به گفته‌ی آن‌ها، در صورت ماندگاری قیمت نفت آمریکا (WTI) در محدوده‌ی ۶۰ دلار یا پایین‌تر، رشد تولید نفت شیل آمریکا متوقف شده یا وارد فاز نزولی می‌شود.

«پاتریک پویانه» مدیرعامل توتال‌ انرژی هشدار داد که در میانه سال ۲۰۲۶، عرضه غیر اوپک افت کرده و کنترل بازار دوباره در دست اوپک قرار خواهد گرفت.

«رایان لنس» مدیرعامل کونوکوفیلیپس نیز اعلام کرد که در قیمت‌های ۶۰ تا ۶۵ دلار، تولید آمریکا «در حالت ایستا» خواهد بود.

در مقابل، مدیران اکسان‌موبیل کورپوریشن و آرامکو بر ادامه تقاضا از سوی اقتصادهای نوظهور و ضرورت تداوم سرمایه‌گذاری در نفت متعارف تأکید کردند.

آرامکو همچنین اعلام کرد که «گذار انرژی» فعلاً به واقعیت نپیوسته و جهان در مرحله «افزایش انرژی» است، نه جایگزینی آن.

بیشتر در همین زمینه: همایش پیاده‌روی خانوادگی کارکنان پتروشیمی رازی به مناسبت هفته تربیت بدنی برگزار شد

تحلیل فنی

۱. نقطه سربه‌سر شیل مجدداً حول محور ۶۰ دلار تثبیت شده است؛ سطحی که تولیدکنندگان شیل زیر آن انگیزه سرمایه‌گذاری ندارند.

۲. این موضوع بیانگر انعطاف‌ناپذیری عرضه غیر اوپک در محدوده قیمتی فعلی و افزایش وابستگی به تولیدکنندگان سنتی (اوپک و هم‌پیمانان) است.

۳. رشد سریع عرضه از خاورمیانه و آمریکا، همراه با افزایش ذخایر شناور (۱۰۲ میلیون بشکه در سپتامبر)، نشان‌دهنده ورود به فاز مازاد عرضه واقعی در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ است.

تحلیل استراتژیک

• بازار جهانی نفت به‌طور موقت در فاز نزولی قرار گرفته، اما بازیگران اصلی در پی تضعیف رقبای پرهزینه (به‌ویژه شیل آمریکا) هستند تا در ۲۰۲۶، تعادل مجدد با دست بالای اوپک برقرار شود.

• اوپک و متحدانش در صورت افت مداوم قیمت، از اواسط ۲۰۲۶ مجدداً اهرم کنترل بازار را در اختیار خواهند گرفت.

• ایالات متحده ممکن است در سال ۲۰۲۶ با کاهش تدریجی تولید شیل، سهم خود را در بازار جهانی از دست بدهد، که می‌تواند به افزایش نفوذ ژئوپلیتیکی خاورمیانه منجر شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• اگر قیمت‌های فعلی ادامه یابد، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های شیل جدید کاهش خواهد یافت و تمرکز شرکت‌ها به سمت پروژه‌های سنتی با هزینه پایین‌تر و سود بلندمدت‌تر حرکت می‌کند.

• شرکت‌های بین‌المللی نفتی در حال آماده‌سازی برای دوره تثبیت قیمت‌ها در محدوده ۶۰ دلار هستند و احتمال افزایش پروژه‌های اکتشاف و تولید در آفریقا، خاورمیانه و آمریکای لاتین وجود دارد.

• برای ایران، این شرایط می‌تواند فرصتی برای بازگشت تدریجی به بازار و جذب سرمایه در میادین مشترک ایجاد کند، زیرا کاهش تولید شیل فضای بیشتری برای عرضه سنتی باقی می‌گذارد.