بر اساس گزارش خبرگزاری دولتی شینهوا، هزینه تولید برق در نیروگاه‌های خورشیدی حرارتی—که با استفاده از سیالاتی مانند نمک مذاب گرما را ذخیره و منتقل می‌کنند—به سطحی قابل مقایسه با نیروگاه‌های زغال‌سنگی نزدیک شده است. هزینه سرمایه‌گذاری هر کیلووات ظرفیت نصب‌شده طی یک دهه گذشته تقریباً نصف شده و از حدود ۴.۲۶۰ دلار به حدود ۲.۱۳۰ دلار کاهش یافته است.

چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ صنعت خورشیدی حرارتی را به یک صنعت نوین انرژی با توان رقابت بین‌المللی تبدیل کند و بر بومی‌سازی کامل تجهیزات، مواد و فناوری‌ها با قابلیت «کنترل کامل داخلی» تمرکز دارد. با وجود کاهش هزینه‌ها، چالش‌هایی مانند سرمایه‌گذاری اولیه بالا و ضعف رقابت‌پذیری بازار همچنان پابرجاست. در همین راستا، چین توسعه پروژه‌های ترکیبی شامل خورشیدی حرارتی، بادی و خورشیدی فتوولتائیک را برای کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری در دستور کار قرار داده است.

تحلیل فنی

نیروگاه‌های خورشیدی حرارتی (CSP) مزیت کلیدی نسبت به خورشیدی فتوولتائیک در قابلیت ذخیره‌سازی انرژی حرارتی دارند؛ به‌ویژه با استفاده از نمک مذاب که امکان تولید برق پایدار در ساعات غیرآفتابی را فراهم می‌کند. کاهش هزینه ساخت از ۳۰ هزار یوان به ۱۵ هزار یوان به‌ازای هر کیلووات نشان‌دهنده بلوغ تدریجی فناوری، بهبود زنجیره تأمین و استانداردسازی طراحی‌ها در چین است.

رویکرد توسعه پروژه‌های هیبریدی (CSP + PV + Wind) از منظر فنی بسیار معنادار است؛ زیرا:

• CSP نقش پشتیبان بار پایه را ایفا می‌کند؛
• PV و باد تولید ارزان اما ناپایدار را تأمین می‌کنند؛
• بهره‌برداری هماهنگ (Coordinated Operation) منجر به افزایش ضریب ظرفیت و کاهش هزینه تمام‌شده برق می‌شود.

بیشتر در همین زمینه: مقام سومِ تیم دراگون بوتِ مردانِ پارس جنوبی در لیگ کشوری

تمرکز بر R&D مشترک میان شرکت‌ها و مراکز پژوهشی نیز نشان‌دهنده تلاش برای حل گلوگاه‌های فناورانه، به‌ویژه در حوزه آینه‌ها، سیستم‌های ردیاب خورشیدی، نمک‌های مذاب پیشرفته و توربین‌های مقاوم به دمای بالا است.

تحلیل استراتژیک

از منظر استراتژیک، این سیاست بخشی از تنوع‌بخشی به سبد انرژی پاک چین و کاهش وابستگی به یک فناوری واحد (PV) است. چین در سال‌های اخیر با معضل مازاد ظرفیت در صنعت فتوولتائیک مواجه بوده و حرکت به سمت CSP می‌تواند:

• توازن فناوری در بخش تجدیدپذیرها ایجاد کند؛
• مزیت رقابتی جدیدی در بازارهای صادراتی آینده فراهم آورد؛
• امنیت انرژی را از طریق تولید برق قابل برنامه‌ریزی تقویت نماید.

تأکید بر بومی‌سازی کامل تجهیزات همچنین در چارچوب راهبرد کلان چین برای خودکفایی صنعتی و کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیکی زنجیره تأمین قابل تفسیر است.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

این نقشه راه نشان می‌دهد که چین CSP را نه صرفاً به‌عنوان یک فناوری مکمل، بلکه به‌عنوان یک صنعت راهبردی مستقل می‌بیند. کاهش هزینه‌ها شرط لازم بوده، اما کافی نیست؛ بنابراین تمرکز سیاست‌گذار بر:

• تجمیع پروژه‌ها،
• مقیاس‌پذیری صنعتی،
• و هم‌افزایی میان فناوری‌ها

بیانگر رویکردی سیستماتیک برای عبور از مرحله پایلوت به توسعه انبوه است. اگر اهداف اعلام‌شده محقق شود، CSP می‌تواند به یکی از ستون‌های تولید برق پاک پایدار در چین تا دهه آینده تبدیل شود.

تحلیل سیاسی

انتشار این سیاست در سطح مشترک NDRC و NEA نشان‌دهنده اجماع حاکمیتی در حمایت از CSP است. این پیام برای بازار و سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی روشن است: توسعه خورشیدی حرارتی بخشی از برنامه رسمی و بلندمدت انرژی چین بوده و از پشتوانه سیاستی برخوردار است، حتی در شرایطی که تمرکز جهانی عمدتاً بر PV و باتری‌ها قرار دارد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ آغاز عصر جدید تولید برق با CO₂ فوق‌بحرانی در چین