این سرمایه‌گذاری گسترده، بخشی از استراتژی کشوری برای ارتقای امنیت انرژی، افزایش تولید داخلی نفت و گاز، و کاهش مخاطرات ناشی از واردات است. به گزارش‌ها، تولید نفت خام چین و همچنین گاز طبیعی افزایش یافته و این روند با توسعه میادین فراساحلی، بهره‌برداری از ذخایر شیل، و به‌سازی میادین قدیمی همراه بوده است.

در این چارچوب، به‌ویژه میادین فراساحلی مانند منطقه Bohai Sea (درباره ’بِهائی‌سی’) رشد چشم‌گیری را تجربه کرده‌اند و شرکت‌هایی از جمله CNOOC سهم قابل توجهی از افزایش تولید طی این دوره داشته‌اند.

اگرچه، چین هنوز واردکننده خالص انرژی است، اما این حرکت نمایانگر اراده قوی پکن برای کاهش وابستگی خارجی و ارتقای نقش خود در بازارهای جهانی نفت و گاز است.

تحلیل فنی

• مکانیزم‎ها و فناوری‌ها: چین نه‌فقط به دنبال افزایش حجم تولید است، بلکه فناوری‌های پیشرفته را نیز وارد می‌کند: بازیافت ثانویه (EOR) با تزریق CO₂، حفاری در میادین شیل، و توسعه میادین فراساحلی.

• هزینه و اقتصاد تولید داخلی در برابر واردات: یکی از مقامات شرکت نفتی چین گفته است: «گاز و LNG مثل آب لوله‌کشی و آب‌شیر بستنی‌اند؛ آب لوله‌کشی ارزان‌تر و قابل اطمینان‌تر است». این به معنای پذیرش تولید داخلی با هزینه‌های احتمالا بالا ولی با امنیت بیشتر است.

بیشتر در همین زمینه: رشد ۸۹ درصدی تولید شرکت پالایش نفت تهران در ۱۰ ماهه ۱۴۰۴

• پیش‌بینی عرضه و تقاضا: تولید داخلی افزایش یافته در حالی که رشد تقاضا برای سوخت‌های فسیلی در چین به‌واسطه الکتریکی شدن حمل‌ونقل و سیاست‌های اقلیمی رو به کاهش است. بدین معنا که ممکن است عرضه داخلی به سمت مازاد حرکت کند.

تحلیل استراتژیک

• امنیت انرژی: با توجه به تنش‌های ژئوپلتیکی، تحریم‌ها، و اختلالات احتمالی در زنجیره‌های وارداتی، چین با این حرکت قصد دارد نقطه‌ای از ضعف – یعنی وابستگی شدید به نفت و گاز خارجی – را کاهش دهد.

• بازار جهانی نفت و گاز: افزایش تولید داخلی چین می‌تواند تقاضای وارداتی این کشور را کاهش دهد و در نتیجه بر توازن عرضه–تقاضای جهانی، به‌ویژه برای صادرکنندگان به چین، اثرگذار باشد.

• رویکرد بلندمدت به فناوری و موقعیت رقابتی: چین در حال ارتقای فناوری استخراج و تولید است تا ضمن افزایش تولید، هزینه‌ها را کنترل کند و در بلندمدت جایگاهش را در بازار جهانی تقویت کند. این موضوع هم‌راستا با سیاست‌های گسترده‌تر «خودکفایی» است.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

برای شرکت‌ها یا نهادهایی که در صنعت نفت و گاز فعالیت می‌کنند، این حرکت چین چند نکته عملیاتی به همراه دارد:

۱. رصد فرصت‌های مشارکت: شرکت‌های فناور، EPC یا تأمین‌کننده تجهیزات می‌توانند با توجه به استراتژی چین، فرصت‌هایی در زمینه فناوری‌های حفاری شیل، فازهای EOR، میادین فراساحلی جست‌وجو کنند.
۲. تحلیل تأثیر بر صادرات انرژی: صادرکننده‌ها باید اثر کاهش واردات چین بر بازارشان را تحلیل کنند و شاید تنوع بازار هدف را مدنظر قرار دهند.
۳. ارزیابی ریسک تقاضا: با توجه به احتمال کاهش رشد تقاضا سوخت‌های فسیلی در چین، طرح‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت باید سناریوهای پایین‌تر از رشد تاریخی را لحاظ کنند.
۴. همکاری راهبردی با بازیگران چینی: برای فعالان بین‌المللی، همکاری با شرکت‌های چینی همچون CNOOC، Sinopec و PetroChina می‌تواند مسیر ورود به بازار چین را تسهیل کند، با توجه به اولویت دولت چین برای تولید داخلی.

تحلیل سیاسی

• این پروژه بزرگ چین تحت تأثیر سیاست‌های داخلی و بین‌المللی قرار دارد: از یک سو، دولت پکن امنیت انرژی را به‌عنوان محور اصلی قرار داده است؛ از سوی دیگر، تحولات ژئوپلتیکی (مانند تنش‌های با آمریکا، تحریم‌ها، فشارها بر زنجیره تأمین) انگیزه‌بخش این اقدام‌اند.

• علاوه بر این، چون چین به سمت افزایش تولید داخلی می‌رود، ممکن است نفوذ چین در بازارهای منطقه‌ای – همچون آسیای مرکزی، خلیج فارس، منطقه خزر – که پیش‌تر عمدتاً به واردات متکی بودند، کم‌رنگ‌تر شود و این می‌تواند عرصه ژئوپلتیکی را تغییر دهد.