این پروژه در کنار طرح ۲۷ میلیارد دلاری TotalEnergies، بخش اصلی استراتژی غرب برای کاهش وابستگی انرژی عراق به ایران به‌شمار می‌رود.

بی‌پی توسعه میدان‌های بابا و آوانه (در میدان کرکوک) و همچنین بی‌حسن، جمبور و خباز را بر عهده خواهد داشت. هدف اولیه تولید ۳۲۸ هزار بشکه در روز است که طی دو تا سه سال به ۴۵۰ هزار بشکه در روز خواهد رسید. هزینه تولید هر بشکه بین ۲ تا ۴ دلار است و پروژه برای ۲۵ سال ادامه خواهد داشت.

منابع اتحادیه اروپا و وزارت نفت عراق حجم ذخایر این پنج میدان را حدود ۹ میلیارد بشکه برآورد کرده‌اند، اما تخمین می‌زنند در مناطق پیرامونی بیش از ۱۱ تا ۱۲ میلیارد بشکه دیگر نیز وجود داشته باشد.

بی‌پی همچنین قصد دارد ۴۰۰ میلیون فوت مکعب گاز همراه در روز را جمع‌آوری و فرآوری کند.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

• پروژه‌های هدف: پنج میدان بزرگ در شمال عراق با تمرکز بر کاهش فلرینگ و بهبود برداشت نفتی (EOR).

بیشتر در همین زمینه: بیوگرافی عبدالکریم پهلوانی

• زیرساخت گازی: بی‌پی با استفاده از تجربۀ خود در بصره، زیرساخت‌های جمع‌آوری و تزریق گاز را در کرکوک مستقر می‌کند.

• ظرفیت تولید: ۴۵۰ هزار بشکه در روز، معادل حدود ۱۰٪ از کل تولید فعلی عراق.

• هزینه تولید: ۲ تا ۴ دلار؛ رقابتی‌ترین سطح جهانی (در کنار ایران و عربستان).

• مدت قرارداد: ۲۵ سال، قابل تمدید.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

۱. کاهش نفوذ ایران: بی‌پی و توتال با سرمایه‌گذاری مستقیم در شمال و جنوب عراق، عملاً زیرساخت‌های انرژی عراق را از حلقه نفوذ تهران خارج می‌کنند. هدف اصلی، پایان دادن به واردات ۴۰٪ برق و گاز عراق از ایران است.

۲. تضعیف محور «هلال شیعی»: کرکوک، در نزدیکی مرز اقلیم کردستان و ایران، نقطۀ استراتژیکی برای کنترل مسیر زمینی ایران-مدیترانه محسوب می‌شود. حضور بی‌پی عملاً یک پایگاه غربی در لبه محور ایران–سوریه ایجاد می‌کند.

۳. تقویت پایگاه‌های غربی در کردستان: حضور بی‌پی در کرکوک (منطقه فدرال عراق) به غرب اجازه می‌دهد از نزدیک بر فعالیت‌های ایران در اقلیم کردستان و مناطق مرزی نظارت کند.

۴. مهار نفوذ چین و روسیه: چین در حال حاضر بیش از یک‌سوم ذخایر و دوسوم تولید عراق را مدیریت می‌کند. حضور بی‌پی و توتال به‌منزلۀ ورود مجدد غرب به بازی انرژی عراق و تضعیف تدریجی محور پکن–مسکو–تهران است.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• فرصت‌های جدید: پروژه بی‌پی می‌تواند موج تازه‌ای از همکاری‌های فنی، لجستیکی و EPC را در شمال عراق ایجاد کند؛ شرکت‌های اروپایی و منطقه‌ای (از جمله ترکیه و اردن) احتمالاً از این روند بهره خواهند برد.

• ریسک‌های امنیتی: موقعیت کرکوک در مجاورت مناطق مورد مناقشه با کردستان، احتمال درگیری‌های محلی یا حملات شبه‌نظامیان وابسته به ایران را افزایش می‌دهد.

• پیامد اقتصادی برای ایران: کاهش صادرات برق و گاز به عراق طی دو سال آینده می‌تواند سالانه بین ۳ تا ۴ میلیارد دلار از درآمدهای ارزی ایران را کاهش دهد.

• مزیت ژئوپلیتیکی برای لندن و واشنگتن: استقرار بی‌پی در کرکوک، علاوه بر بعد انرژی، ارزش اطلاعاتی و نظامی نیز برای رصد تحرکات ایران دارد