میدان عکاس، با ذخایر اثبات‌شده در حدود ۵.۶ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی، قرار است در فاز نخست به حدود ۱۰۰ میلیون فوت مکعب در روز و در مراحل بعدی تا ۴۰۰ میلیون فوت مکعب در روز ظرفیت تولید برسد و گاز تولیدی را به شبکه برق عراق و نیروگاه‌های مختلف صادر کند. این پروژه می‌تواند وابستگی طولانی عراق به واردات گاز و برق از همسایه‌اش تا حدود ۴۰٪ را کاهش دهد و بخش انرژی کشور را خودکفاتر سازد.

اکساس در استان انبار، نزدیک مرز سوریه واقع شده که مسیرهای کلیدی انتقال انرژی و کالا را به سمت مدیترانه دربرمی‌گیرد – نقطه‌ای که پیش‌تر نقش مهمی در مسیرهای دورزدن تحریم‌های انرژی و برنامه «پل زمینی» منطقه‌ای بازی می‌کرده است. نقش کشورهای بزرگ همچون چین و روسیه در این پروژه طی سال‌های گذشته برجسته بوده، اما انتخاب یک شریک بزرگ آمریکایی برای توسعه این میدان در موقعیت حساس جغرافیایی می‌تواند تعادل نفوذ منطقه‌ای را تغییر دهد و نشانه‌ای از آزمون یک جهت‌گیری استراتژیک تازه در بغداد باشد.

تحلیل فنی

میدان عکاس، با ظرفیت بالقوه بسیار زیاد گاز طبیعی، یک منبع مهم انرژی برای سیستم برق‌سازی عراق به شمار می‌آید. این کشور در سال‌های اخیر به‌دلیل ساختارهای تولید و انتقال گاز ضعیف، به‌طور قابل‌توجهی به واردات گاز و برق از همسایگان وابسته بوده است. پروژه توسعه این میدان، اگر مطابق برنامه پیش برود و به ظرفیت‌های بالاتر دست یابد، می‌تواند تعادل تولید انرژی داخلی را بهبود بخشد و برخی از مشکلات مرتبط با قطع برق و کمبود سوخت نیروگاه‌ها را کاهش دهد.

افزایش تولید گاز به ۴۰۰ میلیون فوت مکعب در روز، در کنار ادغام مستقیم با شبکه برق، تحول در ساختار انرژی کشور را ممکن می‌سازد و به‌عنوان یک قطب پاسخ به تقاضای سوخت نیروگاهی عمل خواهد کرد. این سطح از تولید می‌تواند در بلندمدت اصلاح مدیریت گازهای همراه نفت و کاهش سوزاندن این گازهای ارزشمند را نیز تسهیل نماید.

تحلیل استراتژیک

انتخاب یک شرکت آمریکایی برجسته برای توسعه این میدان، در مقایسه با پروژه‌های معمول با شرکت‌های چینی یا روسی، پیامی سیاسی و ژئوپلیتیک دارد. این انتخاب به‌ویژه در زمانی رخ می‌دهد که عراق در تلاش است تا وابستگی به واردات گاز همسایه‌ها را کاهش دهد و یک ساختار انرژی مستقل‌تر بسازد.

بیشتر در همین زمینه: احتمال سقوط نفت خام به زیر ۵۰ دلار

موقعیت جغرافیایی عکاس در استان انبار و نزدیک به مسیرهای انتقال انرژی به سوریه و مدیترانه پیش‌تر از اهمیت ژئوپلیتیک برخوردار بوده، زیرا این مسیرها امکان انتقال انرژی و کالاهای دیگر را برای بازیگران منطقه‌ای فراهم می‌کرده‌اند. همکاری با آمریکا در این پروژه می‌تواند نشانه‌ای از تلاش بغداد برای ایجاد توازن بین قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای باشد و همچنین ظرفیت عراق را برای بازتعریف منافع انرژی خود افزایش دهد.

نتیجه این همکاری، اگر موفقیت‌آمیز باشد و تولید به مقادیر مطلوب برسد، می‌تواند کمک کند تا عراق نقش خود را در بازار گاز طبیعی منطقه‌ای تقویت کند و وابستگی تاریخی به واردات را کاهش دهد، که به‌نوبه خود می‌تواند نقش واشنگتن را در معادلات انرژی خاورمیانه پررنگ‌تر کند.

تحلیل اجرایی

شروع حفاری در میدان عکاس به‌عنوان یکی از شاخص‌های کلیدی تحول در سیاست انرژی و ژئوپلیتیک عراق قابل ارزیابی است. این پروژه می‌تواند به رهایی نسبی از وابستگی به واردات انرژی و افزایش امنیت تامین برق کمک کند، که یکی از چالش‌های ساختاری طولانی‌مدت در اقتصاد عراق به شمار می‌رود.

برای عراق، عملیاتی شدن ظرفیت کامل این میدان نشانگر بهبود مدیریت منابع داخلی و کاهش آسیب‌پذیری نسبت به نوسانات خارجی خواهد بود. با این حال، موفقیت آن بستگی مستقیم به سرمایه‌گذاری مداوم، تسهیل زیرساخت‌های انتقال و توزیع، و ثبات سیاسی و امنیتی منطقه‌ای دارد.

تحلیل سیاسی

پروژه عکاس می‌تواند به‌عنوان محرکی برای تعاملات سیاسی گسترده‌تر در منطقه تلقی شود. انتخاب یک شرکت آمریکایی برجسته برای توسعه این میدان در یک منطقه حساس، می‌تواند تعادلی در نفوذ بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ایجاد کند و پیام‌هایی به حوزه‌های امنیتی، اقتصادی و سیاسی منطقه ارسال کند.

از منظر سیاسی، این اقدام همچنین می‌تواند نشان‌دهنده تلاش بغداد برای بازتنظیم روابط با واشنگتن باشد، به‌گونه‌ای که کمتر به وابستگی به همسایگان اقتصادی سنتی ادامه دهد و به دنبال تنوع‌بخشی در شرکای استراتژیک خود باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ عراق مدیریت میدان نفتی «وست قرنه ۲» را به مالکیت دولت درمی‌آورد