایی آب در سکوی والهال آب دریا را به آب قابل‌استفاده تبدیل می‌کند. این سیستم با بهره‌گیری از فناوری اسمز معکوس (Reverse Osmosis) و فرآیندهای فیلتراسیون چندمرحله‌ای، نمک، میکروارگانیسم‌ها و سایر ناخالصی‌ها را حذف کرده و آبی با کیفیت آشامیدنی تولید می‌کند.

تحلیل فنی:

فرآیند تولید آب در سکوی والهال نمونه‌ای از مدیریت یکپارچه منابع حیاتی در محیط‌های ایزوله صنعتی است. استفاده از فناوری اسمز معکوس در شرایط دریایی نیازمند طراحی دقیق سامانه‌های فیلتراسیون، مدیریت فشار بالا و کنترل خوردگی ناشی از شوری آب است. این سامانه‌ها معمولاً دارای چندین مرحله پیش‌تصفیه (Pre-treatment) شامل فیلترهای ماسه‌ای، کربنی و میکروفیلتر هستند تا قبل از ورود به ممبران‌های RO، ذرات معلق و مواد آلی حذف شوند.

بر اساس استانداردهای ایمنی شرکت‌های نفتی نروژ، پایداری تأمین آب در شرایط اضطراری (مثلاً قطع برق یا نشت نفتی) نیز باید تضمین شود، بنابراین ذخایر اضطراری آب شیرین در مخازن مجزا نگهداری می‌شوند.

تحلیل استراتژیک:

سیستم تولید آب در والهال نه‌تنها یک ضرورت عملیاتی است، بلکه بخشی از استراتژی پایداری زیست‌محیطی Aker BP محسوب می‌شود. این رویکرد، وابستگی به حمل‌ونقل آبی با کشتی یا تانکر را کاهش داده و میزان مصرف سوخت و انتشار کربن را به‌شدت پایین می‌آورد.

بیشتر در همین زمینه: پتروشیمی اروند به‌عنوان ششصد و بیست و هفتمین شرکت در بورس تهران عرضه شد

در سطح کلان‌تر، تجربه والهال می‌تواند به‌عنوان الگویی برای توسعه سکوهای خودکفا (Self-sustaining Platforms) در سایر میدان‌های نفتی دریای شمال یا مناطق فراساحلی مشابه (مانند خلیج مکزیک و خلیج فارس) مورد استفاده قرار گیرد. این مدل به‌ویژه در آینده، با گسترش پروژه‌های تولید انرژی بادی دریایی و واحدهای شناور هیدروژن، اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight):

تجربه والهال نشان می‌دهد که پایداری عملیاتی در محیط‌های دورافتاده تنها با ترکیب فناوری، مدیریت دقیق منابع و فرهنگ تیمی قوی ممکن است. برای مدیران پروژه‌های فراساحلی، این مثال بر ضرورت سرمایه‌گذاری در سامانه‌های حیاتی نظیر آب، انرژی و ارتباطات تأکید می‌کند.

از منظر بهره‌وری، تولید در محل (Onsite Production) ضمن کاهش هزینه‌های لجستیکی، ریسک توقف عملیات را در شرایط بحرانی کاهش داده و امنیت کارکنان را تضمین می‌کند.

به‌طور خلاصه، والهال تصویری روشن از آینده میادین دریایی ارائه می‌دهد: جامعه‌ای کوچک، ایمن، فناورانه و خودکفا در دل دریا.