به گزارش بلومبرگ و به نقل از منابع آگاه، این تحریم‌ها می‌تواند شامل هدف‌گیری کشتی‌های بیشتری از «ناوگان سایه» روسیه و همچنین معامله‌گرانی باشد که در تسهیل فروش نفت روسیه نقش دارند.

در حالی که واشنگتن و کی‌یف از پیشرفت نسبی مذاکرات در برلین خبر داده‌اند و آمریکا پیشنهاد تضمین‌های امنیتی مشابه ماده ۵ ناتو را مطرح کرده، اختلاف بر سر مسائل سرزمینی همچنان حل‌نشده باقی مانده است. گفته می‌شود دونالد ترامپ به دنبال دستیابی به توافقی با میانجی‌گری آمریکا تا پیش از کریسمس است. هم‌زمان، آثار دور قبلی تحریم‌های نفتی آمریکا همچنان بازارهای جهانی نفت را تحت تأثیر قرار داده و موجب اختلال در جریان‌های تجاری، به‌ویژه برای خریداران آسیایی، شده است.

تحلیل فنی

از منظر فنی بازار انرژی، تمرکز احتمالی تحریم‌های جدید بر «ناوگان سایه» و شبکه‌های واسطه‌گری نفت روسیه، به معنای افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل، بیمه و ریسک عملیاتی برای بشکه‌های روسی است. تجربه دور قبلی تحریم‌ها نشان داده که حتی بدون کاهش فوری حجم صادرات، اختلال در لجستیک و تسویه مالی می‌تواند باعث تغییر مسیر جریان نفت، افزایش تخفیف‌های قیمتی و نوسان در شاخص‌های منطقه‌ای شود.

هدف‌گیری کشتی‌ها و معامله‌گران، به‌جای صرفاً شرکت‌های تولیدکننده، ابزار دقیق‌تری برای اعمال فشار است و می‌تواند انعطاف‌پذیری روسیه در دور زدن تحریم‌ها را محدودتر کند. در عین حال، چنین رویکردی احتمال انتقال شوک‌های کوتاه‌مدت به بازار فیزیکی و بازار کشتیرانی نفت را افزایش می‌دهد.

تحلیل استراتژیک

در سطح استراتژیک، تحریم‌های پیشنهادی بخشی از راهبرد «فشار مرحله‌ای» واشنگتن برای پیوند زدن مسیر دیپلماتیک با اهرم‌های اقتصادی است. پیام اصلی این سیاست آن است که رد توافق صلح، هزینه‌ای مستقیم و فوری در حوزه حیاتی درآمدهای انرژی روسیه خواهد داشت.

بیشتر در همین زمینه: نشست رایزن اقتصادی ایران در چین با مدیران پتروشیمی زاگرس برگزار شد

هم‌زمان، این اقدام تلاش می‌کند انسجام میان سیاست خارجی و سیاست انرژی آمریکا را حفظ کند؛ به‌گونه‌ای که بدون ایجاد کمبود ساختاری در عرضه جهانی، فشار هدفمند بر بازیگر مورد نظر اعمال شود. موفقیت این راهبرد به میزان همراهی بازیگران ثالث، به‌ویژه در حوزه کشتیرانی و تجارت، وابسته خواهد بود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

برای بازیگران بازار، پیام اجرایی این خبر روشن است: ریسک ژئوپلیتیک در زنجیره تأمین نفت روسیه در حال افزایش است و تصمیمات سیاسی می‌توانند در بازه‌های زمانی بسیار کوتاه به اقدامات اجرایی تبدیل شوند. فعالان بازار باید انتظار تشدید نظارت، افزایش نااطمینانی در قراردادهای حمل و نقل، و حساسیت بیشتر نهادهای مالی و بیمه‌ای نسبت به معاملات مرتبط با نفت روسیه را داشته باشند.

در کوتاه‌مدت، واکنش بازار بیش از آنکه به حجم واقعی صادرات وابسته باشد، به ادراک ریسک و انتظارات از اجرای تحریم‌ها گره خورده است.

تحلیل سیاسی

از منظر سیاسی، تهدید به تحریم‌های جدید نفتی به‌عنوان ابزار چانه‌زنی مستقیم در مذاکرات صلح عمل می‌کند. آمریکا با علنی کردن آمادگی خود برای تشدید فشار، تلاش دارد هزینه سیاسی رد توافق را برای کرملین افزایش دهد و هم‌زمان ابتکار عمل دیپلماتیک را حفظ کند. واکنش محتاطانه مسکو و تأکید بر زیان‌بار بودن تحریم‌ها برای روابط دوجانبه نشان می‌دهد که این ابزار همچنان در محاسبات سیاسی روسیه وزن قابل توجهی دارد، هرچند تضمینی برای تغییر موضع نهایی کرملین محسوب نمی‌شود.

همچنین در ادامه بخوانید؛ پاکستان با هدف تقویت مناسبات انرژی، قرارداد نفتی گسترده با روسیه را بررسی می‌کند