طرفین این گفت‌وگوها را بیشتر به‌عنوان مرحله‌ای برای تبادل دیدگاه‌ها، ارزیابی مواضع و ترسیم چارچوب اولیه مذاکرات آینده توصیف کرده‌اند. به این ترتیب، انتظار برای حصول توافق سریع یا کاهش فوری تنش‌ها تقویت نشده و فضای دیپلماتیک همچنان در وضعیت تعلیق باقی مانده است.

بازار نفت نیز واکنشی مشابه نشان داد؛ قیمت‌ها پس از نوسان‌های محدود، وارد مسیر نسبتاً خنثی شدند و معامله‌گران ترجیح دادند تا روشن شدن نتایج ملموس‌تر مذاکرات، از اتخاذ موقعیت‌های پرریسک خودداری کنند.

تحلیل فنی

از منظر فنی، بازار نفت در حال حاضر بیش از هر چیز تحت تأثیرعدم قطعیت سیاسی قرار دارد:

• رفتار قیمت‌ها: نوسانات محدود و فقدان روند مشخص نشان می‌دهد که بازار هنوز سیگنال بنیادی جدیدی دریافت نکرده است. نه کاهش ریسک به اندازه‌ای بوده که فشار نزولی پایدار ایجاد کند و نه تشدید تنش‌ها به سطحی رسیده که جهش قیمتی شکل بگیرد.
• ریسک عرضه: در شرایط فعلی هیچ نشانه‌ای از اختلال واقعی در عرضه فیزیکی نفت مشاهده نمی‌شود و ریسک موجود بیشتر جنبه روانی و انتظاری دارد.
• الگوی معاملات: حجم معاملات محتاطانه‌تر شده و بسیاری از بازیگران بزرگ ترجیح داده‌اند تا مشخص شدن مسیر مذاکرات، در حاشیه بمانند.

به بیان فنی، بازار در وضعیت تعادل ناپایدار (Fragile Equilibrium) قرار گرفته است.

بیشتر در همین زمینه: بزودی فاز دوم پتروشیمی بوشهر به بهره‌برداری می‌رسد

تحلیل استراتژیک

از منظر استراتژیک، پایان دور نخست مذاکرات بدون نتیجه عملی، چند پیام کلیدی برای بازار دارد:

۱. طولانی شدن فرآیند دیپلماتیک: ادامه گفت‌وگوها بدون دستیابی به نقاط توافق روشن، نشان‌دهنده ورود مذاکرات به فاز فرسایشی است.
۲. حفظ فضای تعلیق: نه سناریوی گشایش سریع فعال شده و نه سناریوی تشدید بحران؛ بنابراین بازیگران اقتصادی با محیطی مواجه‌اند که تصمیم‌گیری در آن مبتنی بر انتظار و پایش مستمر تحولات سیاسی است.
۳. احتیاط شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران: در چنین فضایی، برنامه‌ریزی‌های بلندمدت انرژی معمولاً با تأخیر یا با مفروضات محافظه‌کارانه انجام می‌شود.

در مجموع، وضعیت فعلی نه آغاز یک روند جدید، بلکه ادامه همان وضعیت پیشین با سطحی بالاتر از گفت‌وگوهای رسمی است.

تحلیل اجرایی

برای فعالان بازار انرژی، پیام عملی این تحولات چنین قابل جمع‌بندی است:

•‌عدم وجود سیگنال قاطع: مذاکرات فعلاً اثر مستقیم و فوری بر عرضه یا تقاضای جهانی نفت ندارد.
• تداوم نوسان‌های کوتاه‌مدت: قیمت‌ها در بازه‌ای محدود حرکت خواهند کرد و هر خبر جدید از مذاکرات می‌تواند باعث نوسان مقطعی شود.
• غلبه رویکرد سناریومحور: تحلیل‌ها ناگزیر بر پایه چند مسیر احتمالی شکل می‌گیرد، بدون آنکه یکی از آن‌ها در حال حاضر برتری قاطعی داشته باشد.

در این مرحله، بازار بیش از آنکه بر واقعیت‌های فیزیکی انرژی واکنش نشان دهد، به فضای سیاسی و پیام‌های دیپلماتیک حساس است.

تحلیل سیاسی

از منظر ایران، مذاکرات عمان به‌عنوان گامی اولیه در مسیر گفت‌وگو تلقی می‌شود که هدف اصلی آن سنجش جدیت طرف مقابل و ایجاد کانال ارتباطی قابل اتکا بوده است. عدم اعلام نتیجه مشخص نیز نشان می‌دهد که تهران همچنان رویکردی محتاطانه و مرحله‌ای را دنبال می‌کند و وارد فاز تصمیم‌گیری نهایی نشده است.

ادامه مذاکرات بیانگر آن است که فضای سیاسی هنوز در سطح مدیریت اختلافات قرار دارد، نه حل‌وفصل آن‌ها. به همین دلیل، روند دیپلماتیک فعلاً بیشتر ماهیت اکتشافی دارد تا اجرایی، و مسیر آن به تحولات آتی و رفتار طرفین در دورهای بعدی وابسته خواهد بود.

در جمع‌بندی سیاسی، مذاکرات مسقط را می‌توان شروع یک فرآیند گفت‌وگو دانست، نه نقطه عطف در تغییر معادلات منطقه‌ای یا بین‌المللی.

همچنین در ادامه بخوانید؛ سرمایه‌گذاری چندین میلیارد دلاری شِل در گاز ونزوئلا